Paraan Para Lumabas Ang Regla

Mahilig mangarap si Renna Montenegro—literal. Sa bawat panaginip niya, isa lang ang sigurado: ikinasal siya sa isang guwapong bilyonaryo. Engrandeng simbahan. Perpektong lalaki. Romantikong eksena. Hanggang sa isang araw, nagising ang panaginip niya sa totoong buhay. Si Drickson Valemont, isang bilyonaryo na walang pasensya sa kalokohan, ay nanaginip din ng parehong babae—at nagpasalamat siyang panaginip lang ang lahat. Ang problema? Ang babaeng iyon ay biglang lumitaw sa harap niya… at hinalikan siya. Sa gitna ng mga bodyguard, takbuhan, galit na galit na bilyonaryo, at isang malaking nunal na hindi niya makalimutan, patuloy na iniisip ni Renna na panaginip pa rin ang lahat—kaya sinasamantala niya ang bawat eksena. Hanggang sa isang matinding kahihiyan ang gumising sa kanya sa katotohanan.

Warning: Contains steamy scenes and emotional rollercoaster rides. Isang gabi. Isang pagkakamali. Isang lihim na hindi habambuhay na maitatago. Limang taon na ang nakararaan, nagpadala si Mia sa init ng isang gabi sa piling ng estrangherong si Gabriel Altamirano. Kinaumagahan, tumakas siya dala ang isang sikreto: ang bunga ng kanilang pagnanasa. Sa loob ng limang taon, namuhay si Mia nang tahimik bilang isang single mother sa anak nilang si Gabby. Sinikap niyang burahin si Gabriel sa kanyang alaala. Ngunit sadyang mapaglaro ang tadhana. Sa isang hindi inaasahang pagkakataon, muling nagkrus ang landas nila. At nang makita ng ruthless billionaire ang batang kamukhang-kamukha nito, sumabog ang galit at pagdududa. Hinarap ni Gabriel si Mia dala ang isang malamig na ultimatum: "Be my wife on paper, or you will never see our son again." Walang pagpipilian, pinasok ni Mia ang isang contract marriage. Mula sa simpleng buhay, natagpuan niya ang sarili sa marangyang penthouse ng bilyonaryo, nakakulong sa piling ng lalaking galit sa kanya pero tila obsessed sa bawat galaw niya. Sa likod ng saradong pinto ng Master's Bedroom, ang kanilang kasunduan ay magiging laro ng apoy. Ang galit ay magiging pagnanasa. Ang sumbat ay mapapalitan ng mainit na mga halik. Pero paano kung bumalik ang nakaraan para sirain sila? At paano kung marealize ni Gabriel na hindi lang ang anak ang gusto niyang angkinin... kundi pati na ang puso ng inang pilit siyang tinatakbuhan? "You ran away with my heir, Mia. Now, you will pay for those five years... in my bed."

Dois dias antes do Ano Novo, meu namorado, Murilo Santos, decidiu viajar para o litoral... Com a assistente dele. — Tudo bem. — Eu disse, sem brigar, sem chorar. Pelo contrário, ajudei a fazer as malas dele, agindo como se estivesse tudo certo. Ele riu da minha compreensão e soltou, com aquele tom debochado: — Agora que tá grávida, finalmente aprendeu a se comportar... Assim que ele saiu pela porta, fui direto para a clínica. Fiz um aborto. Na minha vida passada, eu tentei usar aquela criança como amarra. Achei que, com um filho, ele ficaria comigo. O que aconteceu? A assistente dele foi brutalmente assassinada na praia. Murilo continuou com aquela máscara de frieza, como se nada tivesse acontecido... Mas quando chegou o dia do parto, ele tirou a própria máscara. Com uma crueldade que nem nos meus piores pesadelos eu imaginava, ele mesmo abriu meu ventre... E matou o nosso bebê. Com as próprias mãos. Foi ali que tudo fez sentido. Ele nunca me perdoou. Nunca esqueceu. Agora que voltei no tempo, só tenho um objetivo: Destruir Murilo. Fazer ele perder tudo.

Meu namorado foi diagnosticado com câncer e precisava de um transplante de fígado. Quando descobri que éramos compatíveis, aceitei sem hesitar doar parte do meu órgão. Tive dois terços do fígado removidos. A dor era insuportável. E mesmo assim, assim que recobrei a consciência, só pensei em correr até ele. Ouvi ali, na porta, o que acabou comigo de vez. — Cara, você é um gênio. Ninguém mais pensaria numa vingança tão perfeita. — Elogiou o amigo dele. Ele riu, com desprezo: — É uma pena que eu não queira causar muita confusão, senão eu teria tirado logo um dos rins dela. A culpa é dela, por fazer a Cami perder o vestibular e acabar indo estudar fora. Daqui a um mês a Cami volta, e eu me livro de vez dessa idiota.

Pria pujaanku adalah seorang penculik, yang mengatasnamakan status pacaran untuk menculik gadis-gadis itu ke desanya dan menjual mereka. Kebetulan aku juga bukan orang baik. Aku juga mengatasnamakan status pacaran untuk menipu pria-pria itu ke desa kami.

