Percent In Tagalog Mga Nobela at Kwento

Napatango ito habang patuloy parin sa pag agos ang kanyang mga luha. Kahit one percent, nakikiusap ako kay bathala na ibigay niya sa akin. At hinding-hindi ko talaga sasayangin. Na sana kahit sa one percent na iyon, magbago pa ang desisyon ni Sabrina at piliin niya ang manatili pero...

sagot nito sa asawa ko. Napa singhap ako ng hangin sa narinig ko napaka liit ng tiyansa nito. “Isang porsyento kung ganun malabo?” Hindi makapaniwala kong tanong dito.. Ngumiti ito at nag salita. “Hanggang may isang porsyento ay posible pa rin. Yan ang paniniwala namin, so itaya mo na lang talaga ang risk para sa isang porsyento na ‘yun.. and don’t waste it.” Maka hulugan nitong sagot na kina nganga ko.

Charts, percentages, votes, average scores, lahat malinaw. “As you can see,” sabi ni Miss Monalisa habang nakaturo sa graph, “sa lahat ng nakakapasok sa next round, ikaw ang may pinakamababang total score. At kahit ngayong gabi, ikaw pa rin ang lowest.” “Bakit ganito kababa ang score ko?” halos pasigaw na tanong ni Nayomi, ang boses niya nanginginig na sa galit at hiya. “Mga wala ba kayong tenga?!”

Naguguluhan na tanong ko kay Mommy. "Siya ang Mama mo. Kahit kami ay hindi makapaniwala but she have a proof," sabi sa akin ni Mama. "What proof?" "Here, tingnan mo." May inilapit na isang papel akin si Miss Yenny na nasa table. Kinuha ko iyon at tiningnan. Isang DNA test result at nakasaad roon na ang aking maternity test is 99.9% positive. Muli kong tiningnan si Miss Yenny na ngayon ay mangiyak-iyak na.

Kaloka, present tense talaga ang ginamit niya. "Van, maraming ipinanganak na mahirap at pinakamayaman na ngayon. At meron din namang ipinanganak na mayaman na maghihirap dahil sa katangahan like you." I pointed my finger at her. "Pipili ka na lang, sa mahirap pa. Ang dami namang mayaman na pogi, 'no?"

dagdag na sabi niya. Napahugot naman ako nang malalim na hininga bago ako tuluyang humawak sa kamay niya. Sa ngayon ay ibibigay ko ang thirty percent na tiwala ko sa sinabi niya, pero ang seventy percent ay natira para sa takot at pangamba ko. Bahagya akong kumalma at nakaramdam ng antok kaya naman ipinikit ko ang mga mata ko at sumandal sa balikat ni Damian hanggang sa nakatulog ako.

Samatanlang nasa one hundred twenty thousand ang estimate na gagastusin sa kasal. Malaki ang magagastos namin lalong lalo na sa pagkain. Limang baboy ang kailangang katayin dahil kung isa, dalawa, tatlo lamang, ay kulang iyon sa partido nang aking pamilya. Maraming nagsasabi na magastos ang kasalan sa Batangas bagay na hindi ko itinatanggi. Ako man ay nahihirapan din kung paano namin iyon matutugunan. "Gagamitin ko ang perang naipon ko."

tila mapanuksong tanong niya " Syempre naman ate.. magkaibigan kami ". paliwanag ko ngumisi naman siya..." Magkaibigan ba talaga? or magka-IBIGAN ". pang-aasar nito " Para kang baliw ate.. kaibigan kasi.. friends kung sa English ". kaunti nalang maiinis na ako pinanlakihan ako nito ng mata.." Asuss!alam ko budhi mo!lumalandi ka nanaman ah ". landi agad?

sagot nito. "Kung hindi ba naman labag sa kalooban mo ay why not? Buong puso ko iyong tatanggapin with matching banner ng thank you Jarus, basta ba Gucci ang name tag ng bag." pagpaparinig niya na kinaawang ko. Natawa lang si Jarus sa sinabi nito.

bati ko naman "First of all gusto ko munang magpasalamat kay Ms.julia sa pagsagip niya saken sa press conference, it mean alot" saad ni Mrs.montaire "Thank you so much for saving tita faye ms.julia" saad naman ni trixie "always welcome" sagot ko naman dito "Three percent lang ang binawas ng sales but it's okay because the sales is keep going" saad ni Mrs.montaire