It's You Henry Lyrics Novels & Stories

“You deserved to have all the best things in this world and I’ll promised to give them to you as long as I lived... As longer as forever...” “Oh Henry…” at niyakap niya ito nang mahigpit na mahigpit. ** Nakatanaw sa papalubog na araw si Liana habang malayang tinatangay ng hangin ang kanyang nakalugay na buhok. Maya-maya’y naramdaman niya ang masusuyong pagdampi ng mga labi ni Henry sa nakahantad niyang mga balikat.

ani niya, puno ng kumpiyansa at kayabangan. “Si Catherine ang papakasalan mo?” singit ni Henry. Mainit ang mga mata kong itinuon sa kanya. “Ibig sabihin, hindi pala si Yeon Na?” dagdag pa niya, saka tumawa na may kasamang pag-iling.

Aba hindi tumitigil na mang-inis kaya hindi ko maiwasan samaan ito ng tingin. Mabuti na lang at nanahimik ito ng umpisa ng umangat ang plane nito. Ngunit kita ko na gusto pa nitong mag-usisa ngunit pina seryoso ko ang mukha ko. "Lakas talaga manghawa ni Henry," kapagkuwan ay sabi nito. Nagbaling agad ako ng tingin sa kaniya at salubong ang kilay na hindi ko maintindihan ang ibig n'yang sabihin.

Marahan n'yang itinaas ang kamay at hinawi ang buhok na nakaharang sa mga mata tapos ay tumingin sa akin. Saktong umaaraw na rin sa loob, nasisinagan ng araw ang kalahati ng mukha n'ya. "Henry is a stubborn one. Sabihan mo agad Ako pagkinulit kapa n'ya." Niluwagan n'ya ang itim na neck tie. #EndOfFlashback

natigilan si Henry at tinitingan ako. “No.” Sagot niya. “But Lusi Marino- “LU-WIS! ANONG LUSI?” Halos hindi na maipinta ang mukha ni kuya sa sinabi ni Henry. Natatawa ako sa kanilang dalawa. “Pasensya na ang akin, best friend.” “Stop- trying hard you motherfvcker! Ang sakit sa tenga ng salitang lumalabas diyan sa bibig mo.” “I understand you!” Sabi ni Henry at sumimangot.

nangingiyak na sabi nito. “Huwag kang mawalan ng pag-asa Dan, ipagpasa Diyos nalang natin ang lahat ha.” sabay yakap sa kanya. “Sige na bumalik ka na sa loob at baka hinahanap ka na ng iyong mama. Malapit lang kase sa ospital ang parke na aming napuntahan at malapit din ito sa aming kompanya.

"Have you heard my song?" "Yeah, but you've got a wrong lyrics." Mataray siyang humalukipkip sa harapan ni Cassandra, pinanood niya lang ang pag-sisintas nito sa kaniyang cheap rubber shoes. "I think you should improve your lyrics first bago mo unahin ang mga bagay na hindi para sa'yo. Simpleng nursery rhyme, hindi mo makanta ng tama? Stupid, tssss!"

sabi nito at agad tumakbo palabas hila-hila ang tita nitong natatawa. “How are you? I m-missed you.”-sabi ni Henry at sa pagkakataong iyon iba na ang boses niya. “I m-missed you so much.” ulit nito kasabay ng pagtulo ng kanyang mga luha. Tumango si Lily at pilit na ngumiti. “I’m sick, Henry. I am in my peak of my life. I don’t know when it ends but I feel like I can’t stay any longer.”

Habang umiindayog din sa tugtugin, lumapit siya kay Claire at halos sumisigaw na tinanong dahil sa lakas ng musika. “Claire Torres!” malakas na tawag ni Henry sa gitna ng maingay na tugtugin, sabay kindat at kumpiyansang ngisi. Tumutok ang ilaw ng strobe sa mukha niya, kaya’t saglit itong kumislap bago muling lamunin ng dilim. Tumayo siya nang tuwid, bahagyang sumayaw-sayaw, at hawak pa rin ang baso ng alak. “Nagawa mo na ba ‘yung ipinapagawa ng nanay mo tungkol doon sa lalaki?”

aniya noong tinitigan niya ako mula ulo hanggang paa. Sinamaan ko lang siya ng titig. Gusto ko siyang patayin sa oras na ito. “Bakit niyo ako ginaganito? Bakit niyo ako ginagawang pustahan?” galit na galit kong tanong sa kaniya. Tumawa si Henry kaya'y kinilabutan ako. Tumingin siyang muli sa akin habang patuloy niyang dala ang mala-demonyong ngiti sa mga labi niya. He's evil.