LOGIN“อะ อื้ม ไอ้ภาค ทะ ทำอะไร”
เสียงหวานเอ่ยขาดเป็นห้วงๆ เมื่อจู่ๆ เพื่อนสนิทก็ปรับโหมดเป็นเพื่อนคิดจะกินเพื่อน แล้วก็กำลังกระทำการ ‘กิน’ เธอจริงๆ เสียด้วย
“อืม...ทำไมหอมขนาดนี้นะ กลิ่นตัวแกหอมมาก ไอ้ณะ”
เขาเกลือกหน้ากับอกสล้างคู่นั้น เจ้าของเต้าสวยสะท้านขึ้นทั้งตัว แล้วก็สะดุ้งขึ้นทั้งตัวเมื่อเขาอ้าปากออกงับตรงยอดทรวงสีทับทิม ครอบปากกับยอดเต้าแล้วตวัดลิ้นลิ้มชิมรัวๆ
“อะ อ๊า”
เธอครางออกมาอย่างลืมตัว เสียวสยิวไปทั้งกาย และด้วยฤทธิ์แอลกอฮอล์ทำให้เธอสติปลิวเตลิดไปอย่างง่ายดาย อารมณ์ถูกชักจูงง่ายดายกว่าปรกติ เธอจิกมือที่บ่าของเขาแน่น เมื่อเขาดูดไล้เต้าสองข้างสลับไปซ้ายขวา สมองของเธอพร่าเบลอไปหมดแล้วตอนนี้
เลือดลมมันแล่นไหลพล่านลงไปอยู่ตรงจุดเดียวตอนนี้ คือท้องน้อยและตรงนั้น มันหน่วง มันฉ่ำหวาม...ไปหมด
“อืม”
เสียงพึมพำงึมงำจากคนกินเพื่อนที่กำลังเมามัวกับสองเต้าสาว มืออีกข้างเลื่อนไล้ลงไปตามเอวคอด ลูบต่ำไปจนถึงสายบิกินี่ของเธอที่เขาหมายใจจะดึงมันให้หลุด เขาจะเปิดกล่องของขวัญออก...ให้กระจ่างชัดแก่สายตา
“อุ๊ย”
เสียงของณรินทร์อุทานเมื่อมือของเขาประกบเข้ากับกลีบสาวอูมอิ่มเป็นเนินนางหลังเต่า ใจของภาคพลเต้นระรัวเร็วสั่น เขาแข็งไปหมดแล้วตอนนี้ เธอเองก็ฉ่ำไปหมดแล้ว นิ้วของเขากรีดไปตรงกลางร่อง หยาดน้ำใสติดนิ้วเขาเลยทันที บ่งบอกว่าเธอนั้นอารมณ์ฉ่ำแล้วขนาดไหน
เขาเองก็แข็งจนปวดแล้ว
เขาปอกเปลือกตัวเองอย่างรวดเร็ว โยนเสื้อผ้าทุกชิ้นลงไป ไม่ถึงนาทีก็เปลือยเปล่า ณรินทร์ที่ทั้งเมาเหล้า เมาอารมณ์ เธอจึงไม่ได้ลืมตามองหน้าเขา ภาคพลเองนั้นก็ถึงที่สุดของอารมณ์ สายใยของเพื่อนขาดผึงไปในทันที เพราะอารมณ์ปรารถนาเข้าครอบงำ ให้ก้าวข้ามผ่านขีดข้อจำกัดที่ตัวเองเคยห้ามไว้ในกรอบ เขาไม่ไหวแล้วจริงๆ
“ณะจ๋า”
เขาครางขณะที่สอดนิ้วเสียดสีกับร่องฉ่ำ ปลุกเร้าอารมณ์เธอให้เผลอตามเขา เขาเคลื่อนกายทาบทับเธอ เขาเชยคางเธอขึ้น ณรินทร์ปรือตามองเขาอย่างเมามัว โอ...นี่เธอฝันหรือเปล่านะ ภาคพละกำลังกอดจูบลูบไล้เธอ พาให้สติเธอเตลิดกระจายแบบที่ไม่เคยมีใครทำได้มาก่อน แม้กระทั่งอดีตคนรักเก่าของเธอ
เขาพาให้เธอได้รู้สึกความวาบหวิวสยิวซ่าน แบบที่เรียกได้ว่าขนลุกไปทั้งตัว
ฉ่ำไปถึงใจ...
