Quotes For Customer Mga Nobela at Kwento

“Teka nga, inuuto mo ba ako? Isang milyon lang ang hinihingi mo ilang segundo lang nagdoble agad?” “Sabihin mo lang kung wala kang kakayahang magbayad. Nakita mo ‘yung matanda kahapon? Bilyonaryo din ‘yun at ang lalaki kanina lang? Nadinig mo ba na nag-aalok? Willing silang magbayad ng kahit magkano. Pero dahil ikaw ang unang customer ko, kinakausap na kita ngayon pa lang. Mahaba ang pila sa akin. Mag-isip ka. Willing silang tubusin ako sa’yo. Ikaw din wala ka ng babaeng aanuhin ng hindi nagrereklamo kahit pangalan ng ibang babae ang sinisigaw mo.” Mabilis na isinulat ni Cayden ang dalawang milyon sa tseke at inabot sa kanya.

Basang-basa ko sa mukha niya na peke ang kaniyang ngiti, halatang gustong ayusin ang sitwasyon. “Ms. Vernjor, please…our customers are—” “Then tell your customers to mind their own dàmn business!” Tumigil silang lahat. Ramdam kong nanginginig sila sa harap ko, pero wala akong pakialam. “Do you have any idea who you’re talking to? Do you even know how much I spend here every month?”

Ang kanyang mga salita ay nabigla sa lahat. Sa katunayan, gustong sabihin ng may-ari ng tindahan na nagkakahalaga lamang ito ng isang libong dolyar. 'Siyempre, kung sakaling makipag-bargain sa akin ang customer sa presyo, maaari kong ibenta ito ng isa o dalawang daang dolyar. Ngunit ang taong ito ay direktang nag-quote ng presyong isang milyong dolyar, at sinasabi niya na ang presyong ito ay mura?!’

Kapag okay na ang lahat ay saka lamang ito aaprubahan upang makapirma na sila ng kontrata sa customer. Biglang pumasok si Jackie sa meeting room at walang kagatol gatol na pinagalitan ang lahat. “Ambabata niyo pa pero wala kayong mga energy! Bakit ba antok na antok kayo? Nakakasira kayo sa image ng company.” Padabog itong umupo.

“Po? Hindi ba ang usapan ay—” “Hindi ka naman ikakama agad. Aba, kung gusto mo ng pera, sundin mo ang utos ng customer. Pwede kang humindi, pero hanggang hindi ka kinakama, sundin mo. May pera kahit na nakaupo ka lang sa tabi ng customer. Baka nga ngayong gabi ay makakuha ka na ng pang-isang session na ng kapatid mo sa hospital, kaya umayos ka at lunukin yang napakataas na pride mo.”

Aniya nito habang pinapawi ang mga luhang tumutulo sa kaniyang magkabilang pisngi dala ng pagkapahiya nito sa maraming tao. “Aba't may gana ka pa talagang sumagot sa akin ngayon?! Hindi ba tinuturo sa inyo rito yung customer is always right? Kami ang boss niyo rito! Kung wala kaming mga customers niyo, matagal ng sarado ang café niyo at wala ka na ring trabaho! Umalis ka na nga sa harapan ko—” “I don't really think that the owner of this café believes in the saying 'Customer is always right', Sir. There are circumstances like this one wherein people like you abuse rights as a customer. Also, you don't even have a bit of right to disrespect employees or anyone here...”

Mukhang niloloko yata kami ng mga customers naming ito dahil ginawa na kaming tagapag-silbi nila. “Yes, Sir?” pagtalima ko. “You’re beautiful,” ngisi ng isa sa kanila. Ngumiti na lang ako kahit na labag sa aking loob at gusto ng magngingiwi dahil sa sinabi niya. Customers pa rin sila na dapat bigyan ng respeto at paggalang. “Salamat, Sir. What are your orders, Sir?” tanong ko upang mailihis doon ang kanilang atensyon.

“Kung ganung klaseng customer ang mawawala, okay lang.” “Sayang din kasi kahit pa sabihing isa lang siya.” “Seryoso ako,” sabi pa niya. “Mas mahalaga sa akin na okay kayo dito kaysa sa pera ng taong walang respeto.” Hindi ko alam kung anong sasabihin. “Next time,” sabi niya, “kapag may ganyan, puwede kang sumagot. Puwede ka ring mambastos, basta bastos din ang customer,” utos pa niya.

Parang alagang alaga ang mga customer sa kanilang service at hindi na kailangan pang gumamit ng kamay. Maingat na pumili si Chloe ng cart na puno ng ingredients, sinisiguro ang mga kailangan nila. Nang papunta na sila sa checkout counter, lumapit ang supermarket manager at tinanong ang satisfaction nila sa service ng establishment. Tumango si Chloe, iniisip niya na sa mahal ng babayaran nila dapat lang na maganda ang service nila. Kung tutuusin, ang business na may premium prices ay dapat alam kung paano tapatan ang expectation ng customer nila.

"Hindi mahalaga. Hindi naman ako nandito para ipaalam sa iyo. May prayoridad ako, at kailangan mong magbigay-daan kahit ayaw mo!" Lumingon si Chloe, medyo nalilito: "Prayoridad?" Ang babaeng sales manager sa tabi ng babae ay kalmado ring nagsalita, "**Kailangan naming i-verify ang capital ng mga buyer dito. Hindi kami gumagamit ng first-come, first-served basis. Binibigyan namin ng prayoridad ang customer batay sa kanilang kayamanan." Nang magsalita ang kabilang panig, hindi man lang siya tumingin kay Chloe, at ang kanyang attitude ay puno ng paghamak.