Family Matter In Tagalog Novels & Stories

Nanatiling tahimik sina mommy and daddy, lalong-lalo na si daddy na kahit nakatingin lang sa akin ay ramdam kong tinitimbang na ang bawat bigat ng mga tagong damdamin na ngayon ko lang isinisiwalat. “For you, me giving up Deon or Tito Khalil giving up the mortal love of his life might be a simple task, but for us? It isn’t and it will never be. Alam mo kung bakit, dad? Kasi sinuwerte ka, e. Si mommy ay Witchita rin no’ng makilala mo. Pwedeng-pwede, pasok na pasok sa tradisyon. Wala kang magiging problema. Pero kami? Hindi. But that doesn’t mean minalas kami sa mga pinili namin. Mas swerte pa nga kami kaysa sa ‘yo kung tutuusin, e. You know why? Because you only have this one family while we

taka akong napatitig sa kanya dahil sa kanyang sinabi. “Family?” “Yes! una pa lang ako na ang pamilya mo… dahil akin ka noon pa man.” Napaisip ako dahil sa kanyang sinabi. “S-si Mommy?” tanong ko dahil si Mommy, Daddy at Ate lang naman ang pamilya ko. “They are your family too, but ako ang kailangan mo.” “Kailangan ko?” “Yes, Baby, kaya mag-pakasal na tayo, para hindi ka nila makukuha pa sa akin.” Tumango ako sa kanya habang ngumiti.

"Home talaga?" "Oo, home, bahay, house, tirahan. Feel at home ka naman dito, di ba?" sabi ko nang hindi tumitingin sa kanya. Mahina naman siyang tumawa. Nagulat kaming dalawa nang biglang sumigaw si Jam sa likod. "MAMA! IKAW NAMAN, YAKAPIN MO NA PO SI TITO PAPA! PARANG TELESERYE PO KAYO!" Palakpak pa ng mga anak ko.

Hindi man niya alam lahat ng nangyayari sa Ferrer Family, pero may idea siya sa karamihan. Dumaan ang lamig sa mata ni Sven. “Hiwalay na sila.” Napangiti si Sean. “Talaga? Eh ‘di ba baliw na baliw sa kapatid mo ‘yon dati? Naghiwalay sila? Interesting ah.” “Wala ka bang ibang ginagawa?” malamig na sagot ni Sven. Ramdam ang lamig kahit sa phone. Ang Acosta Family ay isa sa apat na pinakamalakas na pamilya sa Philippines, kasunod ng Ferrer Family, at halos kapantay ng Dizon Family.

Pamilya? Napaunok siya sa naisip niya. Pamilya ba ang tawag sa kanila? Sila nga ang magulang nang kambal pero wala naman silang relasyob bukod sa pagiging ina at ina ng mga ito. Nagkatinginan sila ni Kairo nang kunin ni Aimee ang kamay nila at paghawakin. “Daddy, mommy, dapat po lagi kayo magkahawak nang kamay. Iyon po kasi ang sabi ni tita Apol para daw po magkaroon ng baby brother.”

sabi ng bata na may ngiti. Napangiti si Adrian. “That’s right. Home is where family is. At ngayon, we go back together, all of us.” Paglapit sa Manila, naramdaman nila ang excitement ng pamilya sa bahay nina Celestine. Nakaabala si Celestine sa pagbukas ng gate habang si Adrian naman ay tumulong sa pag-ayos ng mga gamit. Agad nilang nakita ang lolo at lola nila, na sobrang saya sa pagdating nila. Tumakbo ang mga bata sa bisig ng mga magulang ni Adrian, sabay yakap, sabay halakhak.

Namula ang aking pisngi. Masyado naman nakaka-overwhelm ang pamilya nila. Masyado akong tanggap nila. Isa lang talaga ang problema. "T-Tito, hindi ko po alam na may nakaraan pala kayo ni Mama?" Pagbibiro ko. Nagkamot ito sa batok at mahinang tumawa. "Wala na 'yon, hija. Mahal ni Vangie ang Papa mo kaya hinayaan ko na sila." Saad niya.

nag aalang baling naman sa akin nii Mommy. "Po??.... Ah.... Eh wala po Mommy." sagot ko kay Mommy sabay hawak sa aking pisngi. "Alam mo Grandmama, nagkiss sila Mommy at Daddy kanina. Di ba po kapag nagkikiss ang parents at children's happy family na?" sabat naman ni Christian na habang abala ito sa pagbubukas ng pasalubong ni Mommy "Talaga mga apo? Well, mabuti naman kong ganoon." malapad na ngiti ni Mommy. Sumulyap pa ito sa akin pati na din kay Gabriel.

Chapter 47 Filipino Dishes I smiled when I saw my family and Sam talking and laughing together. Nagagalak ang puso ko. Ramdam kong tanggap na nila si Sam, minahal na agad nila ang anak ko. Sino ba naman ang hindi maaaliw sa sobrang listo at kadaldalang taglay ni Sam? Sina Mommy at Daddy na nga agad ang personal na nag-aasikaso kay Sam ngayon. Susulitin daw nila ang ilang taon na hindi nila ito nasilayan at nakapiling man lang.

Miguel: (nakangiti ng bahagya) "Puwede po ba akong sumama?" Jal: (buong puso at maligaya) "Oo, anak. Laging laging puwede." Miguel: (tumingin kay Jal, ang mata ay puno ng inosenteng kalituhan) "Bakit hindi na ba pwede kayo makipagbalikan ni Mommy, Dad? Bakit hindi niyo kami pwedeng maging isang buong pamilya?"