Novel & Cerita One Day Is One Day Quotes

Art Theodore "Life is what happens when you’re busy making other plans, the famous John Lennon said. I used to think otherwise dahil just like what everybody used to know about me, I like everything to be planned out, I do not like when things go the opposite way" I told everyone. It was just one regular day for me. I was just visiting one barangay to give some rice and groceries sa mga mamamayan. I was greeted by a lot of people except for one person who seemed to be lost in the crowd.

Mamamatay siya sa lugar ng mga banyaga. WE ONLY live once sabi nila pero mali, we live everyday and we die once. So forgive while you still have the chance to forgived that person, hate less and love more while you still can. Life is so short to take things seriously. Be weird and do the things that makes you happy and contented.

bulong niya, paos pa ang boses. “Breakfast sounds nice,” sabi ko. Napatigil siya. Then, a small smile tugged at the corner of his lips. “One day at a time,” sabi niya. And I nodded. “One day at a time.” TO BE CONTINUED...

“One day at a time.” Cress nodded. “One day at a time,” she repeated softly, looking out the café window where the sea glimmered in the sunlight. Sa sandaling iyon, naramdaman niyang hindi man perpekto ang lahat—may mga sugat pang hindi tuluyang naghihilom, may mga alaala pa ring bumabalik—pero may mga tao pa ring nananatili. At minsan, sapat na ‘yon para magsimulang muli.

Sa gitna nang aming paglalakad, napadpad ako bigla sa isang realisasyon. Mahalin natin ang bawat taong nagbibigay ng atensiyon at pagmamahal rin sa atin. Let's cherish every single day that the almighty have given us. Buuin natin ang bawa araw na ito full of love, no hatred, dahil hindi naman natin hawak ang oras. We can't say baka last day na pala natin ang araw na ito to say 'i love you' to everyone we love. So, I love you.

"Masyadong malawak ang mundo, para habulin ang isang bagay na hindi naman para sa'yo." Bahagyang kumunot ang noo ko. Pamilyar sa akin ang Patama Quotes na sinabi niya, sapagkat minsan ko nang nabasa iyon noong dumaan sa wall ng Fezmuk ko. Hindi ko nga lang inaasahan na siya pa ang magsasabi ng mga katagang 'yon sa akin.

"Same feels, girl." "Are you okay? DM mo ko if you need to vent." Mga strangers, oo. Pero bakit parang mas naiintindihan nila ako kaysa sa mismong pamilya ko? May isang gabi, habang nasa dorm ako, nagpost ako ng isang quote na nakita ko. "You can’t keep a bird in a cage forever and expect it not to dream of the sky."

nagsisisi kong sabi. "Kaya napakahalaga talaga na minsan kailangan muna nating kilalanin ang tao. Sabi nga sa isa sa inspirational quotes na madalas na makita ko, 'Everyone you meet is fighting a battle you know nothing about. Be kind. Always.'" Nasapol na naman ako. Ano ba iyan, ang hirap umilag. Kung bala lang ang mga salita na sinasabi ni Draken, malamang ay kanina pa ako deads.

"Eh, ba't ba kasi pinapahirapan mo yang sarili mo? Veron, maikli lang ang buhay. Kung ganyan ka palagi, eh, wala...hindi ka mag go-grow..." "Wag mo nga akong bigyan ng life quotes. Para namang may magagawa yang himala. Yung lungkot na nararamdaman ko, hindi na tinatablan ng mga ganyan." "Edi, sorry! Ang sa'kin lang naman, since hindi naman 'to yung first time na nangyari sa inyo to, gusto ko lang mapagaan ang nararamdaman mo." Silence and the only sound is the echoes of the vehicle that has been coming back and forth in the busy street of the city. Suddenly, his phone rang and he immediately answered the other party. "Oh, ano na?"