Novel & Cerita One Day Book

Pumasok ka para sa iyong pakikipanayam" Dahan-dahan siyang pumasok sa kwarto, napalunok si Faye nang may anim na pares ng mata ang dumapo sa kanya habang binubuksan niya ang pinto. .Nang umagang iyon ay wala sa magandang mood si Daylan, una ay hindi siya nakasagot ng isang mahalagang tawag, pangalawa ang kanyang kasambahay ay nasunog ang kanyang almusal, at ang kanyang sasakyan ay nasira nang siya ay papasok sa trabaho, at sa pagpasok sa trabaho ay ibinigay niya ang kanyang typist sa trabaho. sa mayroong maraming mga pagkakamali.

Hindi kuna kami lumabas sa kotse pinagmasdan muna namin ang paligid kung mayroon bang banta laban sa akin. Naging alerto din ang mga tauhan ko, agad silang nagkalat at ang iba ay hinatid muna ang bulaklak para sa patay pati ang mga grocery para sa mga taong nakikiramay. (Author note: Bawat isang araw po ay mag update po ako dito. Pasensya na po kong minsan ay matagal, hayaan ninyo po ay pahahabain ko ang bawat UD ko upang hindi po kayo mabitin. Thank you sa pagbasa. Love you all. LOVE: INDAY STORIES)

Pagbukas ko nito, agad kong nakita ang message ni Damon. Damon: Hello, babe. I’ll pick you up later. Please dress well, and do not forget to eat your lunch. I love you <3. Hindi ko maiwasang mapangiti. This is why I love him. Kahit busy siya, he always remembers the little things. Napangiti ako habang binabasa muli ang message niya. “Is that Damon?” Nagulat ako nang biglang lumitaw sa tabi ko si Ely. Sumilip pa ito nang bahagya sa aking screen.

Walang pila kaya mabilis akong nakabalik sa sasakyan dala ang mga chocolate at cookies na paborito nito. Nakarating kami sa mansion na gabi na. Kumunot ako ng makita ko ang motor ni King sa garahe. Akala ko ba may pupuntahan ito? “Good evening ma'am!” Sinalubong ako ni Alma. Kinuha niya sa akin ang dala kung bag at ilang documents. “Pakidala na lang sa kwarto ko.” Tumango siya bago umakyat sa ikalawang palapag.

‎Ang mga araw sa opisina ay tila naging larangan ng digmaan. Tahimik sa labas, ngunit puno ng ingay sa loob. Ang bawat tingin, bawat bulong, at bawat hakbang ay may bigat. Si Ava, bagaman pilit na nagiging matatag, ay ramdam na ramdam ang pagkapagod hindi lang sa katawan, kundi lalo na sa isip. Sa bawat hakbang niya sa hallway ay may mga matang sumusunod, at sa bawat ngiti ay may halong alinlangan.

I wished we could be together this Yuletide season. Last Christmas and New Year's Eve, we're both penniless. We're both sad for I just slept while others were making gala and merriment. He, too, has been frustrated that we were together. The book "A Thought A Day" is my all-time favourite. It is like an "Our Daily Bread", which offers divine wisdom. Thus, since Rodea was requesting from me an inspirational e-mail, I decide to get from the said book. Actually, I started it last Thursday. It's half-done.

bulong niya sa sarili, pilit na inaalala ang bawat detalye. Dumaan ulit sa isip niya ang mukha ni Sebastian—ang matangkad nitong tindig, ang presensya nitong nakakakuryente, at ang malalim nitong boses. "Jane… Oh my god. I did." Mahina niyang sagot, nanginginig ang boses. "WHAT?!" sigaw ni Jane, halos mawasak ang eardrums niya. "Girl, nakipag-one night stand ka sa billionaire! Do you even realize what this means?!"

Not until, one night he came with a girl. Natigilan ako nang pagbuksan ko ng pinto si Steve, dahil may kasama ito. Hindi lang basta kasama dahil pagbukas ko ng pinto ay naghahalikan pa ang mga 'to. Titig na titig ako sa kanilang dalawa na halos kainin na ang mga sarili nila. Hindi ko alam kung bakit hindi ko matanggal ang tingin sa dalawa. Gayong para na akong pinapatay dahil sa eksena nila.

Binuksan niya ang libro, inayos ang boses, at ginaya ang paraan ni Darien sa pagkukuwento. “Once upon a time,” simulang sabi niya, “may isang maliit na snail. Ang pangarap niya ay mag-travel sa buong mundo. Pero sobrang bagal niya. Yung parehong daan na dinaanan ng butterfly at ng munting butiki, mabilis nilang natapos. Pero si snail, inaabot ng ilang oras, minsan ilang araw pa…”

Kinalabit ko siya ulit. May kinuha siyang isang libro at iniabot iyon sa akin. 'I Don't Want To' I frowned because of the title. The side of his lips rose up after seeing my expression and he immediately walked away. Sinundan ko pa rin siya at kumuha ako ng isa pang libro. "Hoy, Nero," pangungulit ko. Nilingon niya ako at iniabot ko naman ang libro. 'Just a Moment by Brahma Kumaris and Garfield King'