Novel & Cerita Quotes About User Friends

Napalunok ako. Hindi na ako kaibigan ng mga 'yon pa. Friends don't forget each other. Nagkawatak-watak kami noong ibang school na ang pinasukan. Siguro kung maaga kong itinigil ang pagkontak sa kanila ay mas maagang naputol ang koneksyon namin. I was always the first to reach out to them. My messages are their reminder of my existence. Kaya noong itinigil ko, nakalimutan na ako.

Nag-shrug si Via na parang obvious ang sagot. “May mga taong friends mo lang hangga’t hindi ka mas maganda, mas masaya, o mas successful kaysa sa kanila,” sabi niya nang diretso. “Pag naramdaman nilang behind sila, ayun, hindi na sila friends. Ganun si Mariel. Pure envy.” “Pero wala naman akong ginawa para—”

Ngumiti ito sa 'kin at humilig sa kaniyang inuupuan. "Are you undervaluing our friendship?" Napakunot noo ako sa kaseryosohan ng kaniyang tanong. "We're both businessman kaya mas importante sa atin ang profit at sa tingin ko ay walang kinalaman ang friendship sa bagay na 'to." sagot ko at hindi ako sigurado kung nakuha niya ang gusto kong ipahiwatig. "We are friends and colleagues and I guess masyado tayong malapit sa isa't isa kaya huwag ka munang mag-alala sa trabaho."

Wala akong magawa kundi ang ngumiti ng mapait. "Tulad lang naman sa mundo ng mga tao. Pag bestfriend ka, hanggang bestfriend ka lang. Sabi nga ng mga nakasalamuha ko doon, kung sino pa yung bago mong kakilala e siya pa ang pipiliin kaysa sayo na matagal mo ng kilala."

“Sorry, wala lang ako sa mood. Gusto ko lang mapag-isa muna. Nag alala ka ba?” Tumango ako, hindi naman ako galit. Hindi naman kasi dahil halos magkapatid na ang turingan namin eh kailangan lagi kam naguusap. Ang friendship ay hindi lang tungkol sa pag-uusap at parating available sa isa’t isa. May kanya-kanya naman tayong personal space, that space must be respected. “Your complexion does not look good. Mukha kang bilasa bruha, hindi ba dapat fresh ka since nakapag bakasyon ka?”

at iyon ang mahalaga. Ngumiti ako ng mapait. Mayamaya, napatingin ako sa bibliya na nasa aking tabi. Kinuha ko ito at saka binuklat. Hinanap ko ang bible verse about friendship. One who has unrealiable friends soon comes to ruin, but there is a friend who sticks closer than a brother. (Proverbs 18:24 NIV) Natigilan ako sa pagbabasa nang biglang tumunog ang cellphone ko.

humarap ito habang seryoso pa rin ang mukha. "I just do friends with benefits or i date woman with benefits. If you really want me to be your friend, choose."

pinasalamatan niya ito. His friend acted like he fell into deep thinking. “Ano kaya ang magandang hingiing kapalit?” Ani pa nito. “Just don’t ask the impossible.” He remembers to tell him. “I’m just kidding, bud. Hayaan mo na. That’s what friends are for,” he dismissed the idea of him repaying him back. “Maaasahan ka talaga,” he praises him and even reached his shoulder to tap it.

I’m not the type to give up on someone like that. Napabuntonghininga si Iwatani sa tabi ko bago nagsalita. “Don’t waste your time with people like that. Sobrang daming tao sa mundo na willing maging kaibigan ka. Marami kang makikilala na gagamitin ka lang para sa sarili nilang kagustuhan. Kaysa masaktan ka sa huli, mas mainam nang maging mapili ka sa mga magiging kaibigan mo magmula ngayon.”

“It’s because you’re thinking that you better just keep it to yourself because other people have their own problems too?” “Manghuhula ka ba?” pabirong saad ko upang sana ay bawasan ang kaseryososhan niya pero nabigo ako dahil hindi niya iyon pinansin. “You know that there’s someone who’s willing to help you right?” “I know. Alam ko na nandyan ka. Pero ayaw kitang gawing rehab.” “Leana, that’s what friends are.” “You’ll get tired of me.” “Why would I?”