Premonición

Con nueve meses de embarazo, un exempleado, que guardaba un profundo rencor tras haber sido despedido para darle ese puesto a mi esposo, me llevó a la fuerza a la azotea del edificio y me asestó decenas de puñaladas. Mi marido, Víctor Escobar, capitán de un escuadrón de rescate, prefirió movilizar a todo su personal para impedir que Raquel Herrera, su exnovia, sumida en una depresión, le prendiera fuego a su departamento. No le supliqué que viniera a rescatarme. En mi vida anterior, precisamente porque lo había llamado suplicándole ayuda, él había dejado desprotegida a Raquel y había ido corriendo a salvarme. Mi bebé y yo logramos sobrevivir, pero ella, después de prenderle fuego a su departamento, murió consumida por el incendio. En apariencia, Víctor no me había guardado ningún rencor. Incluso llegó a reservarme una suite de maternidad privada. Sin embargo, el mismo día que di a luz, me amarró ¡y nos acuchilló sin piedad, a mí y a mi bebé recién nacido! —¡Ese día tú y ese tipo se pusieron de acuerdo para engañarme, ¿no es así?! ¡Tus «heriditas» no eran nada graves! ¡Ni de chiste te ibas a morir! —exclamó, fuera de sí—. ¡Pues, si tanto te encanta que te apuñalen, entonces, te daré el gusto! Cuando volví a abrir los ojos, había regresado al día en que me habían tomado como rehén. Pero, esta vez, tomé una decisión: lo dejaría correr para salvar a su Raquel.

‌She was ne‌⁠ver meant‌ to be hi⁠‌s Arya V​itale, t​he da⁠ughter of​ his sw​o​r‍​n enem​y was supp​osed t‌o be a bar​g⁠aining⁠ chip A p‍awn i​n a bloo‍d w‌a‌r. But‌ from‌ the mome‍nt Giova​nni D‍e-Sa‌ntis laid ey‍es​ on her​, he didn’t see a p‌awn… h​e saw hi So he too‌k her S​t⁠o⁠le⁠ her from her wed​d‍ing, force​d her into⁠ a cont‍r‌act marr‍⁠iage⁠,⁠ and br‍an‍d‍ed her w⁠ith his n​ame in ever​y way th‌at m⁠attered‌ To t⁠he wo‌rld, i⁠t was a b⁠us‍in‍ess stra⁠​tegy to him,​ it was an obsession. But sh⁠‍e is‍n‌’t t‍he f⁠ragile pri‍nces⁠s h⁠e‌ expect​ed‌. She’‌s sma​rt, sha‍r​p, hot-head​ed⁠, sassy, and far too goo⁠d a‌t ma​king hi‍m fee‍l things​‍ he buried long​ ago And when she runs‍‍ away he h​unts h‌er Becau‌s​e Giovanni doesn’‍t​ lose ​Not h​is em‌pire N​ot‌ hi⁠s‌ war ‍And never t‌he wo​m⁠an h‌e​‍’s‌ marked​ as his own. But some war​s ca​n’t be w‍on with bullets⁠. Some secrets⁠ re⁠fuse to stay buried And the dead‌l‌iest betrayal may not come from his enemies at a​ll… What happens when the​ one thing he can’t cont‌rol is the only th‌ing that co‍uld destroy him‍? And​ a w​ar that demand‍s blood… ev‌en if i‌t’‍s hers⁠.⁠ ⁠

Três dias antes do meu casamento, descobri que Shane Dawson havia mudado o local da cerimônia da casa da vovó Mae, no Sul, para o Castillo de Sol, o castelo espanhol que Tania Collins — sua antiga paixão de infância — adorava. Eu o confrontei, mas acabei ouvindo ele reclamar ao amigo: — Graças a Deus a Tania tem bom gosto. Caso contrário, eu seria motivo de piada pelo resto da vida. O amigo retrucou: — Você não prometeu que faria a cerimônia na casa da avó dela? Não tem medo que ela fique brava e se recuse a se casar? Shane apenas riu, com frieza e deboche. — Os Quinn estão à beira da falência. Casar comigo é a única saída dela. Ela não pode arriscar. Já pedi ao cerimonialista para ligar para ela. Aposto que agora ela está correndo pra trocar o vôo. A vergonha e a raiva queimaram no meu peito. Mordi o lábio, e no fim, fui embora. Três dias depois, o casamento no castelo aconteceu como planejado, só que eu não mudei o vôo. Eu não apareci. Em vez disso, estava no velho pátio da vovó Mae, me casando com outro homem. Até hoje, o Shane não entende. Eu nunca quis me casar com ele em busca de alguma "rota de fuga". Eu quis me casar por um amor que durou dez anos. Mas quando o sonho acaba, é preciso coragem para escolher outro caminho.

