Pronunciation Of Rain Gauge นิยาย & เรื่องราว

Alangan na sabi ni Rain, hindi na magawang magtipa sa keyboard ng computer dahil sa pagkadistract sa kausap. “Rain, p’wede bang magusap tayong dalawa?” Nagsusumamo ang tono ng boses ni Jam mula sa kabilang linya na nakapagpatikom ng bibig ni Rain, ilang beses siyang napalunok at napakurap para lang makabawi sa pagkabigla sa tonong ginagamit ni Jam.

Katulad dati nasa labas lang ang tingin nito samantalang hindi ko naman maiwasang mapatitig sa kanya. Napansin niya naman ang titig ko kaya pinagtaasan niya ako ng kilay. Umiling lang ako at ngumiti. “Sapphire…” tawag ko sa kanya. “Hmm?” tanong niya naman na binababa ang kape sa tabi. “Try closing your eyes to hear how calming the sound of the rain...” nakangiti kong sambit sa kanya. “Parang alam ko ang linyang ‘yan?” natatawa niyang tanong dahil siya ang nagsabi sa akin nito.

Kaya naman inutusan niya itong tumahan, at sa malamig at walang ekspresyon ay naglita, "Huwag kang umiyak." Akala niya, walang emosyon ang sinabi niyang iyon. Pero sa pandinig ni Rain, parang galit ang tunog nito. Pagkatapos niyang magsalita, lalo pang humagulgol si Rain. Halos walang patid ang kanyang mga luha at bumabagsak sa kanyang pisngi. Nakayuko siya at humihikbi, halos hindi makahinga.

Alangan na sabi ni Rain, hindi na magawang magtipa sa keyboard ng computer dahil sa pagkadistract sa kausap. “Rain, p’wede bang magusap tayong dalawa?” Nagsusumamo ang tono ng boses ni Jam mula sa kabilang linya na nakapagpatikom ng bibig ni Rain, ilang beses siyang napalunok at napakurap para lang makabawi sa pagkabigla sa tonong ginagamit ni Jam.

So this might just be a sign to let the kitty out of the bag. Groggily getting out of bed, I rub the crust from my eyes and stretch. Grabbing a t-shirt and jeans from my closet, I set them down on the bed and hop in the shower. Turning on the faucet, I let the water comb through my hair and coat my body with warm water. Once my loofah is covered in soap suds and body wash, I glide it over my body. I find myself thinking about Marcellius and the way he looked at me. It made butterflies form in my stomach and my heart raced.