High In Tagalog Novels & Stories

"Hon pwede na ba today?" "Hon 2 days pa para sure, unless you want some blood." "Hahaha! Okay, I can staill wait. Good that it will be in Tagaytay." "Mas romantic ang pag pop mo ng cherry ko." "Shit ka tinitigasan tuloy ako." "Hahaha, your so horny!"

seryosong sagot ng lalaki sa harap ko. Pinilit kong maintindihan ang mga nakasulat sa papel, ngunit ilang salita lamang doon ang naintindihan ko. Sumasakit ang ulo ko na basahin iyon ng buo. Hindi naman kasi ako nakapagaral, at hindi ko masyadong maintindihan ang mga nakalagay doon na nakasulat sa Ingles; hindi ako nakatapos ng highschool dahil maaga akong sumabak sa kung ano-anong trabaho para lang may makain ang mga kapatid ko.

Bahagya akong napailing, sabay bulong sa sarili ko— “Baliw lang ang maiinlove sa’yo…” Mahina akong natawa, pero ramdam ko ang bigat sa dibdib ko. Habang nakatitig ako sa pinto na unti-unti nang nagsasara, biglang bumalik ang alaala sa utak ko—mga detalye, mga pahiwatig na dati’y hindi ko binigyang pansin. Si Nikolas… isang tagapagmana ng isang malaking kumpanya.

"Talaga?" Tumango ito "Oo naman, darling." Ngumiti siya rito kaya nakita niya ang pag-aliwalas ng mukha nito. "Naniniwala naman ako." "Talaga? So, pwede na akong tumabi sayo?" "Sige!" Mabilis naman itong umikot at agad na tumabi sa kanya, ang mga braso nito ay pumulupot sa kanyang baywang. Sumiksik siya sa katawan nito.

you have a job tomorrow, do you want tobe fired? "ba-bakit ba lage monalang sinasabe yan Mr.montaire mukang bang gusto kung ma fired sa trabaho. Atsyaka mag tagalog ka nga nandito ka sa pilipinas kaya mag tagalog ka para mas lalo kitang maintindihan para hindi nako mahirapan kaka translate sa utak ko alam mo bayun. "sumakay kana sa kotse ko ihahatid nakita sa bahay mo.

"oh, sige. pero kung hindi mo talaga afford na bigyan ang apo ko ng magarbong binyag, huwag mo nang pilitin. praktikal ka na lang anak." "hindi na 'ho pwede, e. nasabihan ko na po 'yung mga kaibigan ko noong high school at Colleges. ayoko namang isipin nila na hanggang ngayon ay mahirap pa rin ako." "i-ikaw ang bahala,"

TAEHYUNG'S POV. ... NAGLULUTO na ako ng aming pang umagahan nang siya ay magising. "Anong amoy iyun?" Nagsalubong ang tingin namin at mukhang wala pa siya sa huwisyo. "Rice soup!" Hinalikan ko siya sa kanyang noo at nagpatuloy ako sa aking paghahalo nito. "Bakit parang----"

Dahil nga ma'pride siya at kahit mali ay gagawin parin n'ya dahil ayaw nyang nasasabihan ng mali ang ginagawa n'ya. Dahil mabait kaming dalawang anak nya ay ayaw namin siyang magalit saka sawayin dahil mahirap na baka atakihin naman sya ng highblood nya o kundi sa puso na talaga. Habang nakatulala sa kisame ay napabuntong hininga ako ng malalim dahil sa nangyayari sa buhay namin lalo na sa buhay ko!

Argh, this can’t be happening! “Asa ka pa! Ayoko ngang mapagbuntungan ng galit ni daddy. At isa pa, mabait naman ang mga Marcial, crush ko nga dati ang magiging father-in-law mo.” Humagikgik pa ito na parang teenager. Sarap sipain pabalik sa Tawi-tawi kung saan ito huling nanggaling. “Saka kasalanan mo rin naman, kaya magdusa ka. Kung hindi mo binigyan ng sakit ng ulo ang daddy hindi ‘yon makakaisip na ipakasal ka kaagad.” “Para namang hindi ka rin sakit ng ulo ni, Lolo.”

Malayo na ito sa pinangyarihan ng landslide. Nakita sila ng mag-asawa na posibleng may-ari ng bahay. Mabilis silang sinaklolohan ng mga ito. "Dumanon kayo, apo!" sabi ng lalaking matanda na ibig sabihin ay tuloy kayo rito. Ilocano ang karaniwang linguwahe sa Baguio City. Agad naman nagdala ng basahan ang matandang babae at isang maliit na palangganang tubig.