“อื้อ ภาค ฉันฝันหรือเปล่า หรือฉันเมา”
เธอว่าเสียงเหมือนคราง ก็นิ้วของเขายังเคลื่อนเข้าออก เรียกน้ำเชื่อมใสหวานให้ขับออกมาจากตัวเธอ ให้พร้อมเพื่อเขา จากนิ้วที่สัมผัสสอดเข้าไป มันบอกว่าเธอยังคงแน่น...มาก
“ทั้งสองอย่าง”
เขากระซิบแล้วจูบคลอปากเธอ เปิดปากเธอให้ลิ้มรสของเขา และสอดเข้าไปรับรสของเธอ
เธอหลงคว้างไปกับจูบนั่นและนิ้วของเขา ลืมทั้งหมดไปเสียสิ้น นอกจากร่างกายที่ได้รับการปรนเปรอจากภาคพล เธอลืมไปว่าเธอกับเขามีสถานะไหนกัน
สถานะไหนก็ช่าง
เพื่อนก็ช่าง
ตอนนี้เธอไม่มีขีดคั่นจำกัดที่จะปฏิเสธเขา มีแต่อยากได้ อยากรับ และอยากให้เขา...
“ขอนะ อืม ณะจ๋า”
“อะ อุ๊ย อื้ม มัน อะ...ภาค”
เธอยกมือยันอกเขาไว้ มัวแต่เคลิ้มไปกับรสจูบสุดหวาม ก็รับรู้ว่าถูกเบียดรุน ชำแรกเข้ามาในร่างกายอย่างรวดเร็ว คับแน่นไปหมด จนเธอน้ำตาปริ่ม
อา...
เพราะห่างหายมานาน
หรือเพราะอะไรกันนะ
มันแน่นไปหมดแล้ว
“ณะ โอ มัน...ของณะรัดแน่นจนจะแตกแล้ว”
“มันแน่น แน่นมาก”
เธอทำตัวแข็ง เกร็งไปหมด เธอผู้ยังผ่านประสบการณ์ด้านนี้มาน้อยมาก จนส่วนสาวยังฟิตแน่นราวกับไม่เคยถูกใครเข้าไปมาก่อน คนขนาดไม่ธรรมดาอย่างภาคพลถึงกับเหงื่อตก เมื่อต้องแทรกสอดรักเข้าไปในความสดใหม่ แบบที่ไม่คิดเหมือนกันว่าจะได้รับ
“ใจเย็นๆ ณะจ๋า อย่าเกร็ง”
เขาปลอบ แล้วก็เลื่อนมือลงไปบี้คลึงติ่งเกสร ณรินทร์ยังคงยันอกเขาไว้แล้วผลักเขากลายๆ
“ออกไปก่อน ภาค ออกไป มันแน่น”
“ออกไม่ได้ ณะ ออกไม่ได้จริงๆ อา...อย่างเกร็งสิจ๊ะ อืม...”
เขาก้มลงดูดเต้าสาวแรงๆ ปลุกเร้าให้เธอลืมสนใจตรงส่วนล่างที่กำลังเชื่อมต่อกันเสีย เมื่อหูได้ยินเสียงครางน้อยๆ ดังลอดมา และเริ่มเคลื่อนเข้าไปได้ทีละนิด ละนิด พอเจ้าของกุหลาบงามที่เขากำลังบุกรุกเข้าไปเผลอ เขาก็ถือโอกาสกดมันจนสุดตัวตน เรียกเสียงครางประท้วงดังขึ้น ภาคพลเลยเคลื่อนใบหน้าไปปิดปากเธอไว้จากเสียงตัดพ้อด้วยริมฝีปากของเขา ที่ดูดลิ้มดื่มด่ำเธอ สะโพกส่วนล่างเมื่อชำแรกแทรกเข้าไปได้แล้ว ก็เริ่มดำเนินจังหวะสวาทโจมตีเธอ ด้วยความเนิบช้า พร้อมกับดูดดื่มริมฝีปากเธอไปด้วย
โดนทั้งบนทั้งล่างแบบเร้าอารมณ์ขนาดนั้น เธอก็พ่ายแพ้ต่อแรงตัณหา ยอมให้เขาเข้ามาตักตวง ดื่มกินเธอจนหนำใจ
กว่าคืนนั้นจะผ่านพ้นไป ณรินทร์ก็หลับ...คาอกของภาคพล ที่ยังคงตักตวงดื่มกินเธอไม่ยอมอิ่มจนรุ่งสางมาเยือน
