Peach Blossoms Novels & Stories

WEDDING DAY IN PARIS. Sa isang maliit na simbahan sa Paris, France ay nadedekorasyunan ng mga kulay peach roses ang buong paligid. Peach roses symbolizes gratitude, genuineness, care, sweetness and sincerity na bukod sa love of course ay lahat ng iyon ang nararamdaman ng mga mag iisang dibdib ngayon.

Those are the things that she'd been praying before, now they are real and within reach. Dumiretso si Blythe sa loob, patungo sa kaniyang kama nang malingunan niya mula roon ang tatlong pamilyar na mga bulaklak na naka-latag. It's the Camelia flowers again which came in different colors; one in white color, one in pink color and one in red color. Just like the usual, they look lovely in her eyes, she picked them up only to look at them closer.

Peach at pink flowers ang nasa tuktok at wisteria flowers naman ang nasa mga baging pababa ng haligi. Habang nakatingin sa mataas na kisame, may mga kristal na chandelier na nakasabit, sampu hanggang sa labinglimang metro ang layo mula sa isa’t isa. Sa paligid nila ay puti at peach wisteria flowers.

It was comforting… but at the same time, nakakakaba in the best way possible. And then, as if the warmth of his embrace wasn’t enough, may inabot siyang bulaklak sa harapan ko. Nakapompom ang mga kulay—mga soft pinks, whites, at hints of coral. Peonies. My eyes widened a little. “Well, I did some research,” he said softly, still hugging me close, “and I found out that peonies are safe for mild pollen sufferers.” He slowly lifted the bouquet, offering it to me.

Sinamyo ang hangin at inilibot ang mga mata sa paligid. Sunlight warms this garden, where beautiful Marguerite daisies and roses of different colors bloom together. Marami ring iba’t ibang uri ng orchids na namumulaklak, humahalo ang halimuyak nito sa hangin. Butterflies dance among the blossoms, adding life and color to this peaceful haven. Sinimulan niyang gumuhit ng kapares ng mga bulaklak na nasa paligid. Hindi niya namalayan ang paglapit ng isang bulto sa kaniyang likuran.

tanong ni Phina. "Halos mag aapat na buwan na ito sa darating na linggo." "Tiyak kong babae 'yan, dahil blooming ka!" nae-excite na dagdag ni Rose. Hinimas ko ang tiyan ko. Sa tingin ko rin ay babae ito dahil bukod sa sinasabi nilang blooming ako ay masyado rin akong emotional at mahilig sa mga light colors tulad ng pink at sky blue.

huling wika nito, bago naglakad patungo sa gilid, kasabay nang dahan-dahang pagbukas ng pintuan ng simbahan. Nang tuluyang bumukas nang malawak ang pintuan, unang napansin ni Zhai ang magandang arrangement nang simbahan. Kitang kita nya ang maayos na arrangement nang Peonies flowers sa gilid nang aisle na lalakaran nya. She can't stop herself from admiring the elegant view infront of her. Zhairiyah slowly walked to enter the church, and everyone looks awed by her gown. Hawak nya din ang isang bouquet ng Hellebores flower, na talagang napakaganda.

S'yempre, si Dahlia ko 'yan! God! Her name and natural beauty best complements Spring season. The pink cherry blossom trees are surrounding the venue. Blending with the light pink and black theme of our wedding. The aisle where they are walking is a plain green grass. On the side are the pots of light to dark color of pink tulips, spearated on each part of which guests from our family sides are seated.

Ngunit bago ko pa ito aaprobahan ay dumadaan lahat ng iyon kay Benjamin para tingnan kung tama ba o may mali. Naging abala na rin ang buong palasyo sa nalalapit na kasal namin ni Elijah. May mga dumating na mga puno na tila binubot ang mga iyon sa lupa. They are called as Wysteria Trees. Para itong willow tree ngunit kay pink ang mga dahon nito. Ngunit ang dahon ay hindi karaniwang dahon, kundi bulaklak at ang halimuyak nito ay tila Hokkaido Rose.

So paanong hindi ko malalaman 'to? Napatingin ako sa paanan ko nang mapansin ko ang petals ng pulang rosas. Tinignan ko kung hanggang saan iyon at papunta iyon sa Amphitheatre. "Ate teka! Nahuli ako!" Natatawang sabi ng batang babae at hinahabol pa ang paghinga, "take your time baby," natatawang sabi ko. Hindi naman maalis ang ngiti ko sa labi ko. Inabot naman sakin ang peach rose—means gratitude.