Puno Ng Balete の小説・ストーリー

Nagkakatuwaan na pinangunahan ng mga ito ang maputik at madulas na daan papasok sa masukal na kagubatan. Pero naiwan si Amihan sa tabi ng bangka. May lungkot sa mga matang nakatingin lamang siya sa nag-iisang bale (bahay ng Igorot) sa di kalayuan. Pagkuwa’y biglang nanlaki ang mga mata niya sa nakita. Sa gawing likuran ng bale ay may namataan siyang babae na may saklay. Kilala niya ito, hindi siya maaaring magkamali.

Kasalukuyan Akong naghuhugas ng Plato at patapos na rin ito. "mama,dada!kausap babae sa pinto "sambit ng aking panganay mula sa aking likuran.Napakunot Ang noo ko.Sino kaya Ang sinasabe ng anak Kong kausap ni Alejandro.Hindi kaya Ang ina nito.Nagpunas muna ako ng kamay upang tingnan Kong sino Ang kausap ng lalaki.Ngunit pagdating ko sa Sala ,Hindi ko Makita Ang bulto ng lalaki.Nasaan ito?

sagot neto sa baybaylan " tahan na iho huwag munang aalalahanin ang iyong napanaginipan balang araw ay magiging masaya din ang ating Mundo at ang iyong Angkan kasama na ni Bathala wika neto sa Paslit teka at kukuha ako ng maiinom mo "wika pa neto agad siyang Pumunta sa lamesa at kinuha ang baso na yari sa kawayan at nag lagay na ng tubig Pagkatapos ay nag punta na muli sa paslit at nag salita

Naglakad siya palabas nang hindi lumilingon. Tiningnan ni Denmark ang mga iyon, pagkatapos ay ang papalayong pigura ni Billy, at napabuntong-hininga. "Ano nga ba talaga ang pag-ibig sa mundong ito?" bulong niya. Kinabukasan, kumalat sa social media ang balitang wala na ang mga kahoy at papel sa puno ng balete. Nagulat ang lahat dahil sa isang gabi lang, parang nakalbo ang punong iyon.

Base sa mga tatak ng mga bala ay kapareho sa mga balang ipinadala sa kanila ng mga ispiyang ikinalat nila sa bansa kung saan may nagaganap na digmaan. Nakaharap ngayon ang chinito sa isang marble table. Dahil sa puti nito ay mas lalong naging maliwanag ang lugar. Klaro ang bawat bagay, mula sa maliliit na detalye hanggang sa malalaki. "Ang mga bala na ipinadala mula sa bansang Iran ay kapareho ng mga balang ginamit ng mga umatake kina Cain."

Unti-unting lumaki ang mga mata ni Alejandro nang makita ang isang balat na nakaukit sa balat ni Maddox. Ang pamilyar na balat na sumisimbolo ng pagkakakilanlan ng pamilyang Monteverde. Sumikip lalo ang puso ni Alejandro nang maalala ang sinabi ng mga magulang ng pinsan niya bago pa man ito nalagutan ng hininga. “Sa balikat, mayroong balat ang pinsan mo, isang parang phoenix na tanging ang mga Monteverde lamang ang nagkakaroon no’n. Hanapin mo siya, Alejandro. Parang-awa mo na…”

Pero syempre joke lang. Nag change pala siya ng mga tokens. Pero bakit ganun isang balde? Bakit may balde at bakit puno? Anong kalokohan nanaman to? Napa sampal ako sa noo ko. Inubos niya ba lahat ng tokens?

"Siopao, ito na ang bayad ko sa tubig mo!" Gulat siyang napalingon sa babae. "Damn!" Mabilis niya itong sinalubong at sinanggahan sa mga atake ng kalaban. "Birdbrain ka talaga! Bakit ka lumabas sa pinagtataguan mo?" sermon niya dito. "Magbabayad ako ng utang," Balewala nitong sagot. "Nakikita mo ba ang nangyayari?" naiinis niyang tanong.

May kumatok sa pinto. Si Pablo ay nakatayo sa pintuan na nakasuot ng maayos na suit. Siya ay kasing gwapo at kasing taas ng mga lalaki na makikita mo sa magazine. Pinaalis nya si Teresa at lihim syang tinawag ni Teresa ng kupal. Pagkaalis ni Teresa, pumasok si Pablo at tumingin kay Brenda ng malalim na mga mata. Sa pagkita nilang iyon ay parang iba na lahat.

Alam kong ang bawat pagkakamali noon ay gustong-gusto niyang bawiin sa pamamagitan ng pagbabantay at pag-aalaga ngayon. Naglakad kami papunta sa paboritong pwesto namin—sa ilalim ng malaking puno ng balete na malapit sa gilid ng matarik na bangin. Sa ibaba nito ay ang mabilis na ilog na lumalaki at lumalalim tuwing katapusan ng tag-ulan. Madulas ang lupa sa gilid nito, at matagal na naming pinagbabawalan si Kael na lumapit nang sobra, pero minsan ay nakakalimot siya sa tuwa ng paglalaro.