Intak Novels & Stories

Kasing bilog ng sa isang pusa ang kanyang mga mata. Dahil yumuko siya, medyo naaninag ko ang lugar sa baba ng leeg niya. Nagmumula ang init at ang mabangong amoy mula kanyang maputi at mamula-mulang balat at natulala ako. “Ano ‘yang ininom mo, Jake?” “Melatonin. Mayroon akong light insomnia, kaya kailangan ko ito para makatulog ako ng maayos,” paliwanag ko.

Inom tayo? Inom? Parang may problema yata ang kaibigan niya. Hindi ito mag aaya ng inuman kung wala ito iniisip. [Saan tayo iinom?] [ Sa bahay? o gusto mo sa club?] Club? Hmm, ang tagal na ng huling nag jam siya sa club. Na-miss niya tuloy ang pagiging disc jockey. [ Game. Pahiram ako damit ha. ] [ Sureness! May hair extension ang pinsan kong bakla, siya bahala sa awrahan mo. ]

Nagtutor muna ito para dagdag income. Matapos ihanda ang mga gamit pauwi ay nagsimula na siya na maglakad. Mabagal lang ang bawat hakbang niya dahil kumikirot na naman ang ulo niya at parang lalagnatin din siya. Habang naghihintay ng tricycle ay tiningnan niya muna kung nagmessage ang nobyo. Napangiti siya ng mabasa ang message nito.

dagdag pa nito. "No problem," sagot ko sabay kuha ng isang libo pa upang makumpleto ang bayad. Sadyang hindi ako makakatanggi sa magandang alok na iyon na masolo namin at resort at libre pa ang mga pagkaing luto ni Marissa. Pagbalik ko sa aming mga kasama, waring nakatanghod sila sa hinihintay na hudyat. At hindi ko iyon pinatagal.

Hinihimas-himas ko ang palapulsuhan kong tila pulang-pula sa gigil na paghila kani-kanina. “Magpahanda kayo ng maiinom at makakain.” utos niya. Dumating ang mga katulong na may dalang pangpawi ng gutom. Kuminang ang aking mga mata. Ngayon na lamang ako makakain ng champorado mahal kasi ang presyo ng tsokolate sa bayan.

Mababakas pa rin sa mukha nito ang matinding takot at pag-aalinlangan. "Com'on, it's your choice. But make it sure na 'pag pinili mong magpaiwan dito, babayaran mo rin ang isandaang libo na ibinayad ko para sa'yo. Dahil ang sabi ng boss mong Intsik, 'di raw 'yon refundable, okay?" paliwanag pa n'ya upang kumbinsihin nito.

Kahit may sarili siyang desk, pakiramdam niya’y wala rin iyong silbi dahil kailangan niyang dumikit nang dumikit kay Miss Pinky para sa instructions. Hindi naman siya nahirapan sa mga itinuro nito. Naturuan na rin sila nang gano’n sa klase. Kailangan lang niyang i-refine ang mga natutunan niya at ayos na siya. Karamihan sa itinuro ni Miss Pinky ay tungkol sa pagsa-sort ng documents, emails, at iba pang mahahalagang impormasyon. Ipinakita rin sa kanya ang mga template na ginawa nito na maaari niyang gamitin sa paggawa ng letters, invitations, at scheduling. Binigyan rin siya ng master list ng mga importanteng tao sa kompanya—investors, clients, partners—na kailangan niyang imimemorize Sa kala

"Hindi?" Bigla na lamang siya nitong inundayan ng saksak na mabilis niya namang naiwasan. Hindi niya man lang napansin na may hawak pala itong patalim! Aiden thinks he really must've been too tired to not notice the things he usually does. Patuloy lamang siyang umiwas nang umiwas, ang pagod niyang katawan ay paatras nang paatras papalapit sa nakatumbang kotse. Ang malala pa dito ay tila ba nag-eenjoy pa ang attacker niya. Is he playing with him?

Tekat maghahanap ako sa bahay, halikat pumasok ka muna" anyaya nito "Huwag na po Kap maaabala pa kayo sa pagpapapasok sa mga aso, dito na lang po ako antayin ko kayo" Sabi ni Intoy. "Oh siya bahala ka, sandali lang at kukuha ako alam ko may mga stock si misis eh"

Palusot ko rito "Anak dito ka na lang muna, kailangan ko ng kasama, mamaya atakihin na naman si Aria" I sigh. wala akong nagawa kundi ang umupo sa sofa at nanood na lang ng tv. Ang hirap naman ng buhay. Paano ko matutulungan sila mama? Aish! kainis talaga! Match Maker Company? ang pumasok bigla sa isip ko. paano? I mean ano naman kayang trabaho ang Naghihintay sa akin doon, legal ba iyon? baka naman ibebenta nila ang kaluluwa ko.