ภาคพลเดินผิวปากขึ้นมายังคอนโด เขาแวะที่ห้องของตัวเองก่อน เขามีแผนสำหรับวันหยุดสองวันนี้...แน่ล่ะ แม่ตัวดีข้างห้อง จะต้องร่วมแผนไปกับเขาด้วยตั้งแต่วันนั้น...เขาก็มีเวลายามเย็นไปจนถึงค่ำคืนกับเธอเช้ามาทุกวัน ยัยตัวแสบก็จะรีบออกไปจากห้องแล้วไปทำงานก่อนเขา ถ้าเป็นเสาร์อาทิตย์ก็จะรีบกลับห้องตัวเอง แถมบางอาทิตย์ยังล็อคห้องไม่ยอมให้เขาเข้าไปหาด้วย เขาต้องหาวิธีล่อหลอกให้ออกมา ยอมเปิดประตูรับเขานั่นแหละแม้จะไม่เคยพูดเอ่ย บอกรัก หรือถึงความสัมพันธ์ว่าจะเอายังไงกันต่อ แต่เขาก็เริ่มทำเหมือนเปิดตัวกลายๆ ว่าสำหรับเขากับณรินทร์ไม่ได้เป็นเพื่อนกันอีกต่อไปแล้ว คนในออฟฟิศเริ่มสังเกต ยัยเจ๊จิกเป็นคนแรกที่อำ แล้วก็แซวดังมาทุกวัน ณรินทร์นั้นเวลาโดนล้อก็ปฏิเสธเสียงหลงทุกหน เขามองเธอแล้วก็เม้มปากนิดๆ เคืองแหละ บอกว่าไม่เอา ไม่ใช่ ไม่มีทางขนาดนั้น ตอนเย็นเลยโดนเขาจับจัดท่าหนักแก้โมโหเขาจะเอายังไงกับเธอดีนะ ปากแข็งจริงๆ แหะไม่ยอมถามเขาก่อนด้วย จะทำตีเนียนเพื่อนไปอีกนานเท่าไหร่กันเขาเม้มปากแล้วมองกล่องถุงยางในมือที่คืนนี้เขาจะพกไปด้วยที่ห้องของเธอเปิดตู้เสื้อผ้าออก เขาจำได้ว่าแม่เคยเอากล่องเคร
ไอ้มินมีเรื่องจะปรึกษาหืม...เรื่องอะไรอะมันเป็นเรื่องของเพื่อนฉันในออฟฟิศ มาปรึกษาฉัน ฉันก็เลยมาปรึกษาแกอีกทีณรินทร์หน้าแดงก่ำ เธอตกลงใจปรึกษากับน้องสาวของเธอ อ้างเรื่องคนอื่นแบบนี้ มินตราจะเชื่อไหมนะ ทางนั้นยิ่งรู้ทันเธออยู่ด้วยเอ้าว่ามา ยังไงไหนเล่า วีดีโอคลอปะพี่สาวพิมพ์ดีกว่า พี่ไม่สะดวกคุยมาๆ งั้นก็ว่ามาขืนวีดีโอคลอโดนจับผิดแหงๆ แหละว่าเป็นเรื่องของเธอ ณรินทร์เลยเริ่มพิมพ์ข้อกังขา ที่ต้องการที่ปรึกษา ก่อนที่จะวุ่นวือหัวใจไปกว่านี้คือว่าเพื่อนของพี่มีเพื่อนสนิทเป็นผู้ชายแล้วแบบว่า วันหนึ่งเกิดไปมีอะไรกัน แล้วก็มีอะไรกันมาเรื่อยๆ โดยไม่พูดเรื่องสถานะกัน แบบนี้ความสัมพันธ์มันจะเรียกว่าอะไรอะหืม...เค้าก็เรียกว่า FWB ไงล่ะคุณพี่ มากกว่าเพื่อนแต่ไม่ใช่แฟน ฟินๆ ฟันๆ กันไป ถึงเวลามีแฟนก็ต่างคนต่างไป เกมนี้ใครอย่าเอาใจลงมาเล่น ไม่งั้นก็แพ้อะ เค้าเรียกว่ามีความสุขในเรื่องเซ็กซ์ด้วยกันแล้วก็เป็นเพื่อนกันไปด้วย แต่อิสระทางใจไม่ผูกมัดเป็นเจ้าของกันพี่สงสัยว่ามันจะได้ไปแค่ไหนไอ้ความสัมพันธ์แบบนี้ โดยไม่ให้ตัวเองเจ็บ...ไม่ให้เผลอไปหลงรักเพื่อนตัวเองเข้ามินว่ายากว่ะ เพรา
