Novel & Cerita Quote For Security

“Escalation na ito.” “Anong rekomendasyon ninyo?” tanong ni Aurora. “Kailangan nating dagdagan pa ang security—hindi lang sa buildings, kundi pati sa mga tao.” Tahimik si Samuel. “May posibilidad bang targetin ang individuals?” tanong niya. “Meron,” sagot ng consultant. Nagkatinginan sila ni Aurora. Iyon na ang kinatatakutan nila. Kinagabihan, mas maaga silang umuwi.

She turned to Samuel when she realized that she can’t open the garage gate after a few attempts. “The security gate is activated by a coded remote only guests of this hotel have.” Samuel paused, saka nagpatuloy sa pagsasalita. “Likewise the elevators are security coded.” Nag panting ang kaniyang tenga sa narinig, Monique swung back to face him, anger etched on every line of her body. “Kidnapping is a criminal offense. If you don’t want me to lay charges, I suggest you allow me free passage out of here. Now.”

Tumango ang mga guwardiya bago sinabi ng isa sa kanila, "Teka, sinira mo ba ang aparador sa Kuwarto 10? Pasensya na, pero kailangan mo itong bayaran..." "Ano? Magkano?" tanong ng babae, mahigpit ang pagkakahawak ng mga daliri sa manggas ni Frank. "Limang libo." Kinuha ng guwardiya ng seguridad ang isang listahan ng presyo. "Ano?! Ang mahal naman!" Nagulat ang babae. “Ayos lang. Limang libo na lang—kaya naman natin 'yan.”

Nakakabingi sa sobrang linis ng tunog. Pero sa dulo, may isang pinto. At hindi ito basta-bastang pinto. Parang vault door. Makapal. Bakal. May multiple security locks—retina scanner, numeric keypad, fingerprint, pati voice recognition panel. "Damn," bulong ni Sato habang nilalapitan ito. "Baka nandito talaga yung totoong gold?" "Kuha ka isa nang mabayaran mo na utang mo sa'kin ," singit ni Tetsu.

“Ah... Ma’am, gusto n’yo po ba joint account or personal account lang?” “Personal. At siguraduhin mong walang ibang makaka-access nito kahit kamag-anak ko pa,” sagot ko nang diretso. Napakibit-balikat siya. “Sige po, Ma’am. Puwede po nating lagyan ng security features para safe.” “Gawin mo na lahat ng kaya mong security,” sabi ko. “Ayokong may makialam. Lahat ng hard-earned money ko, gusto kong mapunta lang sa sarili kong bulsa.”

Tanong ko sa security, na ka-agad naman akong inasikaso nito. "Heto na po Maam, ang helmet at susi ninyo! Uuwi na po ba kayo Maam?" Tanong ng security. "Opo Manong kailangan ko na rin po magpahinga eh, grabi na po ang sakit ng katawan ko," Anas ko. "Ganoon po ba Maam, Sige po, mag-iingat po kayo," pa-alala ng security, matapos nitong iabot sa 'kin ang gamit ko.

Napasinghap ang lahat, nakatutok ang mga mata sa malaking screen. Tumalon ang puso ni Luis. Katatapos lang niyang tawagan ang opisyal na security team, isang libong tao, nakatago sa mga lihim na lugar at handang kumilos anumang oras. Kung may mangyari kay Farrah, tiniyak niyang walang makakalabas na miyembro ng pamilya Quinto. Malalim ang pagkakunot ng noo ni Yasser. “Ano bang balak ni Nero?”

“So ramdam mo rin.” Hindi iyon tanong. Tumango si Lia. “Hindi ko lang masabi kung alin ang dapat kong pansinin, at alin ang dapat kong ipagwalang-bahala.” Lumapit si Marco at inilapag ang tablet sa harap niya. May nakabukas na spreadsheet dito; mga transaction logs, system access records, security updates. “Yung bagong security system,” sabi niya, at itinuro ang isang column. “Hindi lang simpleng upgrade. May external access point. Corporate-level encryption. Hindi ‘to pang-normal tenant.”

"Alam ko na ginagawa mo ang lahat ng makakaya mo, but... are we going to be safe here?" Huminga nang malalim si Mark Fujitsu, na pinaglandas ang isang kamay sa kanyang umuuling buhok. "We can not remove the risk since we don’t have an update yer, ngunit tiyak na maaari nating bawasan ang mga ito. Nakahanap ako ng isang security firm upang suriin ang kabuuan ng mansyon para may katulong sila Kevin at ipatupad ang pinakabagong security habang hinahanap nila ang organization. Magkakaroon tayo ng mga bantay na nagpapatrolya sa mga grounds, at gusto kong ikaw ay makaramdam ng ligtas, lalo na sa gabi. Hindi na muna ako tutuloy sa Japan, I will stay here."

It was sleek, tinted, na parang bagong labas pa, hindi pang-regular supplier visit. Nagtaka ako. Seryoso ba ‘to? Hindi naman siguro ako pinagloloko ng mga kasama ko? “New driver?” tanong ko kay Milan habang naglalakad kami palapit. “And SUV? Really?” “Yes, ma’am. They assigned someone for security purposes dahil high-value ‘yong prototype.” But why do I feel like ako iyong prototype? I paused. “Security? Para lang sa design?” “Protocol po. New company rule.”