Purbadong tunog ng mga kwento ng kalsada, pero kapag sinabi mong lugar na kilala dahil sa puno ng balete, agad kong naiisip ang 'Balete Drive' sa Quezon City. Napakaraming urban legend ang naka-attach sa lugar na iyon—ang imahe ng matandang puno sa gilid ng daan na may sinasabing 'white lady' na apare sa dilim ay talagang tumatatak sa isip ng marami. Nung nagpunta ako doon kasama ang tropa para mag-picture, kakaiba ang halo ng kaba at excitement; hindi naman kami naniniwala sa mga multo, pero ang mood ng lugar at ang makapal na ugat ng puno ay talagang cinematic.
Bukod sa 'Balete Drive', wala ring kakulang-kulang sa mga balete sa iba’t ibang rehiyon ng Pilipinas. May mga munting barangay at probinsya na nagpapangalan pa mismo sa puno—halimbawa, may bayan na tinatawag na Balete sa Batangas na nagpapakita kung gaano kahalaga ang puno sa lokal na kasaysayan. At bilang taong mahilig sa natural na bagay, palagi akong naiintriga sa mga balete na parang may sariling buhay: ang mga aerial roots, ang paraan ng pag-igting ng mga sanga, at kung paano nito pinoprotektahan ang lupa at mga mikrohabitat sa paligid.
Hindi lang ito tungkol sa mga kwentong nakakatakot; nakikita ko rin ang balete bilang simbolo ng katatagan at misteryo. Minsan, kapag mas tahimik ang gabi at nakikita mo ang mga anino bumubuo sa ilalim ng mga ugat, naiintindihan mo kung bakit napakaraming alamat ang umikot sa punong ito—parang buhay, lumalalim ang kwento at sumasabay sa hangin. Talagang isa itong piraso ng kultura at kalikasan na hindi madaling kalimutan.