“อะไร เฮ้! เฮ้ เดี๋ยวๆ จะพาไปไหนอะ”“ไปเอาของ” เสียงทุ้มเอ่ยฟังแหบต่ำนิดๆ ณรินทร์สงสัยแต่ก็เดินตามเขาไปแต่โดยดี พอถึงรถของเขาภาคพลก็กดรีโมทเปิดประตูหลังออก สตาร์ทเครื่องและเปิดแอร์ แล้วดึงเธอเข้าไปในนั้น รถเอสยูวีของเขากว้างขวาง มีที่นอนปูไว้เสร็จสรรพ เมื่ออาทิตย์ก่อนเขาไปที่บ้าน และแม่ของเขายืมรถเขาไปใช้ เบาะหลังเลยโดนปรับเป็นเตียงชั่วคราวมีที่นอนเรียบร้อย ไม่ได้ถามว่าแม่เอารถไปใช้ทำอะไร เพราะรีบกลับมาทำงาน และเขาก็ยังไม่ได้รื้อมันออก เนื่องจากไม่มีเวลา ตอนนี้มันกลายเป็นประโยชน์อย่างยิ่งสำหรับอาการที่เกิดกะทันหันของเขานี่ รถของเขาติดฟิล์มดำ คนข้างนอกมองเข้ามาไม่เห็นแน่ มันสะดวก...กับสถานการณ์นี้ ณรินทร์ถูกดึงไปจูบอย่างเร่งร้อน เธอดิ้นอึกอักในตอนแรก ก่อนจะตัวอ่อนยอมตามรสจูบราวกับจะกลืนเธอนั่น มือไม้ของเขาไต่วุ่นวายไปหมดบนเนื้อตัวเธอ เธออยู่บนตัวเขาตอนนี้ กางเกงของเธอถูกรูดลงไปอย่างรวดเร็ว พร้อมๆ กับกางเกงของเขา ส่วนนั้นผงาดสู้ทันทีเมื่อหลุดจากปราการด่านสุดท้ายมือของเธอถูกจับให้ไปกุมตรงนั้นของเขา เขากระซิบสั่งเสียงพร่าชิดปากเธอ“จับมันเบาๆ นะจ๊ะ ณะจ๋า ค่อยๆ จับ ค่อยๆ ลูบ”“อื
ภาคพลตื่นมา พบว่าตัวเองนอนเพียงลำพัง สาวที่นอนก่ายกกอยู่เกือบทั้งคืนหายตัวไปแล้ว กลายเป็นหมอนข้างแทนเขายิ้มนิดๆ ที่มุมปาก เมื่อคืนเขาอยากจะจัดต่อ แต่ก็ระงับใจไว้ เพราะขืนทำแบบนั้นมีหวังวันนี้ไม่ได้ไปทำงานกันแน่ๆเขาอาบน้ำแต่งตัว ฮัมเพลงในลำคอเบาๆ มันเป็นเพลงรัก...ไม่ใช่เพลงแอบรัก พอมาที่ลานจอดรถ รถสีชมพูของเพื่อนสนิทหายไปแล้ว หล่อนคงไปถึงที่ทำงานแต่เช้าแล้วนั่นแหละ มองนาฬิกาตอนนี้ยังทันถ้าเขาจะแวะซื้อขนมจีบปูเจ้าอร่อยไปฝากเธอ แต่ฝากณรินทร์คนเดียว เดี๋ยวก็โดนแขวะอีก เขาเลยซื้อพวกฮะเก๋า ขนมจีบแบบอื่นคละๆ กันไปอีกสองกล่อง เผื่อเพื่อนร่วมงานในแผนก และสำหรับบอสอีกหนึ่งกล่อง แล้วพอไปถึงออฟฟิศ ก็พบว่าณรินทร์อยู่ในชุดเสื้อคอเต่าแขนยาวสีแดงเลือดนก กางเกงยีนขาห้าส่วน และรองเท้าผ้าใบคู่โปรด ตอนนี้ทุกคนกำลังประสบปัญหาความร้อน เพราะแอร์ในออฟฟิศเสีย ต้องรอช่างมาซ่อมบ่าย คนที่ดูว่าจะร้อนสุดก็คือณรินทร์ ที่นั่งเหงื่อตกอยู่เพราะเสื้อผ้าที่เธอสวมเธอตวัดตามองค้อนภาคพลทันทีอย่างพาลๆ เมื่อเขามานั่งใกล้แล้วส่งกล่องขนมจีบกล่องพิเศษให้เธอ หลังจากที่แจกจ่ายคนอื่นไปแล้ว เธอรับไว้ก่อนจะเอามันวางไว้บนโต๊ะ