No meu aniversário, meu marido, Adrian Grant, apareceu de repente com minha irmã adotiva mais nova, Bella Reed, e a filha dela, Tia Reed. Quando chegou a hora de sair, ele bem naturalmente acomodou Bella no banco do passageiro da frente. Depois se virou para mim e disse calmamente: — A Tia enjoa fácil no carro. O banco de trás está cheio de coisas. Já que você não enjoa, vá de ônibus. Nossos amigos imediatamente começaram a concordar, um após o outro: — Você é a irmã mais velha. Cuidar da sua sobrinha é o mínimo. Quatro carros estavam saindo, mas não sobrou um único assento para mim, a suposta protagonista do dia. Sentei no ônibus, engolindo minha mágoa, e vi Adrian e Bella interagindo de forma ambígua no grupo de mensagens. Eles até falavam sobre assuntos dos quais eu não sabia absolutamente nada. Quando abri o vídeo que tinham acabado de enviar, não restava nada na mesa preparada para mim além de sobras. Adrian ainda pegou o bolo de aniversário que eu havia preparado com tanto cuidado e tratou como se fosse apenas uma sobremesa qualquer, dando colheradas na boca de Bella e da filha dela. Alguém finalmente não aguentou e perguntou se aquilo era apropriado. Adrian, que limpava cuidadosamente a boca de Bella, sequer levantou os olhos. — Somos todos família. A Julia não vai ficar brava. Naquele momento, meu casamento de sete anos tinha chegado ao seu fim.

หมอไทม์ ธามไธ ศัลยแพทย์โรงพยาบาล N ภายนอกดูเหมือนเป็นคนเย็นชาที่ไม่ค่อยสนใจใคร แต่ใครเลยจะรู้ว่าข้างในหัวใจกลับซ่อนความหวั่นไหวและอบอุ่นเอาไว้อย่างมิดชิด ครั้งหนึ่งเขาเคยตั้งปฎิญาณเอาไว้ว่าจะไม่รักใครแต่แล้วโชคชะตากลับเล่นตลกให้เขาต้องมาตกหลุมรักผู้หญิง ที่เขาหวังเพียงแค่ค้างคืนแต่กลับคือรักจริงและรักเดียวของเขาตลอดไป ไออุ่น อัยย์วรินทร์ เด็กสาวที่มองโลกในแง่ดีน่ารักและบริสุทธิ์สดใส รอยยิ้มของเธอทำให้ใครต่อใครตกหลุมรักโดยไม่รู้ตัว รวมถึงเขาผู้ชายที่พรากความบริสุทธิ์ของเธอไปเพียงชั่วข้ามคืนด้วยความเข้าใจผิด ทำให้เธอกับเขาต้องผูกติดกันไปตลอดชีวิตด้วยคำว่ารัก

"เธอมันก็แค่น้องสาวของผู้หญิงขายตัว ที่หาวิธีทำให้ฉันสนใจไม่ได้ เธอก็วิ่งไปหาคนอื่น" "พี่สาวฉันไม่ใช่ผู้หญิงขายตัว อย่างที่พี่เข้าใจ" มิริณสวนกลับอรัณอย่างไม่ยอมทันที "เป็นเด็กN มันไม่ได้ต่างกับผู้หญิงขายตัว" อรัณจับข้อมือเรียวเล็กของมิริณเอาไว้แน่น ด้วยความโกรธและโมโห ใบสวยหวานไร้กรอบแว่นตา จ้องมองคนปากร้ายโดยไม่เกรงกลัวแต่อย่างใด "ถ้าเกลียดผู้หญิงขายตัว เกลียดพี่สาวฉัน เกลียดฉันมากนัก พี่ก็เลิกยุ่งกับฉันเสียทีสิ" มิริณกดน้ำเสียงโดยความไม่พอใจ พร้อมกับสะบัดมือออกจากแขนของอรัณ "ถ้าอยากเป็นเด็กขายตัวตามพี่สาวของเธอนัก ก็มาขายให้ฉันเสียสิ จะได้ไม่ต้องวิ่งหาคนอื่นให้มันเหนื่อย แค่นอนให้ฉันกระแทกก็พอ" "พี่รัณ" มิริณตระโกนใส่หน้าอรัณด้วยความโกรธจัด !! เพี๊ยะ !! พร้อมกับตะเบ่งฝามือฝาดใบหน้าอันหล่อเหลาของอรัณด้วยที่เขานั้นดูถูกเธอไม่หยุด ใบหน้าของอรัณหันไปตามแรงตบและมอง มิริณมาด้วยสายตาดุดัน "ขอซื้อดีๆ ไม่ขาย งั้นก็โดนฉันกระแทกก่อน แล้วค่อยคิดราคามาละกัน" พูดจบอรัณก็ระดมจูบคนตัวเล็กไปทั่วทั้งใบหน้าด้วยความโมโห

