Quote About Past Future And Present นิยาย & เรื่องราว

He added when I didn't answer. I hesitated for a moment before deciding to share a bit. "Well, you know, sometimes the past just creeps up on you unexpectedly. Parang kahit anong gawin kong iwas, may mga bagay na hindi mo kayang takbuhan." His expression turned more thoughtful, "I get that. Pero importante rin naman na harapin ang mga bagay para makapag-move forward. Otherwise, you'll keep looking back." "Alam mo, medtech ka nga pero parang philosopher ka na rin," I teased.

Pinunasan ko ang kuha nito at ngumiti. "I don't care what happened in the past, what matters most is the present and the future. Okay?" Sabi ko at pinakatitigan ito sa mata. "I know you have your reason. And I respect that," hinalikan ko ito sa labi at ngumiti muli.

XxXxXxXxXxX "FAITH, kamusta? Nakita mo ba si Lilia Delcan?" Umayos ako sa pagkakaupo bago pinunasan ang malalaking pawis sa aking noo. "Posible bang makulong ang isang tao sa nakaraan at paulit-ulit na pagdaanan ang isang pangyayari?" Kumunot ang noo ni Gladys at tiningnan ang aking Ama "The past and the future are all happening concurrently in a different dimensional space and everything is connected," paliwanag ni Zandrex.

Well, ganyan talaga ang buhay but life must go on! May kasabihang, "Do not dwell in the past, do not dream of the future, concentrate the mind on the present moment." Tama nga siguro ang kasabihang ito. At least, may souvenir ako sa dalawang importanteng lalaki sa buhay ko. Si Steven kay Robert at si Taylor kay Trevor. Ang mga anak ko na lang ang pagtutuunan ko ng pansin dahil sila ang kasalukuyan ko. Titigilan ko na itong pagmumukmok ko! Walang patutunguhan ito! Uuwi na lang ako sa Pilipinas.

Tanging ang mga mata ko na lang ang nagsasalita, at doon, doon ko naramdaman ang pagkakasundo namin, ang pagtanggap ng nakaraan at ng kasalukuyan. "Huwag mong gawing dahilan ang nakaraan," sagot ko. "Sama-sama nating haharapin ang mga darating pang pagsubok. At pag-isipan nating mabuti, ang bawat hakbang na gagawin natin ay maghuhubog sa mga susunod na taon."

Naguguluhan kong sagot. “Don't try to remember the past. What's important now is the present and the future..” napa lingon ako ng marinig ko ang boses ni Draven. “Tama ang soon to be your husband, Miss Green. Huwag mo na alalahanin ang bagay na ‘yun. Makakasama pa ito sa anak mo..” wika ni Kyle. Tumango na lang ako kahit hindi ako sang-ayon gusto ko maalala ang nangyari ng gabi na ‘yun. Wala akong matandaan dito kahit anong isip ko.

"We don't have to do it. We just need to make a new memory. Please, try to think it's me not Lawrence. At hindi ako si Lawrence para gawin ko ulit ang mga bagay na iyon sa iyo. Just stop comparing it to the past. Paano tayo makakausad kung palagi mong inaalala ang nakaraan?" His last words hit her hard. Paano nga naman talaga sila makakausad. Tumigil siya sa paglalakad at hinarap ito. "Fine. I'm sorry. I just..." hindi na niya naituloy ang ibang sasabihin nang simulang manginig ang bibig at kamay niya. "I just can't simply forget it," she managed to say.

Nag-iwas siya ng tingin at nabaling ito sa kanyang anak. “Who knows, right? We don’t know what the future holds. We don’t know what will happen tomorrow. We can’t predict the future yet.” Natahimik si Aiden at napahugot ng malalim na hininga. Tumango ito na parang sang-ayon at tipid na ngumiti sa kanya. “You’re right. We don’t know tomorrow yet.”

What is something you’ve always want for yourself? Maraming mga bagay na hindi na kayang ibalik at hindi na maiibalik, kahit magbalik tanaw ay hindi pa rin nito maibabalik ang lumipas na kahapon. All we can do is look at those pictures and reminisce the past. The past is important and we’re just realized the important of it - we just appreciate those moment now. Cherish everything because in the future you’ll look back and they were the things that you were depress that you didn’t enjoy.

Ang mga tao ay madaling maniwala sa unang version ng kuwento at madalas ay ayaw nang baguhin iyon. Ngunit sa huli, itinaas niya ang tingin at nagsalita nang may katatagan. “But compared to uncertain future results, I think securing the present is more important,” Napatingin sa kanya sina Peter at Kiel. “If we cannot even survive now, there will be no chance to talk about rebuilding reputation later.”