Paano Maihi Ng Mabilis の小説・ストーリー

Kahit masarap iyon sa pakiramdam, ay nagaasam pa rin ang katawan ko nang mas mabilis na bayo. “Fa... faster...” mahina kong sabi. “I can't hear you, Tasia...” “Faster! Bayuhin mo ko nang mabilis, Kirill! Mabilis at sagad na sagad!” Hindi ko na napigilan pang sumigaw. Talagang desperada na ako at maiiyak na ako kapag hindi ko pa nakuha 'yang gusto ko. Rinig ko ang mahina niyang pagtawa. Napaliyad pa ako nang hampasin niya na naman ang kanang pisngi ng pwet ko. Namanhid 'yon, pero nagbigay na ng kakaibang kiliti.

Bumibilis din ang paggalaw sa aking daliri roon. My breathes are fast and laboured, that in just a snap of a second, i came. My finger is wet, same with my clit that looked so damp. Kahit akoy hingal na hingal, nagawa ko pa rin siyang halikan nang mariin. Pumaibabaw na ako sa kanya, tinapat ang hiyas ko sa pagkalalake niya. Ang bilis ng kabog ng dibdib ko na halos hindi ako makahinga, at lalong nadagdagan nang unti-unti kong binabaon ang Hiyas ko sa kanya. Pinigilan Kong mahikbi dahil sa sakit ng naipasok ko na ito para Hindi siya mataranta Pero nakita ko sa mukha Niya ang pangamba.

Teka uli kung multo na ko bakit ako na iihi? "Ahh baka ganito talaga parang nasa earth lang." Nag libot ako at nang makita ko ang banyo agad akong umihi tapos pumunta ko sa may lababo at nag hugas ng kamay. Tumgin ako sa salamin at yuko. Sandali nga. Tumingin ako sa likod ko wala namang tao. Pero bakit may nakita akong mukha ng bata?

Mabilis s'yang bumalik sa pwesto ng maramdaman ang pag-ikot ng takbo ng kan'yang motor. Mabuti na lang at mabilis s'yang gumalaw, tamang-tama lang na nakabalik s'ya sa paghawak sa manibela bago ito tuloyang natumba. Ang hindi n'ya inaasahan ay ang pagsulpot ng isang helicopter sa himpapawid at pinaulanan sila ng bala sa baba.

Dahil ba tanga ko, kaya ba ganon— Sa hindi malamang dahilan, biglang namanhid ang katawan ko, at lumutang, ilang segundo ay naramdaman ko ang mabilis at matigas na impact nang sahig, k-kalsada ba to? Maya maya ay parang nag didilim ang paningin ko, may sasakyan sa harap ko, at nagkakagulo ang mga tao. Anong nangyari?

"Kumapit ka ng maayos, magiging mabilis ang pagbaba nito. Matapos mong makarating doon ay pindutin mo ang red button na nasa gilid no'n para makabalik dito 'yan at makababa rin ako. Naiintindihan mo?" Paulit-ulit siyang tumango. "Pindutin mo na ang button." Ilang segundo bago siya mawala sa paningin ko ay mabilis na bumalik ang sasakyan ko pababa. Mabilis akong pumasok doon at mabilis na pinindot ang puting button para makababa rin. Paglabas ko naman doon ay nanginginig na nakatayo si Everleigh na para bang hinihintay ako.

sagot niya habang sinisimulan na ang mabilis at marahas na paggalaw. "Ohhh! K******n mo pa ako Miguel, ang sarap! I love the way you move inside me, huwag kang titigil! I just want to feel every thrust until I lose my mind!" sagot ko habang ang boses ko ay basag na sa sarap. Sa bawat bayo niya, nararamdaman ko ang pagtama niya sa pinakamasarap na parte ng pagkatao ko. "Yes, just like that! Right there! Ang sarap sarap, Miguel! Don't you dare stop, I am all yours tonight!"

utos niya sa umiiyak na bata at mabilis naman itong tumalima. Mabilis ang kilos ni Ferra. Inapakan niya ang paa ng babae gamit ang takong ng kanyang sandals. At mabilis na itinulak niya ito, nabitawan ng babae ang asido at baril, saka tumakbo si Micah nang mabilis.

"Ano? Hindi kita maintindihan. Ulitin mo nga, "Sir, ang sabi ko, bababa ako diyan. Pag naabot mo na ang paa ko, kakapitan mo nang mahigpit—kung pwede nga lang yakapin mo na! Pagkatapos, itukod mo ang paa mo sa matigas na lupa o bato, tapos ipwersa mo ang katawan mo paakyat. Naiintindihan mo ba? Huwag kang magpabigat! Kailangan nating kumilos nang mabilis dahil hindi matibay ang taling nagawa ko. Hindi ko alam kung ilang segundo lang itong tatagal sa bigat nating dalawa. Maliwanag ba, sir?"