Novel & Cerita Ukulele One Day

Matcha yata. “Ah, I see. So, the rebel has finally succumbed to Lolo’s whims and wishes?” “Parang ganon na nga, but only for now. Happy birthday nga pala.” Iniabot niya rito ang regalo rito, isang maliit nay ukulele key chain. Mahilig ito sa guitar kaya yon ang naisipan niyang iregalo. “This would be the most special present I have today.” Napuno naman ng tuwa ang puso niya sa sinabi nito. At least, nabawi ang pamimintas sa kanya. Bawing-bawi.

Napaka-cute ng dalawang paslit ng mga sandaling iyon at bakas ang matinding kasiyahan sa maamong mukha. Nang si Keiko na ang naglalakad sa isle, ay siya mismo ang nag-traydor sa sarili dahil hindi pa man siya nakakalapit kay Knives na nakatayo sa harap ng altar na walang kasinggwapo ng mga sandaling iyon ay umiiyak na siya. Kasabay niyon ay pumailanlang sa paligid ang kantang “On This Day” ni David Pomeranz. “Shhh...tama na, anak. Baka maghulas ang makeup mo at tumakbo bigla si Knives,” biro ni Kenji habang nakaalalay sa anak habang naglalakad.

Nag-announce na rin na walang pasok ngayon. Nakaupo ako sa upuan dito sa study table ko habang nasa kandungan ko ang ukulele ko. Wala akong guitar talaga e. Okay na rin siguro ito dahil instrumental pa rin naman. I started to play the ukulele. It's Rain Rain Go Away. This is the song that we play when there is a rain. Si Teedy ay ang kumakanta at ako naman ang tumutugtog. Yes, I miss that scenario.

Sa tabi ng lamesa, may tumutugtog na dalawang local musicians ng live ukulele music, humming a soft Polynesian love song. “I feel like I just walked into a fantasy,” I whispered, sitting down as he poured me a glass of chilled coconut wine. “Fantasy? Favorite mo talaga 'yan, ano?” He raised a brow. "Jeez, a hundred percent. I love fantasy, and other style of genres." I glanced up at him at ngumiti ng matamis. “Then you must be the goddess in it.” I rolled my eyes, but couldn’t help the blush. “Cheesy.”

“Puno ang langit ng bituin at kay lamig pa ng hangin sa'yong tingin akoy nababaliw giliw at sa awitin kong ito sana'y maibigan mo ibubuhos ko ang buong puso ko sa isang munting harana para sayo.” The sound of the ukulele and two guitars was joined by Nathaniel’s rhythm. Everyone turned their attention to a new group of people on the stage which is the White Lion gang. They came onto the stage to jam with us. They sang the second verse of the song. But...

Muli niyang pinisil ang pisngi ng kaniyang kambal. Isang ukulele ang iniabot ni Max kay Andromeda. Nagsimulang tumugtog ang makulit at maingay na dada. Napakatamis ang kaniyang ngiti habang binibigkas ang lirikong ng kanta. Inaawit niya ang awiting Set fire to the rain ni Adelle. Dumating ang maiingay na kaibigan ni Andromeda at kanila na ring sinabayan ang pag-awit ng dada ng kambal.

Mula sa kinatatayuan niya ay tanaw niya ang kabuuhan ng bakuran kung saan ang venue ng party. Nilapag niya sa lamesa ang mangkok at akmang uupo na nang mapansin niya ang isang ukulele sa gilid ng upuan. Dinampot niya iyon at nakitang bago pa ito, may price tag pang nakasakbit. "Kanino kaya 'to?" aniya kasabay ng kanyang pag-strum. She was about to sing a song when the door open itself and revealed Nikolas standing in the door.

Amelia's Point Of View. Nagpatuloy ang discussion ko sa pagtuturo tungkol sa piano. At ngayon ay ipapakita ko sa kanila kung paano mismong gamitin ito. Nasa harapan ko ang piano at ramdam ko ang titig nila. Nag-umpisa akong magpatugtog, ang kanta na ito ay "New year's day" by Taylor Swift.

Nahigit ko ang hininga nang nilapit niya na ang bibig sa mikropono. "You'll always be my day one Day zero when I was no one I'm nothing by myself, you and no one else Thankful you're my day one Thankful you're my," Bumilis ang tibok ng puso ko. The way he was singing the song Day one of Honne.. it was something else. Sa paraan ng pagkanta niya ay parang.. may gusto siyang sabihin sakin. "I got lucky finding you I won big the day that I came across you

“Tay, I’m learning ukulele! Mommy is teaching me!” “Totoo ba ‘yon?” tanong ni Adrian habang kinikindatan ako. “Wow, parang nakikita ko na ang susunod na superstar.” “Superstar daw po!” tumawa ang anak namin habang iniikot-ikot ang ukulele niya.