Henry Emily Novels & Stories

muling tanong ni Henry. "Well, ipinakilala kami sa isa’t isa nina Ginoo Lance Hudson at Binibining Claire Emerson sa isang party. Love at first sight na para sa akin, at masuwerte akong pareho rin ang nararamdaman niya!" "Buti na lang at hindi ka na-reject sa pangalawang pagkakataon!" pabirong sabi ni Henry. "Naku, tumigil ka nga, Henry!" saway ni Eleana habang natatawa.

Sabi ni Henry at nagpatuloy sa pag-lalakad at sumasabay sa agos ng tao sa loob ng airlines. Henry is one of the most eligible bachelors in town in Asia, also known as Xander. He has big companies, a CEO of a different brand of company, and a successful five-star hotel in Ilocos. All women are drooling not only because of what he has but also because of his figure. Because he's not Henry just for nothing. He can be ruthless and innocent. "Come on, men. This idiot doesn't trust me. He's angry. Remember his fucking girl, or let's just say a whore? She fucked me while I was asleep, and that Idiot Hareth was angry because he lost one of his favorites of the month. "

Nagulat nang husto ang lahat habang tinititigan ito! Pero ang pinaka nakapagtataka sa lahat ay ang itinanong ni Emily nang makapasok siya sa hall ng villa na katulad ng itinanong ng mga nauna sa kaniya! HInahanap din nito si Mr. Darby! Sino ba talaga si Mr. Darby!? Naflatter dito si Grandma Lyndon. Si Emily Dickenson ang taong nakatayo sa kaniyang harapan! Nasabik din nang husto ang mga babaeng bisita sa pagdiriwang, hindi na sila nakapagpigil pa at agad na pumaligid kay Emily.

Pakiramdam ni Henry ay parang nagyelo ang kanyang buong pag ka tao habang nakatitig siya sa dalawang kaharap nya. Ang babaeng kanina pa hindi niya hinayaang hawakan ang kahit anong parte ng katawan ay kumakapit na ngayon sa leeg ng lalaking mas gwapo’t matipuno sa kanya Ang maluwag na bathrobe sa kanyang balikat ay nahulog at ang kanyang makinis at maputing balikat ay kitang kita ni Henry at ang kanyang mahaba at bahagyang kulot na buhok na hindi pa natutuyo ay basa at nakalawit sa kanyang baywang

Sa halip na ipakita ang pagiging mabagsik na tao na kakaunting salita lamang ang sasabihin, si Henry ay biglang tumawa ng malakas at napuno ng emosyon. Maging ang kanyang mga mata ay may kumikinang na bagay na masasabing mula sa mga luha. “Loko ka talaga, gusto mo ba talagang mamatay ako? Hindi mo na ako kailangang ilibing. Empleyado lang ako ng Tremonts, hindi ang senior mo. May sarili akong funeral arrangements pagdating ng panahon."

Amoy antiseptic sa hangin habang hirap huminga si Emily. Ang boses niya—malamig. Nanginginig ang kamay ni Emily habang hawak ang ballpen hanggang sa huling stroke ng pirma niya. Hindi ko maalala ang buong buhay na nabuhay ni Emily sa katawan na ’to. Pero naaalala ko ang moment na iyon. At sapat na iyon. “I never cheated on you,” sabi niya habang yumuyuko nang bahagya pasulong. “Not physically. Not emotionally in the way you think.”

Mukhang milyonarya, pero ang bumubuhay sa kanya ay lalaking hindi rin sigurado ang direksyon sa buhay. Napaisip tulay ako. Ano kayang klaseng pagpapabebe ang ginawa ni Elaine at napaikot niya agad si Henry para bilhan siya ng mamahaling gamit? Sabagay, nakagawa niya ngang agawin ng walang kahirap-hirap ang ugok na iyon kaya hindi na ako magtataka na mauuto niya si Henry sa mga luho niya. At isa pa sa tanong ko ay saan naman kaya kinuha ni Henry ang gano'ng kalaking pera? Hindi naman siya negosyante. Regular employee lang. Gumastos rin sila nang malaki noong baby shower.

At dahil alam niyang kaya niyang magpanggap, inisip niyang madali lamang lokohin si Ysabelle. Hindi niya batid na si Ysabelle, sa kaibuturan ng pagkatao, ay walang interes sa mga lalaki. Ang lahat ng kanyang ipinapakita ay pawang palabas lamang. At kung nagkukunyari man siya, mas higit pang mahusay na umaarte si Henry. “Napakaswerte ko na nakilala kita,” mahina at halos pabulong na sabi ni Henry, sabay yuko ng ulo, hindi makatingin nang direkta.

Mahabang sabi ni Henry na hindi na aalis ang tawa. "Sige na anak. Pupunta ka ba kila Emy? Lakad na baka mahuli ka. 'Wag kang mag-alala ilalakad kita sa baby mo," natutuwa kong sabi. Naiiling naman ang anak na lumakad na sa nakaparadang sasakyan. Nang kami ni Henry ang naiwan ay yumakap ito sa aking likuran. Pinatong ang mukha sa balikat ko. Matagal kami sa ayos na gano'n na tila ba ninanamnam namin ang bawat isa.

Alas-otso ng gabi, kakabalik pa lang niya sa hotel nang makatanggap siya ng tawag mula sa panganay niyang apo—umiiyak, nagrereklamo na inagaw ni Emillio ang girlfriend niya. Pagod na pagod na si Henry sa mga hadlang sa imbestigasyon. Nang marinig pa ang ganitong kagaguhang reklamo, halos gusto niyang kaladkarin palabas ang anak at apo niya at bugbugin. “Emillio” mariing tanong ni Henry Madrigal, “ano ba talaga ang nangyari?” Sinindihan ni Emillio ang sigarilyo at kaswal na sumagot: