Nature Is Not Art Novels & Stories

Iyong mga lutong hindi kailangan ng mga arte. “Okay…”

Kung may panahon sya, bibisitahin nya ang lake na iyon at baka may mahanap syang clue mula rito. Sa ngayon, maghahanap muna sya ng clue kung ano itong Supreme Nature dahil unang beses nya palang nakita ang salitang ito. May ideya rin sya na baka konektado ito sa Nature at Special Nature ng mga Adrenians, bale higher form ito ng Nature. Ngunit kung ganun nga, bakit hindi nya ito naririnig sa halos dalawang buwan nyang pamamalagi sa loob ng Natural's Sect?

"Yes! Besides, iisang Uni lang naman tayo, the more the merrier." Natuwa ako kahit papaano ay may ibang kinaaabalahan itong si Top maliban sa pagsuswimming. "Anong tema ng exhibition ninyo?" "Natures and Mountains." Wow! Kapag pumunta ako sa exhibit na sinasabi ni Top ay doon ko makikita ang mga masterpiece niya. Doon ko masasabi kung talaga bang hindi niya hilig ang arts, at dahil lang sa kapatid niya ay naging artist siya.

sabi niya rito. "That bad girl. We already have an agreement. She will pose for my next painting." Umaangal na singit ni Leih. "Nagbago na ba ang taste mo ngayon? Ayaw mo na sa nature?" pabirong kastigo ni Ramses rito. "Now you see that the female human body is the best definition of arts. Or you like the bad girl." Straight-forward na dagdag ng lalaki at pasimpleng sinulyapan si Vhendice. Hey, you've got some competition here dear brother.

Evergreen. John looked at her. She just rolled her eyes on him, bago hinarap ang kanilang propesor. “Hi, Sir. Mahilig din pala kayo sa arts,” aniya. Nagkibit ito ng mga balikat. “Sort off. Just a way to clear my mind,” anito at minasdan ang painting na nasa likuran nila. Hinagod nito ang baba. “Nature. I like it. Masyadong perfectionist ang gumawa nito. Even the smallest details, alam na alam niya,” komento nito.

“I see…” Tila nabunutan ng tinik si Mateo sa nalaman. Pero hindi niya pwedeng ipahalata na natutuwa siya sa nalaman na palabas lamang ang lahat ng nakita niya kagabi. “Ang galing mong umarte, dapat nag-artista ka na lang.” “Convincing, diba? Thank you.” Magiliw na sagot ni Natalie sa papuri nito. “Kahit na nagkagulo kanina, gusto ko pa ring magpasalamat.”

“Maayos po, Miss Aera. Paulit-ulit ko nang inisip ang kwentong sinabi niyo sa akin.” “Huwag mong pilitin ang pag-arte,” paalala ni Aera. “Kapag suot mo na ang damit, ikaw na mismo ang kwento. Damhin mo lang at ipahayag ng natural.” “Naiintindihan ko po.”

Sandali niya akong tinitigan bago siya nagpatuloy sa paglalakad. Inabala ko naman ang sarili ko sa paggala ng tingin ko sa paligid. Malawak ang espasyo ng kinaroroonan namin ngunit wala namang mga gamit maliban sa malalaking vase na mayroong laman na artipisyal na mga bulaklak. Sa dingding naman ay nakasabit ang ilang mga paintings. Lahat iyon ay painting na ang tema ay nature gaya ng kagubantan at buwan.

The man gestures towards the canvas, a swirl of vibrant blues and greens, and asks, "What was your inspiration for this piece?" I smile warmly, grateful for the opportunity to share my creative process with them. "I draw inspiration from the beauty of nature and the ever-changing dynamics of the natural world," I explain, thinking of our province where I came from and the beautiful scenery of Switzerland. "This painting, in particular, represents the fluidity and movement of water, captured through bold brushstrokes and swirling patterns."

Keila felt a sense of peace looking at it, but Clyde’s words made her pause. "I think this one’s about more than just nature," he said, his voice low and thoughtful. "It’s like the artist is trying to capture a feeling. It’s like... a quiet moment, almost like a memory." Keila tilted her head, considering his words. "I hadn’t thought about it that way. I just saw a beautiful scene." "Sometimes, beauty is more than just what we see," Clyde said, his eyes meeting hers. There was a quiet sincerity in his voice that made Keila feel a little breathless.