Paulit Ulit Novels & Stories

NEXT TIME ULIT—paulit-ulit na nag-play sa utak ko. Nang maihatid ko na sa tapat ng school gate si Bella, hinintay ko na mag-message siya na nakabalik na siya sa dorm bago ako bumyahe pauwi. At ang mga katagang ito ang paulit-ulit kong naririnig, hanggang sa makauwi ako sa bahay. I don’t know, but it feels like she permitted me to ask her for another date.

hikbi at paulit-ulit kong hingi ng tawad sa kanya habang nakahawak na sa kanyang mga paa, hindi ako umalis kahit pinipilit ako ni kuya na tumayo. “Huwag na huwag mo akong hahawakan! Naiintindihan mo ba? Huwag mo akong tawagin na mommy dahil hindi naman pala kita anak? Isa kang manloloko! Isa kang manggagamit!" Duro niya sa akin. Deserve ko ang lahat ng galit ng ginang, deserve na deserve ko. "I'm sorry po….I'm sorry!" Paulit-ulit kong sabi sa kanya.

Ang kanyang ngiti ay hindi na pilit; ito na ang ngiti ng isang lalaking nakuha na ang inaasam na hustisya matapos ang mahabang panahon ng paghihirap. "Kahit magpatayan pa kayong dalawa diyan, pareho kayong mabubulok sa pinakamalalim na bahagi ng kulungan," dumadagundong na utos ni Paulo mula sa mikropono na mabilis na nagpatahimik sa lahat ng nag-iingay. Ang kanyang boses ay tila kulog na hindi pwedeng suwayin. "Ngunit bago ko kayo ipakaladkad palabas sa mga pulis ko, gusto kong ipaalala sa inyo na ngayong gabi... hindi lang ang mga pera at kalayaan ninyo ang babawiin ko."

Nang makita kung ano ang ginagawa nito ay mahina siyang natawa. “ I hate you! I hate you!” Paulit -ulit nitong sabi ,saka susuntukin ang hawak na unan. Palihim niya itong pinagmasdan, sumandal siya sa pinto at hindi naman siya nito napansin akaya pinanood niya muna ito. Natutuwa siyang pagmasadan ag ginagawa nito,minsan ay pinanggigilan nito ang unan at parang sinasakal.

paulit-ulit kong pinapaalala sa kaniya. "Alam ko naman 'yon. Wala rin naman akong plano na ilaglag ka. Ang akin lang, huwag mo na lang uulitin yung ganun na uuwi kang lasing tapos bigla mo na lang akong aayain. Sa 'yo na nanggaling na pareho lang tayong nagkamali kaya bakit pa natin uulitin ang pagkakamali na 'yon?" pangangatwiran niya sa akin.

Tapos paulit-ulit na naman akong sisihin, sasaktan at ikukulong. Nothing new, paulit-ulit ang takbo ng buhay ko. Masasaktan, iiyak, pero patatawarin siya, dahil hindi ko naman talaga kayang magalit sa manya kahit ano pang sama ng trato niya. Paulit-ulit na rin akong nagpapaka-martyr at nasanay na lang ako na hayaan siyang gawin ang gusto niya, basta makasama ko lang siya ay ayos na ako, well not totally.

paulit-ulit kong sinasabi sa kanya. “Pero…kung dumating man ang araw na hindi maging successful lahat ay gusto kong sabihin sa'yo, makinig ka muna, please….” Hindi ako sumagot dahil ayokong mauwi sa pagtatalo. Nasa bahay na kami at matutulog na sana. “Gusto ko….gusto ko na mag-asawa ka muli,” agad akong napalingon sa kanya dahil sa sinabi nito, halos madurog ang puso ko na makita siyang ganito ang iniisip. "gusto ko na magkaroon ng ina ang mga anak ko. Huwag kang mag-alala, hindi kita mumultuhin, maging masaya ako kapag makita kitang masaya Kale, basta ito ang lagi mong tatandaan na mahal na mahal kita at masaya ako na nakilala kita. Pero…pero ayokong ikulong kita sa mundo ko, bigyan kita ng

Makipot lang ang kwartong ito at masyadong masikip para sa kagaya niyang malaking tao. Umatras ako ng umatras hanggang sa mabangga ng likod ko ang pader. Ang kaninang nagbadyang luha sa aking mga mata ay kusa ng pumatak sa aking pisngi. Nanginginig ang tuhod ko sa kaba at alam kong kahit sumigaw ako ay walang makakarinig sa akin sa labas. “Please sir, no. Don’t do this to me,” Paulit ulit na akong nakikiusap sa kanya.

paliwanag ni Paul. “Yes,” sobrang kaba ni Rina ay ramdam niya ang kalabog ng dibdib niya. “Remember this pag may nakikita kang kinukumpulan ng mga media makisali ka rin and kung makakuha rin tayo ng info from Mr. Filan himself much better.” “Yes, sir.” “Good luck!” agad nang umalis si Paul para iwan siya. Habang yung iba nilang kasama nag-standby na ng mga camera na gagamitin.

Tila, ang mga kasanayan ni Paul ay bumuti nang husto sa nakalipas na labindalawang taon. Sa di kalayuan, nakatayo si Paul habang nasa gilid ang mga kamay, pinagmamasdan ang mag-asawa. "Flynn at Josie Gibson," sabi niya. “Hindi ko inaasahan na makikita kita muli. Hindi ba sapat na natalo ka labindalawang taon na ang nakakaraan? Bumalik ka ba para sa higit pa?"