Protective Novels & Stories

she said slowly. "'Wag na kayong gumamit ng proteksiyon," Gretta said. Na-gets kaagad ni Andrea 'yon. "Hindi naman ako gumagamit ng proteksiyon, eh. Siya lang naman pero noong una 'yon pero ngayon hindi na niya nagagawa. Nakakalimutan na niya pero mas—'' "Mas maganda kapag walang—"

“Anthony, naka-swimsuit din naman 'yung iba. Bakit ako lang pinoproblema mo?” “Because you’re mine. Mas attractive ang Filipina beauty sa ganitong lugar,” he said seriously. “And I don’t like sharing what’s mine.” Pinisil ko ang kamay niya. “Jealous ka na naman.” “I’m not jealous. I’m just protective.” “Magkaiba ba 'yun?” biro ko. “Yes,” he insisted. “Jealous is when I get insecure. Protective is when I don’t want anyone touching what belongs to me. And you belong to me, Kira.”

"Anong gagawin natin, Boss?" "This yacht has a protective shield. Let's raise it, ensuring it stays securely in place, para hindi na tayo mapapasukan ng tubig," paliwanag niya at inasikaso rin ang switch nito. Hangang sa na-activate niya ang system, at umangat ng extra hull ng yate.

Kailangan kong gumalaw para magdepensa. Chain Seal Protection. Iwinasiwas ko yung golden chain na hawak ko at naging parang hawla ito na pomoprotekta sa akin. Pumaikot ikot ito ng mabilis at patuloy na sinasangga ang atake ng kalaban. ) (DINO POV

Saktong tapos na akong maglinis at maghanda ng mga gagamitin nila ay ang pagkagising ni Anuj, tumatawa ito habang nakatingin sa akin at pinapalo-palo ang kapatid niya, kaya doon nagising si Tanuj na busangot na ang mukha ngayon. Agad kong sinuotan ng baby helmet at sapatos ang dalawa saka ko na sila inilapag sa sahig. Lahat ng parte ng bahay mapawall man, sahig at lamesa ay pinalagyan ko ng malalambot na latag para madapa man sila ay di sila masasaktan. Mas ideal sa akin yung ganon para komportable akong iwanan sila.

Lub-dub. ​Mabilis. Masyadong mabilis para maging pintig ng sarili niyang puso. Pero dahil sa Serendipity serum na nasa dugo niya, ang tanging lohikong paliwanag ko ay Cellular Overdrive. Ang mga antibodies niya ay bumubuo ng isang "protective shield" na tumitibok—isang buhay na depensa laban sa mutation. ​"Adrian... anong nararamdaman mo?" bulong ni Liana. Ang kanyang boses ay parang haplos ng seda sa gitna ng malamig na gabi.

Bibigyan niya si Sabrina ng regalo-isang regalo na hindi niya malilimutan kailanman. At habang iniisip iyon, ramdam niya ang init sa dibdib niya, isang halo ng pagnanasa, proteksyon, at tahimik na kapangyarihan-lahat nakatuon sa iisang tao, kay Sabrina Lang..

"Bakit ba palagi mo na lang iniisip ang sasabihin ng iba?" "Because I have to protect you," Anne whispered, her eyes filled with a sudden, agonizing conflict. Her grip on Lauren’s wrist tightened slightly. "Dahil kung may makakita sa atin dito... kung may makapansin kung paano kita tinitingnan, ikaw ang unang masisira. And I won't allow that." Before Lauren could reply, the sound of laughter and approaching footsteps echoed from the ballroom entrance. Anne instantly dropped Lauren's wrist and stepped back into the shadows, her expression locking back into a cold, polite mask within a blink of an eye. Two senior professors walked out onto the terrace, holding wine glasses.

Hindi iyon guni-guni lang niya. Ilang hakbang lang ang layo mula sa kanila. Naroon na si Natalie. May hawak na payong na pumoprotekta sa kanya mula sa malakas na ulan. May maliit na ngiti sa kanyang labi. Hindi ito mukhang galit. Hindi rin mukhang apektado.

Ang proteksyon na hadlang na nabuo ng kolektibong lakas ng 30,000 nilalang ay nagsimulang magpakita ng mga palatandaan ng pinsala. Napansin ni Wotan mula sa malayo at agad na sinugod sa proteksyon na hadlang. Nakakatakot kapag ginamit ng isang Acmean ang lahat ng kanilang lakas. Medyo nasira na ni James ang protective barrier. Sa sandaling umatake si Wotan, mas maraming bitak ang nabuo sa kahabaan ng hadlang. Gayunpaman, mayroong 30,000 powerhouses sa loob ng protective barrier. Sa sandaling nabuo ang mga bitak, mabilis nilang ginamit ang kanilang kapangyarihan upang patatagin ang hadlang.