Quotes About Coming Back Stronger Novels & Stories

"It's ok, you're a busy man so go ahead. " Sinundot pa ni Stan ang gilid ko bago tumatawang umalis. Kailangang masanay na ako na hindi siya tawagin na kuya para walang makakahalata. Iwan ko kung hanggang kailan ko maitago sa Rubicunds kung sino talaga ako. Sana bago pa nila malaman, mapabagsak ko na sila. I sigh three times. Strength is needed in this kind of world I'm living because if you don't have it people will throw shits on you or they'll get what you have until nothing left.

Hindi ako nakasagot, ngunit nararamdaman kong may binubuksan siyang pinto sa pagitan naming dalawa. “It means you’re stronger than you think,” dagdag niya. “Pain is a teacher. Embrace it, learn from it. That’s how you’ll get better.” Napakapit ako nang mahigpit sa aking mga kamay, ramdam ang bigat ng kanyang mga salita. Naroon ang kakaibang tibay na dulot ng kanyang pag-asa sa akin. Nagsimula akong huminga nang mas maayos, pilit na pinapawi ang sakit sa katawan ko.

And he made me realize that challenges are not sent to destroy you but to make you stronger. "I'm glad to see you again, apo," marahan niyang sambit nang kumawala ako sa pagkakayap sa kaniya. He still has a strong body but I can see the wrinkles on his face, he's really getting old. "Now that you came back, are you ready to take on another challenge?" he provoked as he gave me a steady gaze. I think I knew what he meant.

"Forgive and forget, I mean." What is he saying? Hindi ko pa napapatawad ang Daddy niya at mas lalong hindi ko pa nakakalimutan ang ginawa ng Daddy niya sa akin. "Why are you asking such thing?" tanong ko naman. "It says the first to forgive is the strongest, and the first to forget is the happiest." He shrugged. "Just wondering if I can also apply that meaningful quote." sagot niya at nagpunta sa pwesto niya. Sa tabi ni Artemis pero medyo malayo.

Napatingin ako sa phone, mensahe mula kay Lucas: “You are stronger than you think. Remember that.” Ngumiti ako sa mga salitang iyon—hindi dahil bigla akong naging buo, kundi dahil sa unang pagkakataon matapos ang mahabang panahon, may isang bahagi ng sarili kong huminga nang maluwag. Parang may bigat na unti-unting ibinaba mula sa dibdib ko. Hindi tuluyang nawala ang sakit, pero hindi na rin ito kasing bigat ng dati.

"There are things not worth remembering." I don't know but I feel that he meant something of what he said. Ang lalim ng mga salitang binitiwan ni Sir Nathaniel. "I will help you, but you have to promise me that you have to be strong. I want you to prepare yourself for your biggest fight... in the future. You need to fight them back. Be strong and be smart. " my eyes watered, hindi ko man naiintindihan kung ano ang ibig sabihin ng mga salitang binitawan ni Sir Nathaniel pero tama siya kailangan kong magpakatatag.

Ngayon, dala ko ang sariling desisyon, sariling paninindigan, at pusong handang masaktan muli—basta’t siguradong hindi na muling papayag na maliitin. At habang tinatanaw ko mula sa bintana ang pamilyar na gates ng mansion, pumasok sa isip ko ang isang bagay: Minsan, ang pagbabalik ay hindi dahil sa paglimot… kundi dahil sa muling pagharap—ng mas matatag, mas totoo, at mas handa.

sabi niya, tumango sa akin habang ngumiti ng kaunti, “you’re stronger than you think. And even when you doubt, I see it. And I’ll remind you. That’s my job—besides… being your suitor.” Napangiti ako ng tipid. “I… I don’t know what to say.” sobra akong nalulunod sa mga magagaan niyang sinasabi. “It’s okay. Just… focus. Trust yourself. Trust your team. And trust me—pero sa ngayon, iyon muna. Okay?” Tumango ako, huminga nang malalim. Ramdam ko ang bigat sa dibdib ko, unti-unting humuhupa.