Pocketbook Tagalog Spg Novels & Stories

HELLO! A FRIENDLY REMINDERS TO MY READERS, THIS STORY IS RATED SSPG BAWAL SA BATA. ANG KWENTONG ITO AY GAWA LAMANG SA MALILIKOT NA UTAK NI OTOR. THIRD PERSON POV(SSPG)‼️⚠️

Don't Mess With The Billionaire Chapter 18 PUEBLO de Supervivencia. Iyon ang malalaking letra na nakasulat sa halo blacklit LED signage na malahigante sa laki na nasa bungad ng divergent village na kanilang napasukan. Buong akala ni April ay normal o vintage village lamang ang tutuntunin nila but she's totally wrong.

"Ireneo, simula ngayong gabi, sasamahan mo ang tatlo kong anak na babae, ha?" Sino ba naman ang tatanggi na samahan ang tatlong magaganda at walang boyfriend na anak ng amo ko? Pero dahil katulong lang ako, naramdaman kong mababa ang tingin sa akin. Pero noong nalaman na nila kung sino talaga ako, sila na mismo ang nakiusap na maging mga babae ko.

Kumunot ang noo ni Mark "Sigurado ka, saan mo gustong maglibot?" "Dito lang. Hindi ba magiging romantic kung makakapag-ikot tayo ng mga taong mahal natin?" Nag-isip sandali si Mark bago siya tuluyang sumagot, "Kahit nakapag-book na ako ng ticket papuntang Singapore." Hinampas ng mahina ni Laura ang kamay ni Mark "Bakit hindi mo sinabi sa akin kanina? Well, magbakasyon na lang tayo sa Singapore."

Ang tanging paraan para makatakas ay ang maglaho nang tuluyan sa lugar na hindi nito inaasahan. Kinuha niya ang kaniyang laptop at mabilis na nag-book ng one-way ticket pa-Palawan. Ang biyahe ay para sa pinakamaagang flight. Wala siyang sasabihan, wala siyang iiwan na kahit anong bakas.

“Saan po pala kayo papunta?” “Bohol” simpleng sagot niya. Pinagloloko pa ata ako nito eh. Nang makita niya na hindi ako naniniwala ay iniabot niya sa akin ang boarding pass niya. Tiningnan ko iyon. Totoo nga na parehas kaming papunta ng Bohol. Nanlaki naman ang mata ko ng makita na naka economy ito. Akala ko sa business class sumasakay ‘to. Mas lalong nanlaki ang mata ko ng makita na magkatabi pa kami ng upuan. Magkatabi kami ni Enzo dapat at may isang seat pa na natira sa tabi namin at mukhang siya iyong makakatabi ko.

Nakakita ako ng dogtag at may naka engraved doon na pangalan: RAMIRO CASTILLEJO CODENAME: SPADE Tumingin pa ako sa mga laman ng bag ko at nakita ko ang pregnancy test kong positive, wallet ko na may lamang cash at credit cards, prenatal vitamins at susi na hindi ko alam kung anong pinto ang bubuksan, ang tanging gabay ko lang ay ang Letter C na keychain na nakalagay doon kasama ng susi. Nang kalkalin ko pa ay may napansin akong nahulog sa sahig, ang cellphone ko.

Wheat is a color that resembles the light yellow of the wheat grain. Nakaharap na kami ngayon sa isang malaking pinto. Mayroong red lazer na nag-flash sa buong katawan namin at may nagsalita galing sa speaker. "Good evening, I am Sam. I am a bot. I am Sam, I am a bot. Ambassador Hugo Cassidy is my creator. I am tasked to give you tasks. Spell the word—" Biglang nag malfunction ang isang programmable speaker na boses babae at parang humihinto-hinto, hindi kami sigurado sa narinig namin.

Mayroon siyang maskara na tama lang para matabunan ang kilay niya pababa hanggang sa kaniyang ilong na tama lang para makita ko ang kaniyang pagngisi "Fifteen million." seryosong sabi niya na hindi ko naman naintindahan. Fifteen million pesos? "I will give you fifteen million and in return, you will get pregnant with my child. Having sxx with me is already included in fifteen million dollars. If you still don't agree, I will increase the f*e." seryosong sabi niya.

Chapter 34 “Tumahimik ka, Carlo,” wika ko, sabay dukot ng bride sa makintab na sobre. Pag-abot niya, muntik pa akong matulala. “Fifteen thousand pesos po, full payment. At sobra-sobra pa sa effort ninyo,” nakangiting sabi ng groom. Para akong nanalo sa lotto—pero syempre, poker face lang ako. “Salamat po. Sana magustuhan ninyo hanggang sa huli ang cake.”