Pitong taon na kaming kasal ni Zackary at sa wakas ay nagkaroon na kami ng unang anak. Ngunit nang makita ang resulta ng pagbubuntis, naghinala siyang hindi kanya ang bata. Dahil sa galit, nagpa-paternity test ako sa kanya. Noong araw na lumabas ang resulta, si Zackary, na dapat ay nasa ospital, ay nagpakita sa aking pintuan. May hawak siyang litrato. Makikita sa litrato na nasa bahay ng kaibigan niya ang underwear ko. Sinipa niya ako ng malakas kaya nawala ang baby ko. Sumigaw siya, "You bitch, ang lakas ng loob mo na lokohin ako. Hindi ako magpapalaki ng anak ng ibang lalaki, alam mo ‘yon. Go to hell!" Nang maglaon ay nalaman niya ang katotohanan at nakiusap sa aking patay na anak na bumalik.

Nang dumating ang college admission notice, bigla akong nagkaroon ng mataas na lagnat at napilitan akong manatili sa kama. Ang aking kapatid na babae ay sangkot sa isang kidnapping habang nasa daan upang tulungan akong kunin ang notice, at ang kanyang buhay ay hindi tiyak. Galit na galit sa akin ang mga magulang ko. Matapos punitin ang aking admission notice, pinilit nila akong talikuran ang aking pag-aaral at magtrabaho sa isang pabrika. Nang maglaon, nakaranas din ako ng kidnapping. Pagkatapos makatakas, nagtago ako sa isang abandonadong pabrika at nagpadala ng mensahe para sa tulong. Tinawagan ako ng tatay ko at walang pigil na sinigawan ako, “Lena, tao ka ba? Paano mo nagawang magbiro sa amin sa memorial day ni Jessica!” "May ideya ka ba kung gaano namin hinihiling ng nanay mo na ikaw ang namatay noon?" Sa mga huling sandali ko bago mamatay, umalingawngaw sa aking pandinig ang kanilang mga pang-iinsulto. Ako ay tinorture at pinatay, naging isang halimaw, at ang aking katawan ay itinapon sa isang mabahong kanal sa loob ng tatlong buong araw. Kahit na ang aking ama, ang pinaka experienced na forensic expert, ay hindi ako nakilala. Nang umuwi ang aking kapatid na babae kasama ang lalaking kasama niya ilang taon na ang nakalilipas, pinanumbalik ng aking ama ang aking hitsura sa pamamagitan ng teknolohiya. Lumuhod sila sa harapan ng naaagnas kong bangkay at umiyak hanggang sa mawalan ng malay.

Há seis anos eu estava ao lado de Rogério Monteiro quando, certa tarde, falei sem rodeios: — Rogério, vou me casar. Ele estremeceu, e pude ver que retornava apressado de algum devaneio enquanto, um tanto embaraçado, tentava se justificar: — Aurora, você sabe que a empresa está num momento crucial de captação de recursos. Agora não tenho cabeça para... Mantive meu sorriso, ainda que fosse um tanto contido, e respondeu: — Não tem problema. Mas Rogério entendeu tudo errado. Sim, eu pretendia mesmo me casar. Só que não seria com ele.

Depois de ser demitida da empresa, voltei para o interior e, todos os dias, ia jogar dominó com a minha avó. Mas, de repente, minha família inteira parecia ter enlouquecido e estava me procurando por toda parte. Tudo porque, depois que fui embora, minha irmã, a genial designer de joias, não conseguia mais criar nenhum esboço. Na vida anterior, durante o Concurso Nacional de Design de Joias, minha irmã sempre conseguia apresentar antes de mim um rascunho idêntico ao meu. Todos acreditavam que eu plagiava, até mesmo minha família se levantou para testemunhar a favor dela. A empresa concluiu que eu tinha má conduta e havia copiado obras, causando danos à reputação deles; me demitiram na hora e ainda exigiram que eu pagasse uma indenização gigantesca. E minha família passou a me ver como um fardo, me expulsando de casa. Sob a pressão do afeto familiar destruído e da opinião pública, desenvolvi depressão e, caminhando pela rua, fui atropelada por um fã da minha irmã. Antes que minha consciência se dissipasse, eu ainda não entendia por que minha irmã sempre conseguia apresentar um desenho igual ao meu antes de mim. Quando abri os olhos novamente, tinha voltado para o dia anterior ao Concurso Nacional de Design de Joias.

Siete años juntos con Carlos, siete años de rumores nunca confirmados.​​ Él me dejaba revisar su celular sin objeciones, reportaba cada viaje de negocios con detalles. Nunca encontré una sola prueba de infidelidad. Hasta el día de nuestra boda. Después de que el presentador narró cómo Carlos voló desde el extranjero mis rosas blancas favoritas, la pantalla gigante que debía mostrar nuestro video de siete años, de repente transmitió el llanto desgarrador de un bebé. ​​En el video, Carlos sostenía a un bebé recién nacido en una sala de hospital. Su secretaria, Serena, recostada en su hombro, usando un anillo de diamantes idéntico al mío.​​ Serena corrió hacia mí con lágrimas que era solo un malentendido, y Carlos, con tono frío: —Es una madre soltera, la ayudé por compasión como su jefe, ¿vas a hacer escándalo por esto? El silencio en el salón fue absoluto, todos esperaban mi explosión. Luego me quité tranquilamente el anillo de compromiso y se lo devolví: —Por supuesto que no. Les deseo felicidad.