Pamangkin Romane & Geschichten

KAALAMAN TIME! -Predicator = tagasermon -Reverencia = kamahalan -Peritas = ekspertong babae --------- -igalang mo ang iyong kapwa tulad ng paggalang mo sa iyong sarili.

sabi po “Pwede naman but kasama ako. Hindi pwede na ikaw lang dahil katawan yan ng pamangkin ayoko na meron mangyaring masama sa katawan nj Heather. They or You don’t need to worry anout my integrity my work is practically the same as yours before namatay ang Mom mo umuwi ako para meron karamay ang Dad mo pero hindi na niya ako pinabalik. He needs daw mg expertise kay i focused on you and your Dad. He is my only relatine at siya din ako lang kaya I stayed.kalaunan hindi ko na kayo maiwan.”

napipikon nang tugon ni Rebecca sa pamangkin. "I just can't help it, tita. I was born like this. A princess," palatak pa ni Noraisa at napangiwi. Umikot ang eyeballs ni Rebecca. What the! Kung tirisin n'ya kaya itong pamangkin n'ya at hilahin palapit sa mga batang kalye. Sarap lang talaga inisin ang brat n'yang pamangkin. "Argh! Ba't ka pa kasi sumama sa'kin," inis na saad ni Rebecca sa pamangkin.

"Bakit hindi mo subukan?" Ibinahagi ni Subject Three iyon ang parehong walang muwang na pag-asa—na ang magandang itsura ay maaaring makapagpaayos ng mga bagay. Pero imbes na pasalamatan, sumimangot si Damion, "Bakit ka nakaayos? Sinusubukan na mangakit ng ibang lalaki, hindi ba? Kailangan ng anak natin ng pera para sa lahat at nandito ka sinasayang ito sa bagong damit? Hanggal ka!"

Garcia. Nadama ni Julliane na ang salitang "pamangkin" ay nadungisan ng dalawang mapagkunwaring taong ito. Tumingin si Armando kay Julliane. "Narinig mo, ginagarantiyahan ako ni Mr. Garcia na hindi ka niya hahawakan, ha?" Gusto lang ngayon ni Julliane na tumawag para sa tulong. Ito ay seryosong bagay, hindi siya magiging mapagkunwari sa harap ng panganib.

Tanong ni Rica sa mga pamangkin. "Eh tita, hindi pa po talaga kami kumakain eh?" Sabi ni Princess, ang pinakapanganay sa mga pamangkin na nasa pangangalaga ng lola niya. Labindalawang taong gulang ito at kasalukuyang Grade Six sa mababang paaralan ng Mabolo. "tita may dala ka bang jobeli" Tanong ni Butchok ang pinaka bunso waling toan lamang ito"

“Oh himala. Nagpakita ka.” “Si Tiya, nandiyan? Palabasin mo nga,” walang po, wala ring Tiyo. “Melda. Hanap ka ng pamangkin mong nawawala na nakapangasawa ng bilyonaryo. Dali!” sigaw niya. “Sino? Ang ingay-ingay mo! Magising ang mga anak mo. Sino kamo?” “Yan, si Nadine! Ang pamangkin mong nakalimot mula nakapangasawa ng mayaman.”

"Cormac, bigla akong nahilo at hindi maganda ang pakiramdam ko. Pwede bang bumalik na lang ako?" Bahagyang lumalim ang tingin ni Cormac, pero mabilis siyang sumagot. "Nandito na tayo, kumain na muna tayo. Malapit na rin dumating ang kuya ko at pamangkin ko." Pamangkin? Ang sinabi niyang iyon ay lalong nagpamuti sa mukha ni Amelia.

Mas lalong naiyak ang mga magkakapatzid nang malaman nila mula kay Marlon na dinukot pala ang kanilang pamangkin. " Ano na nga ba ang nangyayaring kamalasan sa pamilya natin?" Ano ? Nasaan na pamangkin natin. Saan natin siya hahanapin? Huhuhu. Wala na si inay, wala na rin si ate, pati ba naman pamangkin natin wala na rin!" Huhuhu....tulungan niyo po kami Panginoon. Saan namin hahanapin pamangkin namin. Saan? Heto pa ang Inay nakahimlay. Huhuhu. Umiiyak na halos di na makahinga sa sobrang paghihigpis si Aida ang pangatlong anak ni Aling Elaine.

"Sorry, Sir.." "Sinong nagsabi sa 'yo na puwede mong ipagkalat ang tungkol sa pamangkin ko?" Mariin kong tanong dito. Nagbaba ito ng tingin habang kamot nang kamot sa ulo. "Alam mo kung ano ang ayo'ko, Lalaine. Hindi ko gustong pinag-uusapan niyo ang buhay ng pamangkin ko, lalo na sa pamamahay ko."