Percival Novels & Stories

Wala na siyang pakialam kung pineperahan lang siya nito, ang mahalaga ay mayroon siyang makakasama sa buhay. Naging hudyat iyon para tumayo sa kinauupuan si Matias. Agad nitong dinulugan ang ginang at ikinulong sa kaniyang mga bisig. Nang mailapat ni Aloe ang pisngi sa matipunong dibdib ng lalaki ay agad na bumulwak ang pinipigilan niyang luha.

Hindi iyon sapat dahil ang gusto niya ay masira ang p utangina sa mata ng asawa niya. Few taps on his database, he’s already connected to the Nemoris’ Satellite. It was a Tech Empire he built, specializing in tech for highly confidential organizations. They’re distributing advanced technologies in Militaries, Security Agencies and even at Undergrounds. “Where did you come from, F ucker?” he murmured under his breath while watching the screen scanned billions of faces in the world. Percieval came from Arizona. Isa sa dalawang anak ng mag-asawang negosyante.

Simple lang sana ang ayos niya—pero kay Percival, kahit gaano kasimple, nagmumukhang nakakabaliw titigan. May suot din itong kulay abong cap na pabaliktad ang pagkakasuot, dahilan para mas lumitaw ang makapal nitong buhok na bahagyang hinahangin ng dagat. Tinernuhan pa iyon ng itim na sunglasses na lalong nagbigay ng mysterious at untouchable na aura sakanya. “San ang punta mo, ijo?” Bahagyang natigilan si Percival nang marinig ang boses ni Dolor mula sa likuran niya.

Percival is Arcival's praternal twin. "Oh, my bad. I'm sorry. Good morning dear sister." He said smiling at me. "Good morning." Tipid kong sagot. Kagabi ko nakilala si Percival, tho he didn't stayed long in the party. Maaga siyang umalis dahil sabi niya gagawa siya ng bagong kanta. He's a composer and a singer. Siya lang yata ang hindi sumunod sa yapak ng kapatid at Papa niya.

"Tangina sandali!" Sa pag bukas ni Percival, hindi niya alam ni ang kanyang gagawin. Ang seryosong pagmumukha ng Alpha na nakatayo sa kanyang harapan. Dahan dahan siyang tumagilid upang bigyan ng daan ang Alpha saka siya nahihiyang napayuko. Isang kahihiyan nga naman ang ginawa niya, pinagmumura ba naman niya ang Alpha. Napaigtad si Percival ng may biglang tumapik sa kanyang balikat. "He's not mad. He's just... surprised." nakangiting ani ng Luna sa kanya. Kasunod namang tumapik ang Tita Gaia niya.

Dito ako tumatambay kapag hindi pa ako inaantok. Habang nakahiga ako dito sa bermuda grass ay nakatingin ako sa langit. May mga bituin ay may buwan rin. Sa loob ng apat na taon ay nasanay na ako na ganito palagi. Pumikit ako dahil gusto kong humiling sa mga bituin. Ginagawa ko ito noong bata ako kahit pa wala namang natupad sa mga hiniling ko. Pero ngayon ay gusto ko ulit humiling. Gusto ko ulit subukan.

Wala na ring nagawa si Catalina kundi ang magpatangay sa hangin at hinayaang lumalim ang pagsisid ng taong sabik marating ang kailaliman ng dagat. Mula sa isang mahabang bench na nasa dulo ng balkonahe, walang kahirap-hirap na dinala ni Rostam ang perlas na maingat niyang ibinaba dahil sa takot na masira at mawala sa paningin niya.

Bahagyang tumango siya. Palagi namang abala si Percival. Kahit noong nasa France pa sila, noong nandiyan pa ang kanyang ama, minsan ay umaabot ng isang linggo na hindi niya ito nakikita. Kaya ang pananatili niya sa Davao ngayon ay malamang na hindi magtatagal at malamang ay mas maging abala ito kaysa dati.