Proud Parents Quotes Novels & Stories

Kayang-kaya ko. “Ayaw namin nung una, aminado kami sa iyo. Pero dahil laman ka palagi ng sociel media, hindi na kami kumontra. Sobrang dami ninyong natulungan ng tao rito. At dahil doon, nanalo ka. Buong team niyo pa, kaya proud na proud kami sa iyo ng mama mo,” sabi ni Papa na madalang kong marinig sa kaniya.

Hindi ko alam pero parang proud ako sa kaniya. “Before I share my wishes, I want to thank everyone who finds ways just to be here tonight.” Nagpalakpakan ulit ang mga tao. “To my real life superheroes, mom and dad, thank you for paving the way and providing us the best life. As always, I wish for more anniversaries that the two of you can celebrate. Thank you for showing me what love really means.” Sana masabi ko rin iyon sa mga magulang ko. Pero ngayon, si tatay na lang ang mayroon ako. Imposible na ang mga ganitong pangyayari sa aking buhay.

Kapag ayos na ang lahat. "Oh come on, Kyrous! Your dad and I waited for this! We can't wait to see your child. I'm so proud of you, anak, for being such a responsible dad." Responsible dad? Am I? Damn, I suddenly feel pressured.

dagdag pa ni Evron at halatang proud na proud sa nakababata niyang kapatid. "Hay nako dad, you always know how to use your people and see their values but you didn't even notice that your daughter is a genius in business. Is that a sign of oldness?" gatong ni Evrain sa usapang ng kuya niya at ng tatay niya "Just give it a try dad, just give it a try. Wala namang mawawala sayo" gatong pa ulit neto. Mukhang sa tulong ng dalawang kuya ni Evie at sa mga sinasabi ng mga eto na nagpapabango ng pngalanan nya ay mukhang nakukumbinsi na ang daddy nya.

muli ay pahayag niya. "Faith, Iha. You should put your faith to them. Matatalino silang magkakapatid. Kaya't alam kong nauunawaan nila ang nais ninyong ipaunawa sa kanilang tatlo. Lahat tayo ay gustong mapabuti ang mga anak natin. Tungkol naman sa huli mong sinabi ay hindi na talaga iyan mawawala sa lahi natin. Mula pa sa magkabilaang side ng parents ko. Pagdating ng panahon at mag-aaral sila ay kagaya ng Lola ninyo, hayaan n'yong abutin nila ang kanilang pangarap na naaayon sa kanilang kagustuhan. Dahil mahirap pakialaman ang pangarap nila. Ang tangi nating magagawa ngayon ay ang gabayan sila. Don't worry that much, my dear daughter. Motto na nilang magtiyuhin at magpipinsan ang everything

Palagi dapat kaming may litratong magkasama ni Primo dahil remembrance daw namin iyon. Masayang-masaya ang mga magulang namin. Halata sa mukha ng parents ni Primo ang pagiging proud nila sa anak nila na parang hinakot na yata lahat ng achievements sa school namin. Pakiramdam ko nga sobrang bigat na ng mga nakasabit na medalya sa leeg ni Primo kanina.

Marnie “Maswerte lang din kami Ms. Marnie! May kakayahan ang parents namin para mapag-aral kami at yun ang isang bagay that we didn’t take for granted! We consider ourselves lucky kaya naman hindi namin dapat sayangin ang mga bagay na ibinigay sa amin ng mga parents namin!” sagot ko sa host “And of course, your parents are so lucky dahil kayo ang mga anak niya! This is something that I am so sure they are proud of!” ani Ms. Marnie and I nodded

" Mabilis na naglakbay ang luha sa kaniyang pisngi. Hindi niya iyon pinunasan. Tumigil siya sa kaniyang impromptu speech. Yumuko. Nakita ko ang pagluha ng ibang mga magulang. Inilibot ko ang aking paningin. May nakita akong isang lalaking parang nag-aapoy ang tingin niya kay Daddy. Nagtaka ako. Siniguro ko kung si Daddy ba talaga ang tinitignan niya ng masama. Hindi ako maaring magkamali. Si Daddy nga. Pero sino ang lalaking ito? Anong atraso ni Daddy sa kanya? Hanggang sa bigla siyang nawala. Hindi ko na mahagilap pa. "Let us thank our parents, guardian or family for working so hard for us. We must be grateful for their unconditional love and understanding, for raising us to who we are now

Kusang natigilan ako sa kaniyang sinabi bago ako ngumiti. "Anak, every body is beautiful. Don't body shame others parents okay?" Pangaral ko sa aking anak. "We're maybe fit because we workout, others parents are busy for taking care of their child, going to work, and a lot more. They're maybe chubby but they are a wonderful parents and still beautiful." Napatango tango si Sierah na para bang nalinawan siya at sumasangayon sa sinabi ko kaya ngumiti ako.

"Hali nga kayong dalawa." Tumayo kami ni Matthew at niyakap namin si mama. Ngayon lang ulit namin naranasan ang ganito sa kabi-kabila ng mga nangyari. "Alam niyo, mga anak, magiging proud kami ng papa niyo sa mga sarili namin dahil napalaki namin kayo nang maayos. Hindi naman mawawala sa pamilya ang tampuhan e, pero hindi rin pwedeng mawala ang pagmamahalan natin sa bawat isa. Kahit na hindi man tayo sobrang yaman gaya ng iba, mayaman naman tayo sa respeto at pagmamahal. Doon pa lang, panalong panalo na kami ng tatay ninyo. Tandaan ninyo na mahal na mahal namin kayo ng papa niyo, ha?" sabi ni mama sa 'min ni Matthew.