Paano Manligaw Novels & Stories

Pipikit nalang siguro ako kapag mangyari yon. Ganito nalang gagawin mo. Uminom ka nalang para pampalakas ng loob bago ka pupunta sa kanila. Paano kong malasing ako? Alam mo namang ako kapag malalasing ano-ano na ang ginagawa ko? Wag naman yong lasing na lasing ka. Yong tamang tama lang pang tanggal kaba. At medyo kumapal ang mukha mo. Sige basta sabi mo yan. Bukas ng gabi na yon.

Anong mangyayari sa akin? Nanginginig ako sa lamig. Sobrang lamig. Parang yelo ang buong katawan ko. Hindi ko na maramdaman ang mga kamay at paa ko. Sinubukan kong sumigaw, pero walang lumalabas na boses. Parang may nakabara sa lalamunan ko. Unti-unti akong nanghihina. Parang nauubusan ako ng lakas. Hindi ko na kaya.

Huminga ako nang malalim at sumigaw ako nang napakalakas. "AAAAAHHHHH!!!" Ang aking matinis at nagagalit na sigaw ay umalingawngaw sa buong silid, lumabas sa pinto, at siguradong narinig hanggang sa ibabang bahagi ng malaking mansiyon. Dahil sa tindi ng aking sigaw, hindi pa lumilipas ang isang minuto ay narinig na namin ang mabibilis na yabag ng mga paa mula sa pasilyo.

Umagos na lang kaagad pabalik ang lahat ng sensasyon at init sa kanyang katawa na biglaang nawala kanina. Maingat at dahan-dahan ang bawat paglabas masok nito, subalit kakaiba ang ginagawa nitong pag giling. Hindi niya na nagawang umimik dahil napapapikit na lang siya sa tindi ng sarap. Nadama niya na lang ang pagpasok ng dila nito sa kanyang bibig ng maglapat ang mga labi nila. Mapaglaro nitong pinikot-ikot doon kaya naman wala na siyang nagawa kung hindi ang tugunan ang pang-eenganyo nito.

Naramdaman ko pa ang paggalaw ng dila nito habang nasa bibig na nito ang aking katigasan. "Fúck! Ahhh... hmmm... babe...ohhh..." Napatingala ako sa sobrang sarap, pagdakay, saka naramdaman ang pagdating ko sa kasukdulan. Madali at mabilis lang dahil sa kakaibang init at kiliti na ginawa ni Lorna sa aking si Manoy. Ikaw ba naman ang manggigil ng sobra at uhaw na uhaw na damhing muli ang mainit na bibig ng babaeng minamahal sa aking nagngangalit na si Manoy.

Tinukop ko ang bibig ko ng maramdaman kong nalalapit na ang pag-ahon ng mapait na likido sa lalamunan ko at ang sumununod na pangyayari ang siya namang nagpahirap sa akin. Halos yakapin ko na ang lababo sa banyo sa ilang beses kong pagdudulaw ng umagang iyon. Parang kagigising ko pa lang pero ramdam ko agad ang pagod dahil sa nangyari. Agad akong naghilamos at nagpunas ang mukha pagkatapos. Mula sa malaking salamin sa harapan ko ay napatingin ako sa kabuuan ko partikular sa mukha ko.

Wala siyang pahinga ngayon? "Uggh.." ungol ko sa ginawa niyang pagsagad sa pagkababae ko. Hinawakan niya ang dalawa kong kamay at saka niya kaagaad pinasok ang pagkalalaki niya sa loob ko at gumalaw siya nang gumalaw humawak na lang ako sa binti ko at mas binukaka ko pa lalo para mas maramdaman ko ang pagkalalaki niya sa loob ko.

Unti-unting napanguso. “Bakit po ako? Hindi naman ako ang kaaway mo.” Ang kaso ay hindi sumagot ang lalaki. “H’wag ka na pong magalit, hindi ko naman po nanakawin ang laruan n’yo. Manghihiram lang ako.”

Hindi man lang nakita ni Paul kung paano umatake ang kalaban, naramdaman niyang nabigla ang kamao sa kanyang harapan, at pagkatapos ay bumagsak ang kamao ng sandbag sa kanyang mukha, at sa isang iglap, ang kanyang ilong ay natamaan muli ng malakas! Puff, blood shot! Si Paul ay sumigaw sa sakit, at ang ibang tao ay tumakbo bilang tugon! Ang ibang natitira ay nawala sa kanilang isip sandali, ganap na natigilan.

Ang laking kagat ng lamok naman nito. At dahil wala naman akong magawa ay pinili ko na lang maligi. Paglapat ng maligamgam na tubig sa katawan ko ay kaagad akong nakaramdam ng ginhawa. Tila nabawasan ang sakit sa buo kong katawan na siyang gusto ko ring mangyari. Matapos kong maligo ay lumabas akong nakatapis lang ng tuwalya. At ang malalamig at striktang mata ni Tiya Mila ang sumalubong sa akin.