Pocketbook Tagalog Spg Novels & Stories

Tumango ako at 'tsaka iyon sinulat sa maliit na papel na lagi kong dala. "Anything, Sir, Ma'am?" Tanong ko muli. "Oh! Also a water for two. That's all," aniya ng lalaki. Napatango ako muli. Sinabi ko ang mga orders nila for confirmation. Tumango naman ang mga ito kaya nagpaalam na ako para bumaba. Sila pa lang ang umupo sa area na hawak ko kaya magaan muna ang trabaho ngunit kapag lumipas pa ang mga oras at lalo pang lumalim ang gabi ay paniguradong dadami na. Kabubukas pa lamang kasi namin, mga sampung minuto pa lamang ang lumipas.

Inis kong sagot "Hi Good morning sir, I would like to inform you that your balance on your black card is ********. I would also like to ask kung kayo po ba ang nag spend ng *** pesos sa black card ninyo ang location po nito ay sa **** in a mall" My eyes instantly opened, nagsalubong ang aking kilay Why would I spend a hundred pesos on my back card, Isa pa nasa Manila lang ako at hindi umaalis so how come--- Bigla kong naisip ang araw na iyon. Ang araw kung saan pinilit kong Kunin ni Nathalie ang aking black card pero hindi niya tinanggap, so instead I secretly put it inside her wallet Agad kong pinatay ang tawag ng hindi sinasagot ang tanong nito

"Like nagse-sèx kayo araw-araw?" Tumango ako. "Araw-araw, Brea. Alam niya lahat. Iyong sa live. Siya ang bigating spender ko. Iyong tungkol kay Marc. Alam niya lahat." "Nakipagkasundo ka sa kanya?" "Nahuli niya ako. Alam niya. Nasarapan ako. Bumigay ako. Anong gagawin ko?" Napasabunot ako sa buhok at napaluha na lang. "Ang tanga tanga ko!"

(nag aalangan na sagot ni Hailey) “Ano ka ba, may nakalaan akong pera sa pang gastos. Huwag ka ngang mahiya. Ilang buwan na tayo nahihiya ka pa rin.” (sagot naman ni Marco at hinawakan ang kamay ng dalaga sabay silang lumabas ng kompanya at sumakay sa motor ng binata) “Sige na nga, bawi ako sayo kapag unang sahod ko. Hindi puwedeng hindi.” (desididong saad ni Hailey, kaya napangiti na lang si Marco)

"About the business suite booking. Iyong may nag-double booking na ginawa kahapon gamit ang login ko." Nagkunwari pa itong nagulat kaya mas lalo akong nainis. "Oh, that? Eh akala ko open booking lang. Nakita ko naka-log in ka pa, so I used it. What's the big deal?" Napatawa ako ng mahina. "What's the big deal? Are you kidding me?" "Mukhang kailangan yata niyang matapunan ng mainit na kape sa mukha para malaman niya kung bakit big deal," inis na wika ni Ashley.

SOFIA DALAWANG ARAW ANG LUMIPAS, nagtungo kami sa El Nido. Madaling araw pa lang ay gising na kami ni Andrew dahil gusto naming sulitin ang unang araw ng honeymoon namin sa El Nido. Pagkatapos naming mag-almusal ay agad kaming naghanda para sa mga water activities na pinagplanuhan namin. At halos buong umaga kaming nasa labas habang nag-iikot sa mga isla, nag-snorkeling at nag-kayak.

Inabot niya ang aking notebook at kumuha ng pen. ​"Ganito lang 'yan, tulungan kita," malambing niyang wika habang isinusulat ang simpleng breakdown ng formula. "Isipin mo lang na ang debit ay ang pumasok na halaga, habang ang credit naman ang lumabas. 'Wag mong gawaing komplikado sa isip mo."

May discount kasi basta matagal na naka book ang flight. Kinuha ko ang phone ko at agad kong binook ang flight ko kinabukasan pagkatapos ng kontrata ko inilagay ang date at mabuti merong flight. Philippines to Singapore at Singapore to Switzerland. Okay na siguro ito. "This is for the best." Forward...

At sa loob ng paper bag, isang mamahaling gown mula sa isang designer brand na nababasa lang niya sa magazine. Kasama ang isang maliit na note: Alana, Pasensya na at hindi ako nakabalik agad. May kailangan lang akong ayusin, ang kinabukasan natin. Huwag mong pansinin ang tseke. Hindi iyon kabayaran. Gusto ko lang siguraduhing may pang-emergency ka kung sakali. At ang gown... gusto kitang makita sa Tagaytay bukas. Hindi dahil gusto kitang ipagmalaki sa pamilya ko kahit na gusto ko, kundi dahil gusto kong maging komportable ka. Alam kong hindi ito ang mundo mo, pero gusto kitang ipakilala sa mundo ko. Kasama ko.

Kailangan niya yung bagay na “magpahinga muna.” Dami ng inihanda niya sa Singapore sa akin at di ko alam kung ilang pawis ang pumatak sa mga tauhan niya para gawin ang mga supresa. Thank you Sean sa pagpaparamdam mo ng pagmamahal. Salamat. Napahikab ako. Nakalimutan kong bumitbit ng Pocketbook kaya di ko namalayan nakatulog ako.