Novelas y relatos de Punong Kahoy

Gamit ang kapangyarihan ko at ng kay Ina kasama na ang kay Tiyo ay nakabuo ng isang malawak na kagubatan ngunit hindi nito sinakop ang buong disyerto. Ang kastilyong aming kinatatayuan ngayon ay gawa sa mga kahoy ng puno at mga higanteng baging at mga dambuhalang ugat. May mga palamuti itong maliliit na puno, mga bulaklak at makukulay na halaman. Malawak na malawak ito na tila isang palasyo.

May nakikita akong mga ibon na ngayon ko pa lang nakita gayon na rin ang ibang punong-kahoy. “Anong kahoy iyan?” I pointed to the small and slender tree na may maliliit na bunga na bilog. “It’s Buchanania arborescens from the Anacardiaceae family. It is also commonly known as balinghasay or sparrow’s mango.” sagot nito sa akin. “Well‚ that was informative.” nakangiti kong puri. “How did you learn that?” tanong ko habang patuloy kaming naglalakad.

Zhia, anong klaseng babae ka? Naupo na lamang ako sa may ugat ng puno at ang punong to… puno ng Mangga. Pambansang prutas ng Pilipinas. Kasi naman kahit saan ka magpunta laging may puno ng manga. Habang si Sean naman, pambansang sumusulpot sa kanya yung Cana. Sarap maniris no? Kamusta? Masaya sila ngayon? Kailangan talaga ipakita sa akin na magkasama sila? Masakit Sean. Ngunit kung may paliwanag ka naman talaga tungkol dito. Makikiniga ako.

Puro puno pa lang ang lugar na ‘to, pero ang isinagot na niya sa akin ay isa sa kaniyang properties? “Wala ka bang balak ipaputol ang mga puno?” Matatayog na kasi ang mga punong ‘to. Ni hindi ko nga rin alam kung ano bang klaseng puno ang ilan dito, dahil hindi ako pamilyar. Kung hindi mahogany, umbrella tree naman. Minsan nga ay may nakikita pa akong narra tree, at pine tree. “Wala.” Kumunot ang aking noo, at napatingin sa kaniyang gawi. Sa lawak ng lupaing ‘to, wala siyang balak patayuan ng kung anong business niya?

Maraming mga puno kaya fresh ang hangin na nalalanghap. Malaki ang lupa ng Hacienda Abriogo. Hindi lang kabayo ang pangunahing inaalagaan nila. Mayro'n din doong mga baka at kambing. Hindi lang iyon, mga tanim din silang mga palay at higit sa lahat ay plantation sila ng Mangga. Sila nga ang nagsu-supply ng mga mangga sa karatig probinsiya nila. Nag-e-export din sila sa ilang bansa.

Habang nakatingin ako sa aking asawa na nasa puno, hindi ko mapigilang tumawa. Sa simula, may konting pag-aalinlangan pa siya. Hindi talaga sya sanay o marunong kung paano umakyat ng puno. Karaniwan kasi, ang dalawang anak naming sina Noah at Damien ang siyang nag-aani ng mga mangga. At isa pa hindi na ako magtataka kung hindi ito marunong lumaki kasi ito sa mayamang pamilya. Pero masasabi ko naman ngayon na talagang nagsisikap sya kasi sinasamahan nya ang mga anak namin sa pag-aani. Ang porselana nyang kutis ay naging isang moreno at masasabi ko na mas bumagay iyon sa kanya.

Hinawakan muna niya ang buhok ko para hindi maging sagabal sa mukha ko bago sumagot. "It's a rosewood tree locally known as toog, one of the tallest trees in the country. Tataas pa ang mga iyan sa paglipas ng taon." Parang bata na nakatingala lang ako sa mga nadadaanan na puno na hitik sa mga ilaw na naglalambitin sa mga katawan nito. Awang ang mga labi at puno ng kasiyahan ang mukha ko. Napaka-magical lang talaga tingnan. It's like a place straight out from a fairytale. Ganito siguro ang pakiramdam ng mga bidang princesses sa loob ng pelikula.

“Oh, the newly appointed CEO of ‘The Big C.’ What about him, iha? Natuloy na ba ang negosas’yon sa pagitan ninyo?” Hinasa ng husto ni Donya Amanda ang apo sa kanilang mga negosyo partikular sa pamamahala ng kompanya nila na nagsu-supply ng pinya sa mga kompanya rin na ang pangunahing produks’yon ay mula sa ipinagmamalaki nilang Formosa. Ang pinakamatamis na pinya na ang origin ay nagmula sa isang parte ng kabikulan, sa bayan ng Daet, Camarines Norte.

Dylan’s Pov. Nakatayo kami sa labas ng isang makalumang bahay na gawa sa kahoy na mahogany. Walang bahid ng semento ang istruktura nito. Tunay na gawa sa kahoy at iba pang kagamitang makaluma. Hindi man ganun kalaki pero hindi rin naman maliit. Sakto lamang ito para gawing isang bahay ampunan. At tama nga ang aking hinala na bahay ampunan ito dahil may mga batang nagsilabasan. May kasamang isang madre na napatigil sa paglalakad nang makita kami. Lumapit ang madre at tinignan kami ng mabuti, lalo na si Zia na nakatulala sa lumang bahay.

Puro punong-kahoy na prominente ng niyog, mangga, Narra at Acacia. Naisip kong umakyat sa bubong para sa mas magandang view pero nag aalala ako kay Aling Tinay. Ano ang iisipin niya na may kasama siyang weirdong babae at wala pa naman si Jared ng tatlong araw? Baka naman atakehin na sa puso ang pobre kapag tumalon ako pababa ng balkonahe dahil gusto kong sundin ang instincts ko paminsan-minsan.