Philippine Historical Events Novels & Stories

Unti-unting inaagaw ng hindi matukoy na sakit ang katawan. Alam na marahil ng Kastilang pari ang ang nalalapit niyang pagpanaw. Kaya't isang araw, inaya niya ang kasamahan at Pilipinong pari na si Mauricio na maglakad-lakad sa aplaya sa isang tahimik na dagat noong nagbakasyon silang mga taga-simbahan sa probinsya ng Batangas. "May sasabihin ako sa'yo, makinig ka," bagaman purong Kastila, matatas sa Tagalog si Padre Jose Epifañia. Dito na kasi siya ipinanganak at lumaki.

At nag sandamakmak na history ay wala pa iyon, kung baga sa pagkain ay parang pauna palang. Hindi naman niya inakala na matatapos nila ang history books sa loob ng dalawang buwan. Sabagay, wala ‘din naman silang ibang ginagawa at kung tawagan nila ang kambal ay sinasakto nila sa oras na gabi sa Pilipinas. Dahil sa pagtawag nila sa kambal ay nagagawa pa ‘rin nilang imonitor ang kanilang mga kaibigan.

nang manatili siyang tahimik ay muling nagsalita ang binata. "Sige," ang sa halip ay isinagot ni Aria saka sinalubong ang maiitim na mata ng lalaki. Black eyes are natural to Filipinos. Although nowadays it seems that more of them have dark brown eyes, many Filipinos have a mix of other races, particularly the Spaniards who colonized the Philippines for three hundred and thirty-three years. And that is the reason Aria sees why her eyes and hair are brown. At iyon ang nakikitang dahilan ni Aria kung bakit brown ang kulay ng kaniyang mga mata maging ang kulay ng kaniyang buhok.

"I-ni-lock din namin ang mga *accounts* ng mga *editors* at *journalists*. Walang kahit isang litrato ni Ms. Celestine at Zion ang makakalabas." "Good. Kapag may nakalusot na kahit isang letra ng pangalan ng mag-ina ko, kayong lahat ang ipapakain ko sa mga aso," nakakakilabot na banta ni Zeno. Sa sumunod na dalawampu't apat na oras, naranasan ng Pilipinas ang pinakamalaking pagyanig sa kasaysayan ng negosyo.

Matapos maglabas ng anunsyo ang pamilyang Concepcion tuluyan ng naliwanagan ang lahat na walang may kagustuhan dahil ang nangyari ay nangyari na. Matapos kumalat sa buong Pilipinas ang pangyayari gawa ng kanilang kalaban, naging sanhi ito upang malaman ng mga sangkot sa pinangyarihan ang kaganapan sa pagitan ng tatlong kinatawan.

Paano pa kaya ngayon na talagang magbibigay anyo ako. Kaya't nang dumating ang hapon at sumapit na ang oras para sa Philo subject namin ay tahip-tahip na ang kaba ko. Buti na lang at nang magbunutan ay panghuli naman kami. Magagaling ang iba at talagang malalim ang istorya na ipinakita nila. May ilan ding nakakatawa at talagang pinag-isipan.

“Kailan nadiskubre ni Magellan ang Pilipinas?” Kanina pa kinakabahan si Irene kung ano man ang magiging topic nila ni Rozen kung sakaling mag-usap sila. Pero hindi niya inaasahan ang magiging tanong nito. “H-Ha?” Napakurap siya. “Oh, you don’t know?” malamig na tanong pabalik ng binata. “It’s March 16, 1521. That’s the time when Magellan saw the mountains of Samar.”

That's one of the oldest place in earth as per the bible say; it's one of the holy place. Kaya ba ganito ang itsura ni Elijah? Yung kagandahan niya bilang lalaki ay tila walang nakakapantay. Aminin ko man sa sarili ko o hindi, sobrang magaganda ang mga tao noon na sa paglipas ng panahon, ay tila nagbabago na rin ang itsura ng mga tao. May saling lahi na kaya nagbabago ang itsura. Kahit sa America, kaunti na lang ang purong amerikano. Lahat ay may saling lahi na. Kahit sa pilipinas ay ganoon din. Philippines were colonized by Spaniards for 400 years. Kaya halos lahat ng pilipino ay may halong dugong espanyol. "Ang tanda mo na..." hindi ko mapigilan na sabihin iyon. "Ang tanda mo para sa akin.

But I can’t seem to talk to him without him making my knees tremble. Nag lalakad kami sa isang pathway patungo sa gate, kakatapos lang mag tour sa buong school saktong 10:00 a.m. na nang matapos at na pag desisyonan na naming kumain. Nasa pinakahuli akong nag lalakad, si Sofi at ang kambal na may kulay violet ay nasa unahan, si Dapahine Keith naman ay nasa likod nila at ang kambal ni Sofi at yung ice-cold guy naman ay katabi niya. Napahinto ako dahil sa isang historical house na nakita ko, ngayon pa lang ako nakakita nang isang Spanish anscestral house dito sa loob nang school, dumalo ako sa isang sign at binasa ito. Nanlaki ang mata ko, this house is from 18 hundred? It’s says here na they

"In the Philippines. President Marcos imposed martial law on the nation from 1972 to 1981 to supress increasing civil strife ang the threat of a communist take over following a series of bombing in manila." Pinaliwanag pa namin ang aming pinagsasabi. Natagalan pa dahil ang haba tungkol sa martial law. Agad din namang natapos. "Thank you for listening." Sabay-sabay naming sabi at yumukod. Nagpalakpakan ang aming mga kamag-aral. Ang wala lang naging reaksyon ay sina Zairian at Melirinah. Good job! "Impressive!" sabi ni Sir Tigel. "Thank you, Miss Sullvian, Mr. Abriel at Mr. Fuentebella. The report is good and I didn’t expect it."