Parang May Malalaglag Sa Puson Novels & Stories

"But you squirm so much." Parang may kung anong halaman ang namulaklak sa kanyang tiyan. At hindi niya napigilan ng mapaungol nang malakas at mapaliyad-liyad sa sarap. Ilang minuto pa lamang ay may namuo na sa kanyang puson na parang bang nakakamatay kung hindi ipapalabas, tila nagpapadeliryo sa sobrang sarap. "Oh, god... faster Mark... F-faster... I think I'm coming..."

Sa tulong niya ay at sa saliw ng ritmo ng aming katawan ay kusa ng nagtaas-baba ang katawan ko at uminday0g sa ibabaw nito. Sa tuwing bumaba ang katawan ko para salubungin ang malaki nitong alagâ ay napanganga ako at napapatingala sa sarap. Nakita kong napapanganga din ang asawa ko at halos maglabasan ang ugat sa leeg sa tuwing nasasagad ang pagkalalakè sa lagusán ko.

"May gusto ka pang malaman?" Puno ng galit at hinanakit ang mata ng dalaga. Liit na liit siya sa sarili niya. Napansin niyang huminto na ang kotse. Ramdam na ramdam niya ang pagka punit ng puso niya't pagkadurog nito. Parang mawawalan na rin siya ng hangin sa sobrang sikip ng puso niya.

Matapos makapagbihis ay agad s'yang lumapit sa kama at nahiga. Dala siguro ng pagod at sakit na nararamdaman ng kan'yang puso ay nakatulog s'ya at hindi na namalayan ang oras. Nagising na lamang s'ya ng maramdaman na may humahalik sa kan'yang leeg. Dahan-dahan n'yang iminulat ang mga mata at sinilip ang taong humahalik sa leeg n'ya. At biglang tumulo ang kan'yang mga luha ng masilayan ang lalaking pinakamamahal.

Parang may bumarang matigas na bagay sa kaniyang lalamunan. Narinig niya ang pagpakawala ng hangin nito, at dahil doon ay parang gusto na niyang pumalahaw ng iyak. Ang isiping wala na ang kaniyang asawa ay hindi niya kakayanin, parang pinupukpok ng martilyo ang puso niya. Sobrang sakit. "May dinala ritong lalaki, sunog na sunog ang mukha at ibang parte ng katawan nito."

“Bakit parang lahat kayo may tinatago?!” Ramdam niya ang malamig na pawis na dumadaloy sa kanyang batok. Ang katahimikan ay hindi lamang nakakabingi—para itong mabigat na kumot na tinaklob sa kanila, pinipigilan silang huminga. Bawat segundo ay parang patalim na lalong humihiwa sa sugat na matagal nang bukas sa kanyang puso.

Parang isang apoy na unti-unting sinisilaban ang damdamin ko, na parang may gusto pa siyang iparating, na gusto pa niya ako, nang buo, nang paulit-ulit. Nagtama ang aming paningin. Minsang titig na parang may sinasabi. Dahan-dahang lumapit ang kanyang mukha sa akin, at sa paglalapat ng aming mga labi, isang matamis at mainit na pagsabog ang bumalot sa akin.

Tumango tango lang ako at muling humigop, pero napapangiwi parin ako dahil nalalasahan ko talaga 'ang pait. " Kaylangan mong lunukin agad, dahil kapag pinasaglit mo 'yan sa lalamunan mo, e talagang malalasahan mo 'yung pait " ani niya nang hindi man lang ako binabalingan ng tingin.

FREY POV: Malala ang tibok ng mga puso namin gaya ng sa inaatake sa puso. Nanginginig ang aming laman at ligong-ligo sa pawis. Hindi na maigalaw ang mga pagod na katawan. At nanlalabo ang paningin ko na kinailangan ko ng mahabang sandali para makahinga nang maayos.

Lulugo-lugo akong bumangon ng kama at nagmamdaling naglakad patungong banyo para mag toothbrush at maghilamos. "Saan na naman kaya nagpunta ang asawa ko?" hindi ko maiwasang bigkas habang tinititigan ang sarili kong reflexion sa salamin. Hindi ko mapigilang mapangiti ng mapansin ko ang maaliwalas kong awra. Iba talaga kapag kabati mo na ang taong nagmamay ari ng puso mo.