Novel & Cerita Prinsesa Leonora

usal niya na parang kaharap pa rin niya si Leonardo. Magkasiklop ang palad ni Minerva habang hinihintay si Leonardo sa Paradise Resort,isang beach resort na pag-aari nito. Umaga palang ay t-in-ext na niya ito kung anong oras sila magkikita.Hindi kasi niya ito matawagan. 'Dumating ka Leo,naku!Pag hindi ka dumating.....'Humugot siya ng malalim na hinihinga.'Basta hihintayin parin kita.'

Kaya ba princess ang tawag sa kanya ng ama niya dahil alam nito ang tunay niyang pagkatao? "Your father is Baron Carlos Senavue De Castro Albonne, a Prince of Asturias. Noon meron daw gustong pumatay sa ama mo para mapalitan ito bilang crown prince, kaya pati ang buhay ninyong mag-ina ay nalagay sa kapahamakan. Si Señor Alfonzo raw ang taong nagligtas sa inyo noon. Kahit ayaw gawin ni Princess Sylvia ang ibigay ka kay Señor Alfonzo ay ginawa niya para iligtas ka sa masasamang tao. Natagalan siyang mahanap ka dahil tanging unang pangalan lang at mukha ni Señor Alfonzo ang natatandaan niya," mahaba nitong kwento.

Nanlalaki ang mga mata ko habang patuloy na humahakbang ang aking mga paa palapit sa kanya. Kusang huminto ang aking mga paa nang nasa tapat na ako ng lalaki. Napansin kong guwapo ito. Makapal ang kilay, matangos na ilong ngunit at makinis na balat na sa sobrang kaputian ay para nang ibinabad sa suka. Ngunit kahit maputlang-maputla ang hitsura nito at medyo violet ang kulay ng mga labi ay hindi maikakailang guwapo ito. Mestizo ang anyo nito at hindi mukhang Pilipino. Bakit kaya siya nakahiga sa malamig na bato? Sino ang naglagay sa kanya diyan? Siya ba ang tumawag sa akin kanina?

dugtong pa niya. "Princess Dela Bote?" Natawa siya. "Hindi, a! Princess Dela Fuente, siyempre!" aniya na napahampas pa nang marahan sa balikat ni Enrico. Nagtawanan sila habang nagpupunasan ng luha ng isa't isa. "I love you so much, Ana!" si Enrico. "I love you too very much, Enrico!"

Natigil ang mga daliri ni Athena sa ere. “Lady Leonor of Alba,” mahinang ulit niya, dahan-dahang binibigkas ang pangalan. Agad bumukas sa isip niya ang profile. Anak nina Count Luiz Carlos at Matilde de Solís-Beaumont. Ang isa sa tagapagmana ng House of Alba, isa sa pinakamatandang at pinakamakapangyarihang pamilya ng Spanish nobility. Isang pangalan na hindi basta-basta ginagalaw.

Inubos pa nito ang isang baso. Kumuha si Princess ng longganisa at tinusok niya iyon gamit ang kanyang tinidor. Nang-aakit siyang lumingon kay Sandro, bago niya binuksan ang kanyang bibig at dahan-dahang pinasok ang buong longganisa doon. May kaunting mantika na napunta sa gilid ng kanyang bibig kaya pinahid niya iyon gamit ang kanyang hinlalaki at hindi niya inalis ang titig niya sa kanya.

“Basta’t para sa 'yo Reyna Verina. Lalo pa at malapit sa aming kaharian ang 2 mong anak na prinsesa.” Ang totoo kasi ay kababata ni Prinsesa Aleyah ang dalawanng anak ni Haring Nemias at Reyna Juliana na sina Prinsipe Juro at Prinsesa Arabella. Ang panganay naman na si Prinsesa Natalia ay kaibigan ni Prinsesa Alora dahil kapwa sila may kalupitan kaya nagkakasundo silang dalawa.

"Isasaalang-alang ko iyon, Amaranthine." Parang isang sirang plaka na tumatalbog sa aking isipan. Nang matapos ang araw na iyon ay nanatili ako ng isang linggo sa Lunaire. Nang makarating ako sa palasyo ng Lunaire ay sinalubong ako ng limang prinsipe at tatlong prinsesa. Maging ang kanilang mga magulang ay naroroon. "Maligayang pagdating sa Lunaire, Amaranthine," ang pagbati ng reyna ng Lunaire. Nagbigay galang ako sa pamamagitan ng pagtaas ng bahagya ng aking mahaba at simpleng kasuotan.

"Habulin mo pa ako, Ama!"Tumatakbong sigaw ng walong taong gulang na si Prinsesa Amayah ng kaharian nang Lancayan. Nasa hardin sila ng palasyo at masayang naglalaro. Hinahabol siya ng kanyang ama hari na si Haring Kendra habang tumatawa. Kasama rin nila ang nakatatanda niyang kapatid na si Prinsesa Aloha at ang kanilang ina na si Reyna Aruha. Larawan sila ng isang masayang pamilya.

Sabi ko pa. Napabuntong-hininga siya sabay flip ng hair niyang abot hanggang balikat ang haba. Nag-flipped pa talaga! "Heart, siya si Jade." Singit ni Lexis. "Ano naman ngayon?! Like duh?! Sinong maiinggit sa pangalan niyang pambabae?! Tsk! Bagay 'yong pangalan niya sa kaniya, walang karespeto-respeto. Batong-luntian!" sabi ko habang nakatingin lang sa kanila na kumakain ng ice cream.