Pagkamuhi Novels & Stories

Umawang ang labi niya at nakita ko ang paggalaw ng Adam’s apple niya dahil do’n. Kinuha ko ang pagkakataon na ‘yon upang itaas ang unan at ipalo iyon sa kaniya kasabay nang pagtuhod ko sa pagkalalaki niya. He growl in pain kasabay ng pagbagak niya sa sahig. Kinuha ko ang pagkakataon na ‘yon para lumabas ng kwarto.

Nakangiti kong akit dito saka ko hinawakan ang kaniyang kamay at hinila ito papasok sa loob 𝚃𝙾 𝙱𝙴 𝙲𝙾𝙽𝚃𝙸𝙽𝚄𝙴𝙳 𝙳𝙾𝙽'𝚃 𝙵𝙾𝚁𝙶𝙴𝚃 𝚃𝙾 𝚅𝙾𝚃𝙴 𝙵𝙾𝙻𝙻𝙾𝚆 𝙰𝙽𝙳 𝙲𝙾𝙼𝙼𝙴𝙽𝚃

KABANATA 8 ENJOYMENT [RealMe: Hindi ko alam sa ibang tao, pero pwede mong kunin yung binigay ko sa'yo.] [Grabe siya, naiiyak ako.] [Magpapatuloy pa ba si host sa PK?]

"I hate it when someone touches what's mine." Kita ko ang pagkagulat sa mukha ni Camilla pero wala itong sinabi. Hinayaan niya akong linisan ko ang kamay niyang nahawakan nung lalaking kaibigan niya. Call me possessive. Call me territorial. Call me whatever you want but I am selfish when it come to her. Camilla is mine. "I don't want to see that boy or anyone touching you again, Camilla. No touch, no hugs, no shake hands. I'm jealous type, Baby. What's mine is mine. I don't share!"

mura ko ng bigla itong nahulog lumapit ako dito at pinulot iyon,I checked the screen of my phone and thank god walang basag pasalamapak akong nahiga sa kama pero agad din akong napaupo dahil sa papel na nasa gilid,pinulot ko iyon at akmang itatapon pero dahil curios ako agad ko itong binasa "My job to you is done nakuha ko na Ang Mana ko at Wala na akong ibang kailangan pa makakabalik ka na sa dati mong buhay and Kung inaakala mong mamahalin Kita nagkakamali hinding Hindi Kita minahal at kailanman,kapag Nakita pa Kita dyaan sa loob NG pamamahay ko mamayang gabi ako mismo Ang kakaladkad sayo palabas"

Puno ng pagkalito ang kanyang mukha. “Yes, it was indeed your money, but technically nasa bangko ko siya then it is mine. Marumi man ang paraan ko sa pagkuha, it might be a form of fraud but still, it is in my bank account. So, as of now walang sa’yo. Mararanasan mo ngayon ang buhay ng walang wala. Yung buhay na hindi ka magamit ng ibang tao para bayaran at pumatay in your behalf.”

wika ni Hunter Hindi iyon utos na may pagmamay-ari. Hindi iyon mandatorio. Hindi iyon hinihingi. Parang alok. Parang sinasabi nitong, Kung papasok ka sa buhay ko, pumasok ka nang hindi nanginginig. Hindi kita pipilitin, pero hindi rin kita hahayaang lumubog. Tahimik na lumapit si Ayumi.

Makahulugang kong sabi. “What do you mean?” “I know how selfish you can be kapag may gusto kang makuha.”

Yung pumunta siya dito dahil sa nakita niya? Tsaka, bilib din ako sa taas ng respeto niya sa'yo.. Imagine? Isang taon na kayong engaged pero ni minsan, hindi ka niya pinagsamantalahan.. Kahit sa paghawak ng kamay mo, hinihingi niya pa ang permiso mo. Hindi kagaya ng iba diyan.. Mautak nga, m*****g naman.."

3RD PERSON'S POV [WARNING⚠️ MATURE CONTENT] Hinawakan ni Hunter sa likod si Amara at dahan-dahan niya iyong inilapat sa kama. Umibabaw siya rito at tila nabibighaning pinakatitigan ang malulusog nitong dibdib na tayong-tayo! Para siyang batang natatakam na sumuso sa pinagpalang dibdib ng dalaga!