Obscur の小説・ストーリー

ตอนที่ 19 ผิดแผน (ส่วนที่ 1) ดวงตากลมโตทอดมองทิวทัศน์ข้างทางผ่านกระจกรถสปอร์ตคันหรูที่พุ่งทะยานไปบนเส้นทางไม่คุ้นเคย แต่ลีลามั่นใจว่าทางสายนี้ไม่ได้จะพาเธอกลับบ้านแน่ๆ อีกทั้งไม่มีทางจะเป็นเส้นทางลัด เป็นได้ก็แต่ทางอ้อมโลกเท่านั่นแหละ สาวน้อยหันไปมองคนขับที่กำลังฮัมเ

ร่างเล็กบอบบางในชุดกระโปรงและสวมแจ็คเก็ตหนาอีกชั้นมองเขาด้วยดวงตาสีน้ำตาลเป็นประกาย ใบหน้านั้นเกลื่อนรอยยิ้มโดยเธอมิได้นึกกังขาใด ๆ ในตัวเขา “ต้องขอโทษด้วยที่ไม่ได้บอกล่วงหน้าว่าผมจะกลับนอร์เวย์พร้อมเครื่องบินส่วนตัว ทุกอย่างเร่งรีบไปหมดจนผมเองกลัวว่าจะไม่ทันเว ลา”

“อ้วก!” หญิงสาวสำรอกเอาสิ่งที่เธอพยายามเก็บกลั้นไว้ก่อนออกจากไนต์คลับเพื่อจะได้ปลดปล่อยมันในตรอกแห่งหนึ่งซึ่งอยู่ไม่ห่างจากสถานบันเทิงที่เธอวิ่งออกมา มีนายันฝ่ามือกับผนังตึกและก้มลงมองบนพื้นก็เห็นแต่สิ่งที่เธอกระดกมันเข้าไปในปากแก้วแล้วแก้วเล่าตั้งแต่หัวค่ำใน ท้องของเธอร้อนไปหมด มันไม่มีอะไรอยู่เลยนอกจากน้ำสีทับทิมที่เธออยากกินให้ลืมทุกสิ่งที่เกี่ยวกับผู้ชายคนนั้น เซบาสเตียน มิลเลอร์ หนุ่มหล่อพ่อรวยที่หลอกล้วงเอาหัวใจของเธอไปทำลายด้วยความเจ้าชู้

อคิณเอ่ยเสียงขุ่น “พี่อคิณก็เหมือนกันนั่นแหละ!” “อะ อ้าว...ขอโทษครับตัวเล็ก” “ไม่ต้องไปสนใจพวกมันหรอกที่รัก เดี๋ยวพี่โอ๋หนูเอง” โฬมเอ่ยเสียงพร่า นัยน์ตาแพรวพราวของเขามองจากดาวอังคารก็รู้ว่าวิธี ‘โอ๋’ มันจะออกมาเป็นแบบไหน

ียดสีหน้าอกของเขามากกว่า “อ่า อื้อ”เสียงครางยังคงดังลอดออกมาจากริมฝีปากอวบอิ่มสีระเรื่อและปากหนาที่บดเคล้าคลอเคลียจูบแลกลิ้นกันอยู่ มือน้อยเมื่อได้อิสระสมองที่ยังคงมีสติน้อยนิดก็สั่งให้ดันหัวไหล่หน้าของเขาออก แต่แรงก็น้อยเหลือเกิน เหมือนเป็นการแตะสัมผัสเท่านั้นไม่ใช่ผลักดันคนตัว ให้ออกไปให้พ้นร่าง

พงศ์... ชายหนุ่มผู้มีความรักมั่นคงให้แก่บัว หญิงสาวที่เขามีความผูกพันด้วยตั้งแต่เด็ก ไม่ว่าจะมีอุปสรรคขวากหนามเพียงใด จะกี่ภพกี่ชาติ เขายังรักเธอไม่เสื่อมคลาย และพร้อมจะฟันฝ่าอุปสรรคทุกอย่างเพื่อจะให้ครองคู่อยู่กับเธอ บัว... หญิงสาวที่รักเดียวใจเดียว มีรักมั่นคงให้เขาแก่พงศ์ เพื่อนวัยเด็ก พี่ชายที่แสนดี และชายหนุ่มที่เธอจะมอบตัวมอบใจให้ทุกภพทุกชาติ ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นก็ตาม เธอจะขอเป็นของเขาแต่เพียงผู้เดียว

ไม่ใช่เพราะความประทับใจ แต่เป็นความอุบาทว์จนแทบจะอาเจียน! ท่อนเอ็นของไอ้อ๊อดมีขนาดใหญ่ยาวก็จริง แต่ทั่วทั้งลำกลับขรุขระไปด้วยปุ่มมุกที่ฝังไว้จนน่าสยดสยอง แถมยังมีร่องรอยการฉีดสารแปลกปลอมจนบวมฉึ่งดูผิดรูป

​ไม่ได้นะไอ้ภาค ​บอกตัวเองแล้วคว้าเอาผ้าห่มมาคลี่ เจ้ากรรมชายผ้าห่มดันพันขาทำให้เขาเกิดอุบัติเหตุไม่เจตนา ล้มทับลงบนร่างนุ่มนิ่มขาวผ่องนั้นพอดี ​“อุ๊ย เจ็บนะ” หล่อนบ่น แล้วลืมตาขึ้นมา สบสายตาเข้ากับภาคพลพอดี ตามองตานิ่งแบบนั้นก่อนที่ภาคพลจะบังคับตัวเองให้มองแค่หน้า สวยๆ นั่น ไม่ให้วอกแวกลงต่ำไปยังเต้าขาวสล้างที่แต้มยอดด้วยปลายทับทิมน่าลิ้มชิมเหลือเกิน

สึกแปลกใจไม่น้อย แต่เพียงเท่านั้นมาร์คก็รู้ทันทีว่าตอนนี้เป็นโอกาสทองของเขาที่จะสร้างคะแนนให้หญิงสาวสนใจเพราะก่อนหน้านี้เขายังเกรงใจธันอยู่มาก แต่พอได้เห็นว่าธันมีผู้หญิงคนใหม่แบบนี้เขาก็ไม่ต้องเกรงใจอะไรอีกแล้วถึงแม้ว่าตัวเขาจะรับรู้ได้ถึงรังสีอำมหิตจากคนที่มอง อยู่ด้านหลังนั้นก็ตาม