Rain Quotes Short Novels & Stories

sambit niya. “Naisip ko na kung hindi ba umulan no’ng araw na ‘yon, hindi ba magiging gloomy ang pakiramdam mo at hindi mo ba ako iiwan,” saad niya. “Same here. Starting that day, I hated how the rain stop me from everything. I started to see things I should hate about it, just look how ugly the city is kapag umuulan. Maputik, mga stranded na sasakyan, walang kuryente madalas and the list goes on. Ang daming bagay na hindi ko nakita no’ng kabataan ko,” mahinang sambit ko.

Tahimik lang sila, habang panaka-nakang pinagmamasdan ang mga dumaraan sa kanilang harapan. Hanggang sa basagin na ni Lucas ang katahimikan, “You know, Glay, problems are like rain. Minsan malakas at may kasama pang kulog at kidlat na parang walang katapusan, minsan naman ambon lang na dumadaan. But remember that every time the rain stops pouring, another shinny day will come sometimes, it also comes with a rainbow.”

Ang maliit na bata’y namumula ang mga mata, puno ng luha ang mukha, at walang tigil ang paghikbi. Si Rain ay umiiyak!

Ang nakangiting labi ni Rain ay unti-unting nawala ng magtama ang tingin nila, gulat itong nakatingin sa kaniya. “A-Anong ginagawa mo rito, Mr. Gray?” Nagtataka niyang tanong, nakatitig sa kaniya. “A-Anong oras na, n-naghintay ka ba rito ng matagal?” Naguguluhang tanong ni Rain. “Naghintay? Sa tingin mo ay hinintay kita rito kaya ako andito?” Sarkastikong tanong ni Jam.

tawag niya sa nobyo sa kanyang isipan. Luisa used to hate rain so much because of the nightmare it always brought her. Now, rain makes her smile. Rain reminds her of Levi. The reason of her newfound happiness. Sa halip na isarado ang bintana, nanatili siyang nakatayo doon at pinanood ang pagbagsak ng ulan. Ilang sandali pa ang nakalipas, halos mapalundag sa gulat si Luisa nang mula sa likod ay may biglang yumakap sa kanya.

((( Zhia POV’s ))) It's raining men, hallelujah, It's raining men, every specimen Tall, blonde,dark and lean Rough and tough and strong and mean… Whooooaa! Asaan kaya yan. Sean my labs asaan ka! It's raining men, hallelujah, It's raining men, amen It's raining men, hallelujah, It's raining men, amen It's raining men, hallelujah, It's raining men, a-------men.

I paused and stared at Elio, who’s holding my hand so tightly, his eyes are shinning from happiness, and I can’t help but to mirror him. “You are my calm in the storm, my ray of light when everything feels dark.” I took a deep breath, and I felt Elio’s hand squeezing mine with a bright and warm smile on his face. “With you, I’ve learned that even in the hardest of times, love can grow, just like flowers bloom after the rain. I vow to walk beside you through sunshine and storms, through laughter and tears. Together, we’ll weather every challenge, and I’ll love you even more after every downpour. You are my forever sunshine, and I will always be your shelter from the rain.”

"I like your smile. You must have a very good night's sleep." Unti-unti siyang nagmulat ng mata at nasilayan ang gwapong mukha ni Rain na nakatunghay sa kanya. Napatingin siya sa labi nito at agad na pinamulahan ng pisngi nang maalala ang ginawa nito sa kanya kagabi. Mabilis siyang nagtalukbong at nagtago sa ilalim ng kumot. "Are you shy?" Nanunuksong tanong ni Rain at pilit na inaalis ang kumot sa kanyang mukha na matagumpay naman nitong nagawa.

Nakadilaw syang swimsuit. "Do you know how sexy Klaire is? That even with robe, she can't keep eyes away from her" Rain told me that kaya mabilis akong napatingin kay Klaire. She slowly walks. This is like a total new version of her. Alam mo yung pinipigilan ko ang hininga ko at feeling ko ganoon din si Rain. Dahan-dahan nyang ibinaba yung robe nya, at bumagsak yun sa lupa.

Rain"...? sagot niya sa akin. Ibinaling niya ang kanyang tingin sa baso na kanyang hawak. Dito ko na nakita ang kanyang paghikbi at hinahayaan na tumulo ang kanyang mga luha. "Bakit ka umiiyak? may masakit ba sa sinabi ko?" pag aalalang tanong ko sa kanya. "Wala" sinabi niya na agad pinahiran ang kanyang mga luha sa pisngi. "Salamat sa oras mo, kailangan ko nang matulog, maaga pa kami pupunta sa palingke bukas" sagot ni Rain. Agad itong tumayo at iniwan ako sa kusina. Ramdan ko na may tinatago siyang hinagpis, sana ay nakatulong ang pag inom ng "Bahal" na palakasin ang tiwala sa sarili niya. Lalo na ngayon na may pangalan na siya.