Novel & Cerita Pinoy Ako Pinoy Tayo

Sorry, Hindi ako makakapayag na isa sa kanila lalandiin ang pinsan ko o si kuya. "So paano girls. Una na kami. bye!" Nakangiti akong nag-lakad. Narinig pa namin ang sinabi ni keanna at Joyce. "Goodness baka agawin nila ang papa jake ko!" "Si zion babe! Baka..baka agawin din nila sa'kin! Hindi ako makakapayag!" Akala niyo makakapayag akong mapalapit kayo sa pinsan at kuya ko? Never! Ayoko ng plastic.

"Anong m-mahal pinagsasabi mo dyan?" Ngumisi sya. "Yun na ang tawagan natin, mahal. Para maiba naman sa tawagan ng mga kaibigan ko at mga asawa nila. At least pinoy na pinoy. Mahal ko." Pinagdiinan pa nya ang huling sinabi.

Nagtaas pa ito ng kamay habang siya naman ay tinitigan itong sa pananaway na paraan at sinabi pa nitong, "Pinoy lang po ako." Pagkatapos nilang maiwan ang kanilang kapatid sa lugar na iyon, nakuha pa talaga nitong magbiro.

nanginginig ang katawan king tinignan ko silang dalawa"you're both disgusting" That Day hindi ko na alam kung saan patungo ang buhay ko Lalo na ng malaman ko na bumagsak ang kompanya namin sa Pilipinas _______________ Aykafaye❤️❤️ ******* Vote Follow Comment

Ganoon pa man ay hindi na siya nagsalitang muli bagkus ay tumango-tango at tahimik siyang sumunod sa mga ito. "Oras na siguro upang harapin ko ang katotohanang hindi kami Americans kundi mga Pinoy. Isinilang ko sila sa America ngunit parehas kaming Pilipino ng Tatay nila. Kaya't hindi na nakapagtataka kung mas gusto nilang manirahan dito," aniya sa isipan. Marahil ay walang may kagustuhan sa aksidenti ngunit naisip niyang paraan na rin iyon ng DIYOS upang mabuksan ang isipan.

kamot ulong tugon ko sakanya. Tinawanan lang ako nito. "San ka nga pala pupunta tita?" Pagtatanong ko dito. "Naghahanap ako ng puwedeng kainin," sagot niya. "Ako man po tita, naghahanap din po ako kung saan ako kakain." "Tamang tama dahil namiss ko ang pagkaing pinoy 'don nalang tayo kumain," aniya. "Sige po tita."

Mahirap ang buhay na kinagisnan ko kaya sinisikap ko na may kitain para may pambili kami ng pagkain. Ako ang panganay kaya nasa akin ang malaking responsibilidad. Anim kaming magkakapatid ang lahat kami mga panganay pero ako ang pinakamatanda. Universal ang lahi namin. Isa lang ang pinoy, 'yon ang bunso namin. Ako ang tatay ko naman ay isang Italyano. Nabuntis si inay at hindi na bumalik dito sa Pilipinas ang ama ko. Kaya marami ang nagsasabi na maganda ako. Pero kahit na maganda ako ay hindi pa rin naman nagbago ang buhay ko.

Napabuntong hininga na lamang ako. "Kainin na lang natin. Sayang ang pagkain. Maraming taong nagugutom." pagkukumbinsi ko sa dalawa. They have no choice but to comply. Sayang talaga, andami pa naman.

Ngumuso siya at niyakap ako. "paano kung pakasalan kita dito? Papayag kaba?"bulong niya. Hindi ko alam pero shit! Kini-kilig ako! Mygad! "Why not? Mahal kita at mahal mo ko. Sapat na 'yon para pumayag ako." I mouthed matter of factly. Tutal independent na kami pareho.