Protective Novels & Stories

“Kung puwede ka ring pagkatiwalaan… baka makatulong ka sa amin.” Ngumiti si Vale, may bahagyang kilay na nakataas. “Hindi lahat ay makikita sa una. Ngunit makikita ninyo rin, kapag naging malinaw, ang koneksyon at tensiyon ay may halaga. May paraan para maiwasan ang panganib, at may paraan para protektahan ang isa’t isa.”

“Pero ito ang pinakamabisang paraan. Ito lang ang paraan para masiguro kong ligtas kayo. Pagod na akong bantayan ka mula sa malayo. Pagod na akong mag-alala na baka sa susunod na mangyari ang atake ay hindi ko na kayo mailigtas ulit.” Napasinghap ako sa sinabi niya. May ibig sabihin ba ang mga salitang binitiwan niya? “Kailangan ninyo ng proteksyon, at ito ang tamang paraan na nakikita ko,” pagtatapos niya.

Natigilan ako sa sinabi niya. Paano nga kung may mabuo? Hindi ba siya gumamit ng proteksyon nang gabing may mangyari sa amin? "Look, walang mabubuo dahil protektado ako, I mean, I am taking pills." A big lie.

natatakot na sabi n'ya sa kanyang mama. "Anak, huwag kang matakot dahil nandito kami ng Daddy mo, poprotektahan ka namin okay? tandaan mo na mahal na mahal kita, mahal na mahal ka namin ng Daddy mo," niyakap s'ya nito ng mahigpit na parang ayaw na n'ya itong bitawan. Biglang may mga yapak silang narinig, palakas ito ng palakas at ibig sabihin lang nito ay malapit na ang mga ito.

“Basta. Tapos ayun nga, mag seatbelt ka. Pakisabi na rin kay Rekdi na huwag kalilimutang magsuot ng proteksyon, mahirap na at bata ka pa.” “Ano po?” parang sa tingin ko ay lalong nagiging magulo ang usapan namin, dahil yata sa puyat kaya hindi na masyadong nagtatrabaho ang utak ko ngayon. “Naguguluhan na po ako sa mga bilin ninyo. Bakit po niya kailangan magsuot ng proteksyon? Marami po ba akong germs?” Sukat ba namang tumawa sila pareho sa tanong ko.

Hindi dahil nasaktan siya. Kundi dahil naiintindihan niya. “Hindi kita kinokontrol.” “Alam ko.” “Gusto lang kitang protektahan.” “Alam ko rin.” Lumapit si Solene sa kanya. “Pero minsan, ang protection ay hindi nangangahulugang ikaw ang lalaban para sa akin. Minsan, kailangan mo lang tumabi sa akin habang ako mismo ang lumalaban.”

Sa hindi maipaliwanag na dahilan,bigla niyang hinawakan ang gilid ng labi nito na may sugat. "Nasaktan ka ng dahil sa akin." Bulong pa niya habang tinititigan iyon.. "Gagawin ko ang lahat para ma protektahan ka lang." Sagot ni Kenjie,dahilan para mapa-titig sa kaniya ang dalaga. Ngunit agad rin itong napa tigil at inalis ang kamay sa labi ng binata..nahihiyang napa tingin sa labas ng sasakyan..

sabi niya, “bahala na ang mundo kung anong iisipin. Pero protektado kayo.” Protektado. Isang salitang matagal ko nang hinahabol. Pero sa puntong iyon, napagtanto ko na hindi pala iisa ang kahulugan ng proteksyon. Hindi lang ito tungkol sa pagtatago. Minsan, ito rin ay tungkol sa pagpili kung paano ka makikita. “May isa pa bang option?” tanong ko. Tumango siya. “Meron. Tuloy ang pagtatago. I-erase ang trail. Lipat ulit.”

So I had to pick it up and the other stuff I dropped. "Sorry, nagulat kita," Sir Troy said as he helped me pick up my stuff. Nataranta na naman ako kaya nagmadali akong ipasok lahat ng gamit ko sa bag. Pati iyong susi na dapat ay hawak ko na ay naihalo ko pa sa mga gamit ko. Nakakatanga. "Okay lang po, Sir," I murmured. "Mag-ingat ka nga pala sa pag-drive. Madilim na kaya you have to be extra careful," he said.

Dahil sa madalas na paghahalikan nila ay tila unti-unti ng nasasanay si Tara, kaya hindi na siya magtataka na isang araw ay magaling ng humalik ang kanyang inaanak. “Listen, we should hide this to everyone. Kailangan natin na protektahan ang reputasyon mo sa mata ng ibang tao kasi bata ka pa. And of course, mag-aral ka munang mabuti. Nauunawaan mo ang ibig kong sabihin?” Malambing na sabi ni Vincent bago masuyong h******n ang noo ni Tara.