Novelas y relatos de Quotes About Hurtful Words

Naku nek-nek nila, kung alam lang nila. yung pamangkin nila ang bad influence. A half smile formed on my lips, but quickly disappeared as the memories flooded back. I couldn't forget the way they had mocked us for our lack of direction in life, calling us useless and dependent on our parents. The hurtful words still stung, even after all this time. My heart sank as I remembered their cruel words - the ones that had cut through me like a knife. Lalo pa nung nalaman nila na nagging kami ni Chae.

Kita ko ang pagkabigla sa reaksyon nila, hindi inaasahang sasabihin ko iyon. They went silent. Hindi alam kung ano ang sasabihin. I had to say those words because I don't want them to get hurt too. Mas mabuti nang ipagtabuyan ko sila palayo kesa ang ilapit sila sa kapahamakan na ako mismo ang magdadala. The enemy was just lingering around us, waiting for the right timing to attack and destroy us all.

"Sorry kasi nasaktan kita with my words. Sisiguraduhin ko sa susunod na iisipin ko muna yung sasabihin bago ako magsalita." Huminto muna ako kasi baka may sasabihin siya mula sa loob pero wala pa rin. Bumaba ang magkabila kong balikat. Ang bigat talaga sa dibdib kapag may nagawa kang masama. My words must've hurt him so much.

So in the end, my facade broke down, revealing my shattered self. Sa huli, humupa rin ang galit, mas nangibabaw ang sakit. Ang bawat salita kong ang intensiyon ay saktan siya at magalit sa kaniya ay mas nakakasakit lamang sa akin. My words which were intended to hurt him hurt me more.

Hinaplos nito ang buhok ko at parang sinasabi na ligtas ako sa kanya. "Woah! What a nice view! ". Sarkastikong sabi nito! Ramdam na ramdam ko ang pagtaas dibdib ni Alex na sanhi na galit na ito. " hwag kang mag kakamaling hawakan ang pagmamay-ari ko ale at baka Hindi ko mapigilan ang sarili ko at mapatay kita". Diing sabi nito! "A-alex please let's go". Mahinang sabi ko! Alam kung nararamdaman nya ang panginginig ng katawan ko.

“Am I really that selfish if I wish for that?” “And do you think, that is the best way to know that?” Natahimik siya sa tanong ko at tulala lang sa akin habang ganoon din ako sa kanya. Magkatitigan lang kami at tanging mga damdamin lamang namin ang nag-uusap. Kita ko at ramdam ko sa kanyang mga mata ang labis na lungkot at pagkalito. I know and I understand why he said those hurtful and reckless words. Maybe he was handling it for too long.

Pahabol ko. Binaba ko ang telepono. Pumikit ako ng mariin. Patuloy pa rin ang manager sa pagbitaw ng masasamang salita. Kahit na ang receptionist ay nagkukumahog ng ayusin ang mga folders na sa tingin ko'y maayos naman ang pagkakalagay ay patuloy pa rin sa pagbitiw ng masasamang salita ang manager. "What the hell is wrong with you? Can you stop saying such hurtful words to her?! Didn't you see? She's fixing everything, why are you so mad? Instead of pressuring her, why don't you just help her?"

Alam nilang ang tinutukoy ko ay ang nangyari kanina. "Tandaan ninyo..." "Words are powerful." "You can use them to inspire someone..." "...or to destroy someone." Napatingin ako sa iba't ibang mukha sa harap ko. "Kaya bago kayo humusga..." "Siguraduhin ninyong alam ninyo ang buong katotohanan." "Dahil minsan..." "Ang taong pinakamabilis ninyong husgahan..."

Bulong ng isa sa kasama niya. "I wondered why people are so engrossed with other people's lives." sabi ko. I noticed that the other woman was still not leaving. "Why can't you just mind your damn business, diba?" inis kong singhal. "Fuck you and your friends!" I yelled before I walked away. I was still fuming mad! How could they tell those words like it didn't matter to them at all? I knew that I would never please people as much as I do. But, haven't these kind of people thought of how would their words affect people? How could they sleep at night knowing they caused someone's pain?

"Masyado mo kasing pinapahirapan ang sarili mo himbis na ayusin na lang, alam mo cousin pwede mo naman siyang kausapin ng maayos. Humingi ka sa kanya ng space para makapag isip isip at makalimot tapos kapag okay na mag usap kayo ulit. Hindi 'yong kagaya ng ginawa mo kanina, kung para sa iba simpleng salita lang 'yon pero may malaking impact 'yon sa taong sinabihan mo. Words can kill emotionally and mentally, sana naisip mo 'yon." "Wala na akong magagawa dahil nangyari na at nasabi ko na sa kanya. Hindi ko na mababawi ang bagay na 'yon. Mas mabuti na siguro 'to para sa aming dalawa." mahinang saad ko.