Rain Rain Quotes Novels & Stories

Tanong ni Rain, nakatingin ng diretso sa mga mata ng lalaki. “Hah!” Pagak na napabuga ng hangin si Jam. “Noong una pa lang ay uhaw ka na sa pera, harap-harapan mong sinasabi ‘yon sa akin noon. Ngayon ay aakto ka na parang hindi?” Humakbang si Jam palapit kay Rain at walang pagiingat na pinunasan ang tumakas na luha sa mata ni Rain. “H’wag mo akong gamitin ng mapanlinlang mong mga luha dahil hindi na ako madadala n’yan.”

I just smiled out of nowhere. Laging si bathala talaga ang nagko-comfort sa akin. Tuwing umiiyak o nasasaktan ako. Nandiyan ang ulan para patahanin ako. I don't know why I love rain. It's just make me more sober at the same time I become more stronger. "Umulan pa. Bakit ngayon pa?" napatingin ako kay Nhovaine ng biglang bumulong ito. If I love rain, she hates it, very much.

Idagdag pa ang mga mata niyang araw-araw yatang may stock ng tubig. Iminulat ni Zein muli ang mga mata niya nang kunin ni Yvette ang mga pipino. Nakita tuloy nito ang pagtulo ng kaniyang mga luha mula sa gilid ng kaniyang mga mata at humalo iyon sa cream na nasa kaniyang mukha. “Dapat nating pag-usapan, Zein. I even took a day-off just to talk to you. You should elucidate yourself because I can’t understand you. You’re crying because you’re in pain. Pinahihirapan mo ang sarili mo. Alam kong mahal mo na si Kuya Amos.”

Dahil sa mga isiping iyon ay napayuko siya at niyakap ang sariling mga tuhod habang hindi na napigilan ang kanyang mga masaganang luha sa pagpatak. Nasa ganoong sitwasyon siya nang maramdaman niyang may pumapatak na tubig sa kanya na nagmumula sa itaas. Nagtaka siya dahil tag-init noong mga panahong iyon pero bakit mayroong ulan? Hinayaan nalang niya na mabasa siya ng ulan. The rain became her comfort in her sorrow that day. Tila nakikisimpatya ang ulan sa nararamdaman niyang takot at pangamba.

I love the rain, the sound, the smell, the feeling it makes you feel na para bang alam niya 'yong kalungkutan na nararamdaman mo and it's there to comfort you. Sining Fedeli: The rain will stop, the night will end, the hurt will fade. Hope is never lost that it can't be found... I send him an inspirational quote na sinearch ko pa sa g****e. He replied at nagsend pa ako ulit. I tried to call him dahil baka he needed to hear my voice. Baka lang naman he wanted to talk and I'm free to be his listener whenever.

Kaagad ko siyang nilingon pero hindi na ako nagsalita pa. "You know, I love rainy days," pagpapatuloy pa rin niya. "Minsan mabigat sa d*bdib kapag umuulan, pero ang ganda. Ang ganda kasi parang gumagaan ang d*bdib mo. Para bang kahit papaano nababawasan ang problema mo," hindi aki kumibo. Nanatili lang akong nakikinig sa kanya.

"No! Kailangan mong kayanin Rain! Nakalimutan mo na ba agad ang sinabi ko? Wala akong binibigyan ng permiso kahit isa sa inyo na mamatay. Hindi ka pwedeng mamata-" "I-i'm sorry west, P-please t-take care of y-yourself. D-don't forget that even though I am d-dead I'll always be there to watch and p-protect you. I-i'm sorry if I need to f-follow Z-zack. I-i love you e-everyone. G-goodbye..." Suminghap si Rain ng hangin sa huling pagkakataon. Tumulo ang luha mula sa mga mata nito bago iyon unti-unting magsara.

Nagpapaikot-ikot si Teedy habang ang mga kamay ay nakabukas ng maluwag. "Ikaw ang malalagot kapag napagalitan tayo, ha." Napatingin ako sa kan'ya nang tumabi ito sa akin. "Rain really makes me sad. Miss, I can see in your eyes the sadness," malamig na sabi niya habang nakatingin sa ulan.

Matapos ang ilang sandali, itinaas ni Rain ang maliit na notebook. "Ayoko pang umuwi." Tulad ng inaasahan. Lalong lumalim ang kunot sa noo ni Zack, at naging mas matigas ang tono niya, "Rain, tumakas ka nang hindi nagpaalam, sa palagay mo ba hindi mo ako dapat bigyan ng paliwanag? Pangalawang beses mo na itong ginawa ngayong buwan, bakit ka tumatakas sa bahay?"

Narinig naman iyon ni Rain saka tumango kay Maddox. "We will not forget it. Bye, Ate Maddox! Mag-iingat ka riyan!" pahabol pa ni Rain sa kan'ya