Pure Heartedness Novels & Stories

"And that man right there is my beloved Greed, my lover." Hinawakan ni Madam ang kanyang mukha gamit ang mga daliri. "You were not an easy one, you know? You gave us quite the challenge. You see, we are looking for the opposites of us to cleanse our sins. And you my dear, was the perfect opposite of Greed which is Charity." "Hindi ako isang charity." Matigas na pagtanggi ni Coreen sa pagitan ng nagngangalit na mga ngipin.

Napanguso ako, nagdadalawang-isip kung ibubunyag ba ang totoong mensahe o hindi. Sa huli, bumuntong-hininga ako at tumango. Kapuwa sila napatutok sa akin. "A true beauty comes with a heart. Iyon ang eksaktong mensahe... A-Ang ibig niyon sabihin, ang tunay na kagandahan ng isa tao ay may kalakip na mabuting puso," I smiled. Naubo si Jacob. Halos hambalusin naman siya ng kakambal. Nang nagtama ang tingin namin ng una, tulad ng madalas ay bahagyang namula ang kanyang pisngi.

Natutunan ni Paul na ang tunay na hustisya ay hindi lang nakukuha sa korte, kundi sa puso ng mga taong naniniwala at di sumusuko. Sa mga sumunod na araw, unti-unti ring nakaramdam si Paul ng kapayapaan. Hindi na siya ginugulo ng bangungot ng paglilitis—ngunit hindi rin nawawala ang tanong kung paano siya magpapatuloy. Bawat umaga, pagmulat ng mata, hinihigop niya ang sariwang simoy ng hangin sa balkonahe ng bahay ni Lola Aurora. Nakaupo sa payak na silya, hawak ang tasa ng kape, pinagmamasdan ang siksik na mga puno sa bakuran—parang kusang nagpapaalala na may panibagong umaga.

may kasama pa itong heart emoji and maraming heart emojis. Hindi ko alam pero nagseselos talaga ako kay Edel, matalino siya katulad ni Xerxes. Ako, isang average student at nakilala lang dahil kay Xerxes. Nawalan na ako nang ganang mag-scroll kaya pinatay ko na ang computer na gamit ko. Nilayo ko rin ang cellphone ko, sinaylent ko ito para 'di marinig kung may message o tawag man siya sa akin.

Hindi dahil sa utos ng iba. Galak na galak ang kanyang puso. Sa wakas, mamumuhay na siya ng may dignidad, hindi kakain ng mura, hindi magmemeryenda ng sermon at hindi maghahapunan ng guilt trip kapag hindi siya agad nakauwi.

He nodded without a second thought. "I'm afraid to say that's the world is the one who doesn't deserve you. You are not a monster, Ganther because the monster is doing cruel things to destroy someone. But you? You did everything for us. To save us. You're pure. Remember this son..." Dad smiles at me. "Purest person is the one who willing to sacrifice everything for their love ones like you did. You sacrifice your happiness, live as a monster to my eyes just to protect me. You tried your best to fix every mess. But Ganther doesn't ever think that you were a demon just because you failed. You are not perfect. You are human and failure is part of being a human." Every word he's saying it's make

Kaya't mas ibinuka niya ang kaniyang mga hita upang mas malaya itong makasisid. She never in like this moment in her entire life. Ang mapaligaya ng kamunduhan. Matagal na niyang inaasam na maranasan ang ganoong bagay, ang liligaya siya sa piling ng mahal niya. And she knew it that she is committing an unforgivable sin but she will never regret. Because the happiness that she is feeling right at the moment makes her complete woman. Ilang sandali pa lamang ay naramdaman niya na parang may sumabog sa kalooban niya kasabay nang panginginig ng kanyang katawan. Damang-dama niya ang likidong lumabas sa kaselan niya. Wala man siyang karanasan sa ganoong bagay ngunit alam niyang nakarating siya sa la

Masakit din sa kalooban ng Nanay Mildred ang ginawa niyang ito, pero meron nga ba kaming ibang choice? Mahirap lang kami pero itinaguyod kami nina tatay Albert at Nanay Mildred sa malinis na paraan. Laging sinasabi sa akin ni tatay Albert na lagi kong iisipin ang kabutihan ng bawat isa at wag magtatanim ng sama ng loob, pero parang ang daya naman, bakit kailangan madeprive kami ng Karapatan na magalit sa mga taong sumira sa aming buhay? Bakit parang ang unfair ng buhay para sa amin na mhihirap? Bakit may mga taong ganid? Kung sino pa ang nakakaangat sa buhay ay sila pa itong walang habas at tigil sa pagpapayaman.

Ngiti pa nito na nagpamulat sa aming kamalayan, halatang nasiyahan ang mga nakikinig dahil mayroong pumalakpak sa kung saan, kaya't pumalakpak na rin kaming lahat. Ganoon din kami ni Austin na maluha-luhang nagpunas ng luha sa aming mata. Sa pagpunta namin sa simbahan ay mas lumawak ang kaisipan namin sa mga bagay-bagay. Tama ang salita ng diyos, they must empty our hearts to all hatred. Dapat ay punuin natin ng pagmamahal ang puso natin, dahil deserve nating maging masaya...maging kompleto. Nagpatuloy ang pagsisimba namin that time at kasunod noon ay nagpunta ako sa room ng pagkumpisal. Nangumpisal din ako sa lahat ng salang nagawa ko noon. Naging mas magaan ang pakiramdam ko nang matapos