Novel & Cerita Instant Crime

Para lang siyang nagbabasa ng slambook ng isang high school student. Isang dahilan kung bakit ito walang malinaw na impormasyon iyon ay bawal na bawal pala ito kuhanan ng mga larawan ng media at documentary reports. The article says, the Mafia Organization strictly demands the media that there is no one would be taken his pictures in public or in private gatherings. He also mandates that there is no camera or take him some video to post in the social media or in any parts of tabloids.

Mang Kanor Napangisi ako habang pinapanood yung balita. Buti nga sa'yo, Neb! Buti't naputol yang pagkalalaki mo. Akala mo kung sino kang manyak ka. Ang sarap sa pakiramdam na walang nakakaalam na ako talaga ang may gawa nun. Ako ang nagplano, ako ang nag-execute. Perfect crime, kumbaga. "Undress Me Motel incident," sabi nung reporter sa TV. "Dalawang biktima, kritikal ang kondisyon."

diin niyang sabi habang walang humpay ang pagpatak ng mga luha niya. "At hindi rin madali para sa akin ang lahat! Hindi ko sinasadya na gawin ang bagay na iyon! Hindi ko alam na mga magulang mo sila. Gabi-gabi akong binabangungot dahil binabalikan ako ng mga magulang mo! I knew that I killed people but I wasn't aware who they were. Akala mo ba m-madali? Akala mo ba na okay lang sa akin na nalaman ko na ang mga taong pinatay ko ay ang mga magulang mo? Putang anghel, Brael! I am in pain right now! At alam ko sa sarili ko na wala akong karapatan na masaktan dahil sa bandang huli ay ako ang may kasalanan! Ako ang pumatay! Ako ang kriminal na pumatay sa mga magulang mo!"

May mga taong hindi na interesado sa mga patay… kundi sa kanya. At sa bawat krimeng kanyang binubuksan, parang may isang kamay na unti-unting humihila sa kanya palapit sa isang mas madilim na lihim isang pattern sa likod ng lahat ng kasong ito, isang koneksyon na hindi pa niya lubos na nakikita. Hanggang sa isang araw, sa isang kasong dapat sana’y simpleng “unresolved murder,” may nakita siyang hindi dapat naroon.

Kahit papaano ay may karamay sila sa pagtakas. Nagmaneho ito patungo sa condo niya. Dahil hindi traffic, walang isang oras ay narating nila ang lugar. Deritso siyang pumasok at kahit may tahob ang kaniyang ulo ay hindi sila sinita ng guwardiya, and it's because of Drake. Kilala na ito ng bantay nang araw na 'yon, ngumiti pa ang bantay sa kanila. Napalis ang takot sa sistema niya at nawala ang tensyon sa dibdib niya. Papasakay na sila sa elevator. Nasa sixth floor ang unit niya. Sila lang ang sakay habang tumataas ang elevator, kaya malaya silang nakapag-uusap.

Pero bakit ang sakit ng ganitong set-up? Nang biglang makarinig ako ng ugong ng sasakyan. Napangiti ako. Dali-daling sumilip ako sa bintana sa may living room. Ngunit, kunot-noo na napatitig ako sa itim na Jaguar na huminto sa tapat ng aming mansion. Napatutop ako sa sariling bibig. Matagal bago ko iniwan ang bintana at sa wakas ay nagpasya akong magtago sa underground ng aming bahay. Damn! Mukhang magnanakaw ang mga iyon. Binuksan ko agad ang secret door at dumiretso ako sa kwarto kung saan naka-monitor ang ilang CCTV. The heck! Laking gulat ko nang biglang mag-black out! What the! Dali-daling kinuha ko ang aking cellphone.

I bit my lower lip to suppress my laugh. "P-parang awa-" He didn't continue his plead because his predator shot him in the head. Walang ingay. He is using a silencer. Kahit madilim nakita 'ko ang dugong kumalat sa tiles ng CR. Napatitig ako kanya. Sa pumatay. Satisfaction are written to his eyes. I slowly clapped my eyes. His eyes grew wide as he saw me. Gano'n na gano'n ang itsura in Slade ng makita 'ko s'ya while killing that bug.

Noon kasing unang taon namin ay hinihingi na niya iyon ngunit hindi ko pa maibigay sa kanya pero naging matiyaga siya sa paghihintay at si Xander na talaga ang nakikita ko na makasama ko habangbuhay. Naputol ang pag-alala ko nang marinig ko na tumutunog ang aking cellphone hudyat na may tumatawag. Si Rose na ang kumuha no’n at inabot sa akin. Sinenyasan niya ako na aalis muna siya upang makausap ko ng sarilinan ang tumatawag sa akin, si Xander kasi ang tumatawag sa akin ngayon. Humugot muna ako ng lakas ng loob upang masagot ko ang kanyang tawag. “Hi, babe,” masayang bati sa akin ni Xander. “I miss you already.”

O, baka naman nagpapahinga pa dahil napuruhan kahapon. Mabuti nalang at kaya ko namang igalaw ang balikat kong may tama. Malayo sa bituka kaya tuloy lang sa gagawin. Nakasalubong ko sila Sevi at ilang miyembro ng black society na seryoso ang mga mukha habang palabas ng Impero. I tried to look at Sevi but he seems occupied so I just let him pass and didn't bother to ask anything.