Kuya Kuya Novels & Stories

Pero kahit anong pagbabago ang dumaan, kilalang-kilala ko pa rin ang pigurang iyon. Si Ethan Reyes. Ang aking Kuya. Ang aking Ninong. At ang taong hindi ko dapat titigan nang ganito katagal at ganito kadiin. Sa isang iglap, nagtama ang aming mga mata. Sa loob ng ilang segundong iyon, parang bumagal ang ikot ng mundo. Ang lahat ng kulay sa paligid ay nagmistulang itim at puti, at siya lang ang nanatiling makulay at malinaw sa aking paningin.

"Ngaa magpule na kamo Kuya? San-o lang man kamo nag-abot di tapos mapule na dayon?Diri lang tana ta kila Lolo kag Lola. Mahampang ta lang di ah, damo di hampangan." [Bakit uuwi na kayo Kuya? Kelan lang kayo dumating dito tapos uuwi na agad? Dito lang tayo kina Lolo at Lola. Maglalaro pa tayo, madaming laruan dito.]

“ Kuya ,labas naman tayo. Simula ng nag high school ka ,minsan na lang kita na makita dito sa bahay.” “Hell, we are both busy in school. Busy ka ‘di ba,busy din ako.” Sabi nitong hindi man lang siya tiningnan,marin niyang kinagat ang ibabang labi. “ Are you busy now?” Nakangusong tanong niya,napabuntong hinga naman ito. “ Kuya ,malapit na ang birthday ko. Can you tell mom and dad ,let’s have a vacation together ? ”

wika ni Kuya Kit. “Halata naman, e. Lalo na ‘yong nasa gitna, isang buddle ang inihagis, sampung libo na ‘yon,” segunda naman ni Kuya Naldo. Kinuha ko ang inaabot ni Kuya Kit at sa totoo lang ay nalula ako sa dami nga no’n. Kahit sa dating club na pinatatrabahuan ko ay hindi ako kumita nang ganoon kalaki.

Sagot ko habang nakatingin sa mga glowing stars na nakadikit sa kisame. "Be Kuya's first girlfriend. Kung hindi mo na siya gusto, be Kuya's first kiss. Alam kong malayo si Kuya kay Robi, pagdating sa pera pero Kuya is way more better than him." I don't know what's up with her. "Pagdating naman sa reputasyon sa babae... Kuya is way more better. Kung mapaibig mo siya, sa'yo na siya forever. Hindi din naman siya forever na mahirap. Kuya is hardworking."

kaya'yaa’ “Papatawan ng kamatayan ang mag-asawang Cortez dahil sila ay inakusahang umanib sa isang samahan na may pagnanais na pabagsakin ang mga kasalukuyang namumuno sa ating lugar.”Nanlaki ang mata ni Mina nang marinig ang sinabing iyon ng isang lalaki. Hindi siya makapaniwala sa kaniyang mga narinig. Mamamatay ang kaniyang magulang dahil sa akusang wala namang katotohanan?

Napahikab na lamang ako sa puyat at pagod habang isinasara ang bintana. Ipinikit ko ang aking mga mata ngunit nagliligalig ang aking mga luha sa aking naalala. Ganoong-ganoon ang sitwasyon naming magkakapatid ng magkasakit at mamatay ang aming mga magulang. Ngunit hindi lamang doon natatapos ang sakit, kundi sa araw-araw na pagalipusta nila tiyo at tiya. Walang araw na hindi binubugbog si Kuya at walang araw na hindi umiiyak si Celeste sa gutom, sa pagod, at sa kaniyang karamdaman.

Third Person's POV Ito na siguro ang pinaka masayang birthday celebration ni Marga. Napaka daming tourist spots ang nais nilang bisitahin ngayong araw pagkagising pa lamang. "Saan ang punta natin?" tanong ni Trixie habang nagkakabit ng seatbelt. "I'm thinking of Fort Pilar. May museum do'n, baka magustuhan niyo. They say that Fort Pilar, is a 17th-century military defense fortress built by the Spanish colonial government here in Zamboanga."

pagkukuwento ni Brenda sa akin. "Naging sila ba?" tanong niya sa dalagita. "Hindi, Ate. Dahil ang tingin lamang ni Kuya William kay Ate Glory ay kapatid lamang," sagot nito sa kanya. "Kababata pala ngunit kung makipagtawanan ay wagas. Parang wala nang bukas," mahinang bulong niya sa kanyang sarili. Nakatingin pa rin siya sa dalawang nag-uusap at nagtatawanan.

Pero bakit madalas kong maramdaman na wala naman siyang pakialam? Hindi ko na namalayan na nakatulog ako habang iniisip ang mga bagay na iyon. Hanggang sa malalakas na katok sa pinto ko ang nagpagising sa akin. Alas-dos na ng madaling araw nang tumingin ako sa cellphone. "Kuya?" Pagbukas ko ay nakita ko si Kuya Gabriel. Napatigil ako. Nandoon siya. Magulo ang buhok. Bahagyang nakabukas ang itim na polo na suot.