Paulit Ulit Novels & Stories

paulit-ulit niya itong tinatawag. May ulirat pa ito ngunit hindi na magalaw ang katawan, tila nagkabali-bali ang mga buto. Ang tanging kaya lang gawin ni Adrian ay titigan ang dalaga na humahagulgol, hawak-hawak ang kamay niya na parang doon kumakapit ng lakas. Kahit hindi makarinig dahil sa impact na nangyari ay nakikita ni Adrian na paulit-ulit nitong tinatawag ang pangalan niya. Gusto sana niyang sabihing huwag itong umiyak…

Bumuntong hininga naman sya "Fine"napipilitan nyang sabe Agad naman akong hinila ni Paul Nang makarating kami sa garden binitiwan nya na ako 5 minutes ganyan katagal na kaming andito pero hanggang ngayon tahimik parin sya tumikhim naman ako dahilan para mapatingin sya saakin "Ahm Mr.President---" "Paul Just call me Paul"Tumango naman ako "Ok so ano Paul may sasabihin kaba?kase kung wala babalik na ako kay Young---Shy"Putol nya sa iba kopang sasabihin

Malalim na buntong-hininga ang pinakawalan ni Paul, may halong pagod at inis. “Gumagawa naman lahat ng tauhan mo gaya ng utos mo,” ani Paul, medyo mataas na ang tono. “And the company is still functioning well. Ibang klase ka talaga, bro.” Napatawa siya pero halatang may halong sarcasm. “Even you’re just there, by the beach, you still manage to keep everything standing. Parang wala ka sa gulo, pero nandun ka pa rin sa gitna. Para kang multo na sumusulpot-sulpot sa krisis, pero hindi mahagilap.”

Andrew Paulit-ulit niyang tinatanong ang aming destinasyon nang mapansin niyang hindi kami patungo sa alinman sa mga nakasanayan kong bahay. Nung una, kunwaring naiinis siya, pero makalipas ang ilang minuto, mas naibabaw ang curiosity niya.

“ Yes!Yes Yes!” Paulit ulit na sinasabi nito,natawa na lang siya sa inakto nito. Huminga ito ng malalim ,pagkatapos ay linapitan siya. Naupo ito ulit ,hinawakan ang magkabila niyang pisngi at hinaplos. “ Hindi naman ako nanaginip ‘ di ba,sinasagot mo na ako ‘di ba?”

Nagulat siya, at ang isa sa mga peras ay dumulas mula sa kanyang kamay at dumapo sa kanyang ulo. Kung iisipin mo ngayon, nakakahiya! Si Paul ay tila nawala sa pag-iisip, na may nostalgia sa kanyang mga mata. "Yung mga araw na yun, huh!" Naisip ni Calista na nag-aalala siya, at inaliw niya ito ng nakangiti. "Ang mga tao ay kailangang lumaki at mamuhay." Tumingin sa kanya si Paul at ngumiti ng pilit.

Ni-lock? Paulit-ulit na umaalingawngaw sa aking utak. Nanlalaki ang mga matang kaagad akong napatakbo palapit doon saka pinihit ang seradura. Natigilan ako ng hindi ko ito mabuksan. Inulit ko itong pinihit pero hindi talaga. Sh*t..! Kaagad akong nag-panic. Nanginginig ang mga kamay na paulit-ulit ko itong pinihit. "Tulong! May tao ba d'yan?!" sigaw ko.

chapter 40 vl pov "sh!t!" "sh!t!" "sh!t!"paulit ulit na mura ko habang sinusuntok ang pader sa labas ng kwarto na pinagdalan sa asawa ko.. halo halo ang nararamdaman ko,pero mas lamang ang takot na lumulukob sa buong pagkatao ko ngayon..daig pa kong sinampal ng paulit ulit..

'He's finally recovered' Paulit-ulit ko iyong sinasabi sa isipan ko. Lihim akong napangiti. Sa halos ilang taon din na paghihirap niya sa naging kalagayan niya, sa wakas ay gumaling na rin siya. I'm happy for him at paniguradong ganoon din ang nararamdaman niya ngayon.

Hindi ko man maintindihan gaano ang ibig nitong sabihin pero parang gets ko na rin naman. Wala akong ideya sa kong gaano katagal kami inabot ni Sweetie dahil matapos kami sa ganoong posisyon ay iba na naman ang ginawa niya. Inutusan pa akong umupo sa kanyang ibabaw na siya namang ginawa ko hanggang sa tuluyan na naman akong sumuko at nagmaka-awa na naman sa kanya. Ibang klase si Paul pagdating sa pakikipagtalik. Para itong hindi nauubusan ng lakas. Mabuti na lamang at tuluyan akong tinigilan matapos ako nitong ibalik sa banyo upang paliguan at humirit pa ng huling ulos.