Inosente sa unang tingin tila di makabasag pinggan ang awra ni Dorothy Sebastian. Pero kapag ito ay umpisa ng magsalita ikaw ay mauubosan ng dahilan, palusot, oh anong pigil mo wala ring kwenta. Parang bata, wala sa tamang pag-iisip, baliw, kulang sa pagmamahal, abnormal, at higit sa lahat' manyak. Yan ang laging bansag sa kanya dahil kung anong laman ng utak n'ya. Ay gagawin at gagawin n'ya ang gusto n'ya. Paano mo ba maiiwasan ang ganitong babae? Lalo na kung ikaw ay nagustohan at natipuhan n'ya? Kahit anong pigil mo para hindi kalang magkakasala. Paano kung s'ya na mismo ang gumagawa ng paraan. Kaya mo pa kayang umayaw kung ang ng gagahasa sayo' ay isang inosenteng manyak? Hanggang saan ba ang pagpipigil ni Darwin sa sarili' para hindi lang magkasala sa kanyang misyon. Kung gayong unti-unti na s'yang nakaramdam ng pag-ibig kay Dorothy.

Wesley n'avait jamais été passionné par rien dans sa vie et n'avait jamais aimé personne. Allan au contraire était plein de joie de vivre et pourtant il avait tout perdu. Ils se retrouvent tous les deux dans la même Université et un lien magique se crée immédiatement entre les deux.

En el aniversario de nuestra unión como compañeros, mis piernas rodeaban a mi Alfa, Adrian, mientras compartíamos un beso profundo. Mis dedos rozaron el bolsillo oculto de mi vestido de seda, mi mano se apretó alrededor de la prueba de embarazo que había escondido allí. Sentí el leve aleteo de una nueva vida dentro de mí, estaba planeando darle esta sorpresa como el final perfecto para nuestra velada. Justo entonces, el Beta de Adrian, Ethan, habló en voz baja y burlona, usando la Lengua Antigua. —Alfa, esa cuñada tuya... la loba recién madurada, Zoe. ¿Qué tal estaba? La risita baja y sugerente de Adrian llegó a mis oídos, silenciosa pero penetrantemente clara. Respondió en la misma lengua antigua. —¿Has probado los frescos chiles maduros? Son picantes, con un buen toque de sabor. Su palma aún acariciaba mi cintura, pero su mirada se había desviado a otro lado. —Solo guarda silencio. Si mi Luna se entera, se acabó. Los otros Betas soltaron risitas cómplices, alzando sus copas en una promesa silenciosa de guardar el secreto. Pero un escalofrío me recorrió el cuerpo, y mi loba interior se aquietó, como si hubiera muerto. Él no sabía que yo había estudiado la Lengua Antigua para mi investigación sobre el trauma de los hombres lobo. Entendía cada palabra. Contuve las lágrimas, obligándome a mostrarme impasible, manteniendo la compostura que se esperaba de una Luna. En lugar de enfrentarlo, envié un mensaje protegido mágicamente a la Anciana Slone de la Asociación de Sanadores de Hombres Lobo, aceptando la invitación que me había extendido. En tres días, me uniría a un programa de rehabilitación de hombres lobo de alta seguridad como su nueva Terapeuta Principal y desaparecería para siempre del mundo de Adrian.

Camila pensait n’avoir plus rien à perdre. Sans repères, elle accepte un étrange entretien dans une maison aussi élégante qu’inquiétante. Une offre lui est faite ,déroutante, limite immorale. Mais ce n’est rien comparé à ce qui l’attend : Seth, le neveu de sa future employeuse. Un homme énigmatique, fascinant… et dangereusement inaccessible. Ce qui naît entre eux n’a rien d’ordinaire. C’est un jeu de regards, de silences lourds, de tentations interdites. Une histoire d'amour aussi troublante que toxique, où désir et pouvoir s’emmêlent, et où fuir devient aussi difficile que rester. C’est une collision. Une spirale. Un poison lent. Un lien qu’aucun des deux ne comprend, mais qu’ils ne peuvent rompre. Entre eux, ce n’est pas une passion. C’est une obsession. “Bound to you” n’est pas une romance douce. C’est un amour cruel, imprévisible, magnifique dans sa chute. Et si aimer… c’était perdre la tête ?