เบียร์หมดไปแล้วสองขวดกำลังจะเกินลิมิตที่เธอบอกไว้กับตัวเอง แล้วเธอก็อยู่กับเขาด้วยสองคนตอนนี้ เธอเหลือบตาขึ้นมองเขา ภาคพลเองก็กำลังมองเธออยู่เช่นกัน เสียงเพลงที่เขาเปิดไว้ดังคลอ คือเพลงเพื่อนสนิท...เปิดเพลงนี้ตอนนี้ทำไมหว่าเอาจริงเธอไม่ได้เมาอะไรนัก สองขวดนี่กำลังดี กำลังตึง และกำลังต่อ ตัวของณรินทร์ก็เป็นสาวนักดื่มคนหนึ่ง เอาจริงดื่มเก่งก็ตั้งแต่มาคบกับภาคพลเป็นเพื่อนซี้นี่แหละ “เมาแล้วอะ ขอกลับห้องได้ปะ”พอเธอเอ่ยออกไปแบบนี้ คนรู้คอรู้ดีกรีก็ขมวดคิ้วนิดๆ แล้วอมยิ้มตาพราว เธอไม่ชอบสายตาแบบนี้ของเขาเลย มันทำให้ใจสั่นหวั่นไหวงือ...ยอมรับแหละว่าใจสั่น“อย่างแกน่ะเหรอเมา ไอ้ณะ”“ก็...เมาสิ เชื้อมันมีก็เลยเมาค้างอะ วันนี้ก็เมาค้างทั้งวันนะ”“เอาดีๆ” ภาคพลทำเสียงนุ่ม ขณะที่มองตาเธอด้วยสายตาอ่อนเชื่อม สายตาของเขาทำให้ณรินทร์ใจเต้นแรง และหน้าของเธอก็แดงขึ้นมาในทันทีมือของเขาจับมือของเธอไปคลึงเล่น ณรินทร์ไม่ได้เมาเบียร์ตอนนี้เธอกำลังเมาสายตาและร้อนวูบวาบไปกับสัมผัสของภาคพล“เมาเบียร์ หรือว่าเมาภาค”“อื้อ...” ณรินทร์กัดริมฝีปาก แล้วเผลอจ้องตาเขาราวกับถูกสะกดภาคพลดึง
“ซื้อมาทำไมเป็นลัง” มองเบียร์ที่เขายกขึ้นหลังรถมา ณรินทร์ก็ตาเหลือก ภาคพลทำหน้านิ่ง แล้วทำเสียงสูงใส่เธอ“อะไร้ ไอ้ณะ กลัวเหรอ ป๊อดนี่หว่า”“ไม่เคยป๊อดนะ แต่แบบ เมามากก็ไม่ไหวปะวะ แล้วแกจะฉลองอะไรอะไอ้ภาค มีอะไรให้ฉลอง”เธอมองหน้าเขาอย่างจับจ้อง ภาคพลเอ่ยหน้าตาย“ฉันอกหัก”“หืม?”“เอ่อ ก็อกหัก อกหักช้ำรักแบบแกงะ ทำไมล่ะไอ้ณะ ทีแกฉันไปกินเป็นเพื่อน ลากแกกลับ แล้วก็ต้องมาเก็บสภาพแกยามเมาปลิ้นอีก แล้วทีเพื่อนอกหักบ้าง ขอให้กินด้วยแค่นี้ แค่เนี้ยะ ปฏิเสธเพื่อนเหรอ?” แล้วก็ทำเบะปาก ทำหน้าทำตาเหมือนตัวเองเป็นเด็กชายแล้วจะร้องไห้ เล่นเอาณรินทร์รีบห้ามเพราะรับสภาพเพื่อนทำแบบนี้ไม่ได้“พอๆ อย่าทำหน้าแบบนั้น อย่าทำปากเปะ ไอ้ภาค”“ทำไมล่ะ เห็นแล้วแกเกิดอารมณ์ กับหน้าตาเวอร์ชั่นนี้ของฉันเหรอ” “อารมณ์เสียน่ะสิ ทำหน้าตายังกับเด็กสามขวบงอแงอะ ทุเรศ รับไม่ได้”เธอว่า เธอกับเขาหยอกกันแรงๆ แบบนี้ตลอด แต่ก็ไม่เคยโกรธกัน ภาคพลชอบด้วยซ้ำ ที่เธอด่า ไม่รู้โรคจิตไหมนะ เขาชอบตอนเธอมีอารมณ์แว้นๆ โมโหแล้วเพื่อนสาวคนสนิทจะหน้าแดง น่ารักจะตายไปแต่คนอื่นมาด่าแบบนี้คงมีอย่างอื่นมากกว่าจะมามองว่าน่ารัก



![พิศวาสรักลูกหนี้ (NC20+) [ซีรีส์ พิศวาสรัก 1/4]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)



