Novelas y relatos de Punong Kahoy

hinila ako nito sa kamay at nagpatuloy sa paglalakad. Diretso ang lakad namin patungo sa likod bahay. Doon bumungad sa akin ang isang malaking puno. Sa baba nito ay isang parang terrace na gawa sa kahoy. May bilog sa pinaka gitna kung saan pwede magpa-apoy. May duyan na nakakabit sa puno, at may mga sofa set din na paikot sa paligid kung nasaan ang apoy.

Nasa isang payak na lugar ng Pampanga nakatira ang papa ni Michael, maganda ang bahay nito na gawa sa cement at may pagka-florist style dahil sa antigong mga kahoy sa haligi idagdag pa ang maraming puno at mga bulaklak na nakapaligid. Animo'y alagang alaga ang mga ito na hitik na hitik sa pamumulaklak. May isang nag-anyayang center piece ng table naman sa labas ng bahay nito, gawa sa mga goma o spare na gulong na ginawang mga adornong upuan. Tulong tulong si Michael at ng driver na ibaba ang mga gamit namin nang may isang matandang lalaki ang lumabas. Natatabunan ito ng anino ng mga bulaklak.

Napansin ko rin na tanging bahay lang ni Archer ang nandito. Mukhang nasa bundok ako. Ang sakit na ng paa ko sa kakalakad, nilalamig na rin ang mga binti ko. Mahirap bumaba, tanging bato at punong kahoy lang ang nandito. Ang bango ng mga puno sa totoo lang. Pine Trees, Oo! Pine Trees ang mga puno na ‘to! Ibig sabihin? Nasa bagyo ako? “Ouch!” inda ko.

Hindi naman pala gaanong nakakatakot ang lugar na'to dahil bukod sa madilim at makipot ang gubat, ay wala ka namang nakikitang mga mababangis na hayop na umiikot-ikot. Hindi na siya nagdalawang-isip na ihakbang muli ang kanyang mga paa papunta sa pinakamalaking punong nakita niya. Sa lahat ng puno na naririto ay ito lamang ang kakaiba. Bukod sa hugis at pagiging kulay itim ng punong ito, ay ito lamang ang nagtatanging may mga baging na nakapalibot sa mga dahon at sanga. Ang baging ay tila nagsisilbing silongan ng mga hayop dahil sa sobrang kapal at tibay nito na tipo tao siguro ay kaya nitong kargahin.

Puno at mga ligaw na mga halaman ang nasa paligid. “This tree is a portal, a door to the secret campus," sagot ni Miss Tara. “Cool! Parang enchanted tree," I stated in amazement. “Anong puno ‘to, miss?” dagdag kong tanong. “Puno ng acacia, galing pa sa Pilipinas ang mga buto nito.” “Wow!” “Hindi pangkaraniwang buto ‘yon, Liah,” saad nito. Ngumiti ako sabay haplos sa puno.

Napatitig si Pisces sa puno at hindi maiwasang mag-alinlangan. Sa kanyang imahinasyon, ang Puno ng Buhay ay dapat ay isang higanteng madahong puno, ngunit ang punong ito ay mukhang halos apat na metro ang taas. Wala itong maraming sanga, at kalat-kalat ang mga dahon nito. Tila isang nakakalason na puno na tumubo sa tabi ng kalsada. Hindi ito mukhang Puno ng Buhay!

Madaming mga puno sa lugar na ito. Kasali ito sa lumapain namin at dito sila kumukuha ng kahoy para sa mga project nila. Kapag pumuputol sila ng malaking kahoy ay nagtatanim naman sila pamalit sa pinutol nilang kahoy.. Pansin ko hindi lang hiking at Fishing ang pinunta nila dito. Nagdidiscuss sila sa mga incoming project nila. . Ang sisipag naman nila.

Ganito naman talaga ito, tila kay laki ng problema nito sa mundo. May nakita naman akong malaking tulay na gawa sa kahoy na may nakapalibot na vines to cross over the huge swamp. And across that is the huge tree pero nanlaki na lang ako ng marealized ko kung ano ang punong ito. It is a freaking huge tree house! No, this is not just a tree house, this is the mother of all tree house. A tree palace! But shit, it sounds so corny coming from me. Tree palace?! I know they have a better name with this freaking enormous tree.

“God!” Nagliparan ang mga ibon palayo, damay ang mga pang gabing kuliglig at sabay sabay na humalinghing ang mga kabayo na nagulat, namamahinga sa lilim ng malagong puno ng mangga. Sa unahan namin mahabang batuhan ang tanawin at wala kahit isang kubo na matatanaw. Magkabilang panig ay sukalan at matataas na punong kahoy.

The environments here are pure green, dark green grass, big oak trees, and the wild woods for background. "Oak tree? Ganito pala ang itsura niya? May ganito pala na puno sa Pilipinas?" Wala sa sarili na tanong ko habang tinitingala ang mataas na puno. Ang laki at parang nakakahinayang gawin na pang-gatong. "Oo naman. Si tita ang nagpatanim ng mga ito para gawing firewood sa tuwing taglamig dito."