Park Siblings Novels & Stories

Sa Park Napakaganda ng araw. Ang langit ay bughaw na bughaw, at ang ihip ng hangin ay sapat upang paliparin ang makukulay na saranggola. Magkakasama sina Zephyr, Emanuel, at si Nanay Felicidad sa parke. Halakhakan at sigawan ng ibang bata ang bumubuo sa paligid, habang si Emanuel ay masayang tumatakbo dala ang hawakan ng saranggola. “Daddy, ayan na! Ayan na! Lumilipad na!” sigaw ni Emanuel habang tumatakbo at hinihila paitaas ang tali. Si Zephyr naman ay napatakbo na rin upang tulungan ito.

"Ano'ng ibig mong sabihin?" "Hindi ko maintindihan kung bakit kailangang magkaroon ng arranged marriage sa pagitan ng pamilya namin at ng mga Parker." "Maaari namang business partnership." "Impossible." Mabilis ang sagot ko. "Malawak na ang negosyo ng pamilya namin." "Then maybe they want to strengthen the bloodline." Napailing ako. "Then why the Parkers?" Tahimik siya. May punto ako.

"Ano? 10 years younger? Is it the Park family from South Korea?" Sabi ni Jordan, "Oo, lihim na naghahanap ang pamilya Park ng mga babaeng nasa katanghaliang-gulang na napakaganda noong bata pa sila. Nagagawa nilang ipamukha sa isang 40-anyos na babae na nasa 30s o mas bata pa siya."

“Alright.” Just as they were about to leave, a group of children passed by the traffic light at the intersection ahead. May mga couple din na dala ang kanilang anak. They looked to be in their twenties, at ang karga nilang baby ay parang ilang taon pa lang habang nakapayong doon. Bryson watched them quietly. Biglang naalala ang mga pamangkin niya sa kanyang Ate Gabe. Hindi lang iyon, nanariwa rin ang plano nila ni Piper na pagpapakasal kung wala lang sanang mga kakaibang nangyari.

Pahabol ni Parker. Tinanguan lang ito ni Pyro saka tuluyan ng umalis sa amin si Parker. Nangunot bigla ang noo ko. Ano 'yon? "Parker is a playboy. Madami na siyang nabiktima na babae sa ibang bansa. Maybe tigang na naman ang batang 'yon dahil nakita niya tayong naghahalikan. Next time nga isusumbong ko na siya sa magulang niya. Tss." Sabi niya habang umiiling na natatawa.

“Bibisitahin ko naman kayo lagi at tatawagan ko kayo palagi para hindi ko kayo ma-miss…” Nag-pout si Parker at yumuko. “Pero malapit na ang birthday namin…” may lungkot na sabi nito na sa murang edad ay mukhang marunong ng magtampo. Kaagad niya namang sinapo ang mukha nito. “Kaya nga nagpaluto na ako ngayon ng handa at magsasalo-salo tayo para i-celebrate ang birthday ninyong tatlo ngayon bago kayo umalis.” sabi niya at pinisil ang maliit na ilong nito. Sa sinabi niya ay kaagad na nagliwanag ang mukha ng mga anak niya at inakay niya ang mga ito patungo sa kanilang silid upang iayos pa ang mga gamit ng mga ito.

hiyaw ng mommy ni Phoenix bago ito bumalik sa apo nitong walang kamuwang-muwang sa mga nangyayari. “I'm really sorry, Tita Beatrice. Please, give me a second chance. Hayaan mong patunayan ko sa iyo na karapat-dapat akong maging taga-alaga ni Parker habang wala pa ang ina niya. Tita Beatrice, Parker is my nephew, kaya karapatan ko po siyang alagaan. Kung saan siya pupunta, dapat kasama rin po ako. Parker can't live without me, right, Parker?” At baling ni Laura sa bata.

Parker. "Mom, dad." Sambit ko at humalik sa pisngi ng dalawa. At pagkatapos ay bumaling ako at yumuko kay Mr. Parker bilang paggalang. Ganoon rin si Krissy kina mommy at daddy. Sa loob ay anim lamang kami. Si Mr. Parker at ang katabi nitong nakasalamin na lalaki na nasa mid 40's na sa tingin ko ay abogado niya. Si mommy at daddy at kaming dalawa ni Krissy. Lalo tuloy akong nacurious kong tungkol saan ang pag-uusapan nang kami-kami lang.

“Anak, nakakahiya kung pupunta—” “It’s not, Mama. Parker and I are good friends. Aren’t we?” Baling ni Kenjie kay Parker. “Yeahe, buddy.” Nagdikit pa nga ang siko ng mga ito bilang tanda ng pagkakaibigan daw ng mga ito. Napahilot na lang si Kana sa noo. Natawa na lang din ang ibang naroon kasama na ang dalawang doctor. Dahil ayaw namang biguin ni Parker si Kenjie, talagang niyaya na rin siya nito sa Linggo. Gaganapin sa isang magarang beach resort dito lang din sa Texas.

Sinabi ni Parker, “Maghanap ka nalang mamaya ng upuan.” Hindi niya tiningnan si Darryl noong sinabi niya ‘yon. Nakatingin siya kay Kilenc Dokko. Tama, si Kilenc ay hinahangaan nang maraming babae kasama na roon si Parker bilang isang talentado at matalinong babae mula sa Middle Terra. Ayaw talagang pumunta ni Parker sa bangketa dahil natatakot siya na baka mabuking ang kanyang pagpapanggap. Pero, pumunta siya agad noong nalaman niyang pupunta si Kilenc.