Quote For Security Novels & Stories

Pati sagot ko ay naging alanganin. “Ano ba ang maaari naming maitulong?” tanong ng isa pang security. Hindi na ako nag-atubling tumanggi pa. Binigay ko sa kanila ang dalawang litrato ng kambal saka sinabi sa kanila na kinakailangan namin na mahanap ang mga ito dahil sangkot sila sa isnag krimen na kinakailangan nilang pagbayarin. Ginawa naman agad nila ang sinabi ko kaya tinuon ko na muli ang atensyon ko sa monitor.

Humakbang ako nang dahan-dahan palapit sa kaniya, ang lamig sa mga mata ko was enough to freeze him in his tracks. "Fabrication, Marcus?" tanong ko, ang boses ko ay dangerously soft habang nakatayo ilang pulgada lang ang layo sa kaniyang podium. "The bank routing numbers are verified by the central monetary authority. The security footage carries the encrypted digital signature ng private servers ng mga Vance. Everything is clean. Everything is ironclad. Exactly the way I like to destroy my enemies."

(UNANG PAGTATABI ) ​ALEXANDER’S POV ​"I-lock ang lahat ng exits. I-activate ang biometric security mula sa ground floor hanggang sa penthouse elevator. Walang sinumang papasok o lalabas nang wala akong personal na thumbprint," seryoso kong utos sa aking chief of security habang pababa kami sa sasakyan sa basement ng aking BGC penthouse.

Kahit sa may pintuan mayroong security na nakatayo. Kaagad naman siyang pinagbuksan ng pinto. Nang pumasok siya, nadatnan niyang nakatayo malapit sa may bintana ang binata. Nakakaluskos ang sleeve nito at malayo ang paningin. “Sir…” Hindi ito lumingon sa kanya. “I am aware na nasa level four ang security ninyo. My apologies.” “Tsk. Alam mo bang kamuntik na akong makapatay?” Tugon nito sa kanya. Kung siya itong makakapatay bakit nga ba kailangan na siya itong bigyan ng securidad?

Parang binaril ang puso ko. “Hindi po ako sumasayaw,” mariin kong sagot. “Bottle girl lang po ako dito, Boss. Hindi po ako—” “Wala kang gagawin kundi sayaw lang. Sexy lang. Hindi ka hahawakan. Nakaalalay ang security. Ten thousand, Sera.” Tumayo siya, lumapit. “Isipin mo ‘yon. Sampung libo. Alam kong kailangan mo ngayon ng pera. Tanggapin mo na, sayang ang sampong libo ngayong gabi lang plus ang limang libong sweldo mo sakin"

"’yong g*gong ‘yon! Pagkatapos ng ilang taon naming magkasama, Naisip niya at ginamit niyang napaka importanteng code and kaarawan nila Laura at Avery! T*ng ina! Makakakuha talaga siya ng talak sa akin kung andito siya!" Nang buksan ni Shaun ang safe, nanikip ang kanyang mga kalamnan sa pananabik, at kumikinang ang kanyang mga mata sa pananabik. Hindi niya narinig ang pagmumura ni Wanda. Mayroong dalawang antas ng seguridad sa ligtas. Ang una ay ang passcode, at ang pangalawa ay nangangailangan ng susi o pagkilala sa mukha.

Sumenyas siya na ibigay ang tawag. His voice was low, threatening. “Why? Do you want to die in my bare hands?” Sa kabilang linya, isang malutong na tawa ang sumagot. Quil’s tone was playful, almost amused. “Oh, Z… you still haven’t changed. Same old threats. Hindi naman ako natatakot sa ganiyang banta." Habang nagsasalita si Boss Quil, dahan-dahan niyang ini-slide ang kamay niya sa ilalim ng mesa. Pinindot niya ang isang button at marahang bumukas ang secret door sa kaniyang opisina.

Magsasalita na sana ito ngunit inunahan ni Ken. "Kung hindi man kami makabayad sa loob ay problema na namin iyon. Ang trabaho ng security guard ay masigurong walang harmful na dala ang bawat costumer na papasok sa loob at e check ang pangalan sa log book."

he ordered then took out his phone to call someone. “Nico,” bati ni Matt sa tinawagan as soon as the call connected. “Yes?” Nico answered. “I want you to check someone out for me.” “Problem with your security? I did not get any from the team’s last report.” Nico said. Nico owned a security and intelligence company and he provided services to the richest of the rich. And Matt was one of his biggest clients, all of Matt’s hotels were secured by their systems and security forces. “Not really.”