Novel & Cerita Paano Ma

"Miss A.A maaari ba kitang yayain papuntang entablado?" Shit! Parang ako ang kinikilig ah? "Miss A.A? Whaaa! Siya?" "My God! Bet na bet!" "Yeah, parang nawala ang sakit." "Okay na ako hahaha." "Sige na tsang. Go on," bulong ko.

"Pasensya napo Maam..hindi po talaga pwede" Napasimangot nalang ako.. "Sige ka isusumbong kita na hinayaan mo lang ako dito.." pananakot ko.. "Pero kasi Maam baka po~" i cut him.. "Ouch!!!!! Sht...Ang sakit ng paa ko ahhh!!!!!!" Pagkukunwari ko..nataranta naman sila ni Ate Shane.. "Bilis na kasi.." Napalunok ulit sya at halatang kinakabahan parin..what the..

sa akin? Papaalis na Sana. KO nang may kabanggaan 'Ako. Nang mamadali ito mag lakad kaya di niya ako napansin. dahil dumidilim na at nang babadya ang kalangitan na umulan. nang araw na yun. SA lakas nang bangan namin sa isa't isa ay parehas Kami nawalan nang balance at parehas kaming. Napaupo. sa Damuhan ng park.

Kaya paano niya ginagawa ang emotion ng pagmamahal kung hindi pa siya nakaka experience magka boyfriend. “ Aayain kita gumala” “ Gumala? Parang ayoko naman, gusto ko lang humiga” “ Humiga? Kakagising mo lang. Come on Amara, samahan mo ko magshopping. Tapos kain tayo hindi pa ko nag lulunch” Tumingin naman si Amara sa orasan sa kwarto niya

panunuya ko pabalik sa kanya. ["Wow! Paano mo nalaman? Este, paano mo nasabi?"] I just laughed again. "Baby, you are just easy to read and besides, sino ba ang hindi maaatat sa paghintay ng message sa gwapo kong to?" ["Now, there you go!"] "What? Haha." ["Lumalaki na naman ang ulo."] "Pinalaki mo e." ["At sa anong paraan? Sige nga!"]

Makakatanggap ka ng 3 milyong dolyar at tatlong alipin na sira ang isipan. Agad na tumahimik ang tatlo. Pinunasan nila ang mga luha nila at tumingin sa likod ko. Nakayuko ang mga ulo, sunud-sunuran ang mga katawan. Ito ay kakaibang nakakaaliw. Ang mga manonood ay naghandog ng kanilang hindi mapakali na pagbati, nalulugod na hindi sila. Ang ilan ay tumingin sa kanilang mga asawa, bumubulong, "Maswerte ka na hindi ako..."

Hindi dapat ako umasta na hindi ko siya sinaktan noon. "Kamusta siya? Miss na miss ko na siya." Umigting ang panga nito pero hindi ako binalingan. "Ang tagal na rin.." Dagdag ko. "Susunod siya at mag uusap tayo ngayon..." Parang nabombahan ang puso ko. Pasimple akong kumapit sa bintana para makahawak ng sobra. Parang hihimatayin na yata ako. Pinaghalong lungkot, galak, tuwa at takot ang nararamdaman ko ngayon.

Nagkasakitan ba kami? "I don’t know kung paano tayo napunta sa ganito. Hindi ko alam ang gagawin ko, hindi ko alam kung paano ka aayusin ng maayos. Hindi ko na alam kung paano ang trat—" "Kasi wala kang alam."

Phantom na message sa akin sa i*******m. Phantom: Hi, Miss Mari kumusta? Pilit na ngiti ang pininta ko sa labi. Pinahid ko ang namamasang pisngi at ilong. Nagtype ako ng reply. Me: ok lang, ikaw? Phantom: (sad emoji) Me: ba't ka malungkot? Phantom: hindi ko rin alam eh. Me: ano ka ba, shunga ka ba? Phantom: siguro nga shunga ako.

Paano ako makapaglinis ng maayos? "Sabi ko bumaba ka. Paano ako makapaglinis ng mabilis kong nandiyan ang paa mo na nakaharang? " Naiilang na nga ako sa kanya tapos nag aabang pa siya sa akin. Pwede naman doon niya ako sa sala o kaya sa labas ng bahay nila hintayin kung ayaw niyang magkulong sa kwarto niya. Hindi iyong para siyang aso, buntot nang buntot sa likod ko.